BASİT
BASINÇLI KAPLAR YÖNETMELİĞİ
(2014/29/AB)
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; basit basınçlı kapların karşılamaları gereken temel
sağlık ve güvenlik gereklerini, bu ürünlerle ilgili piyasaya arz
koşullarını ve piyasa gözetimi ve denetimi esaslarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, aşağıdaki özelliklere sahip seri olarak imal edilen
basit basınçlı kapları (bundan sonra “kap” olarak anılacaktır) kapsar:
a) Kaynaklı, 0,5
bar’dan daha yüksek iç basınca tabi tutulması amaçlanan, hava ve azot gazı
içeren ve yakma amacı dışında kullanılan kaplar.
b) Alaşımsız çelikten
veya alaşımsız alüminyumdan veya yaşlandıkça sertleşmeyen alüminyum
alaşımından yapılmış olan, basınç altında kabın direncine katkıda bulunan
parçalar ve donanımlar.
c) Dışa doğru
bombeleşerek kapatılmış, dairesel kesitli ve/veya düz uçları silindirik
olan kısımla aynı eksen etrafında dönen silindirik bölümden veya iki
bombeli ucu aynı eksen etrafında dönen bir silindirik bölümün herhangi
birinden yapılan kap.
ç) Kabın azami
çalışma basıncı 30 bar’dan fazla ve bu basınç ile kabın kapasitesi (PS x V’nin
çarpımı) 10.000 bar × litreden fazla olmayan kaplar.
d) Asgari çalışma
sıcaklığı –50°C’den düşük; azami çalışma sıcaklığı ise çelik için
300°C’den, alüminyum veya alüminyum alaşımlı kaplar için 100°C’den fazla
olmayan kaplar.
(2) Bu Yönetmelik,
a) Arıza durumunda
radyoaktif yayılıma neden olabilecek, özellikle nükleer amaçlı kullanım
için tasarlanmış basınçlı kapları,
b) Özellikle gemi
ve uçakların çalıştırılması veya içine yerleştirilmesi amacına yönelik
basınçlı kapları,
c) Yangın
söndürücüleri,
kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3 – (1)
Bu Yönetmelik, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik
Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna dayanılarak
hazırlanmıştır.
Avrupa Birliği
mevzuatına uyum
MADDE 4 – (1)
Bu Yönetmelik, 2014/29/AB sayılı Basit Basınçlı Kaplar Hakkında Avrupa
Parlamentosu ve Konsey Direktifi dikkate alınarak Avrupa Birliği mevzuatına
uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 5 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Akreditasyon:
Bir ulusal akreditasyon kurumu tarafından bir uygunluk değerlendirme
kuruluşunun belirli bir uygunluk değerlendirme faaliyetini yerine getirmek
üzere ilgili ulusal veya uluslararası standartların belirlediği gerekleri
ve ilgili sektörel düzenlemelerde öngörülen ek gerekleri karşıladığının
resmî kabulünü,
b) Bakanlık:
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,
c) Birlik
Uyumlaştırılmış Mevzuatı: Ürünlerin piyasaya arz edilmesine ilişkin
koşulları uyumlaştıran Birlik mevzuatı,
ç) CE işareti:
İmalatçı tarafından iliştirilen ve kabın CE işaretinin konulmasını öngören
teknik mevzuatın ilgili kurallarına uygun olduğunu gösteren işareti,
d) Dağıtıcı: Bir
ürünü, tedarik zincirinde yer alarak piyasada bulunduran, imalatçı veya
ithalatçı dışındaki gerçek veya tüzel kişiyi,
e) Geri çağırma:
Nihai kullanıcıya sunulmuş olan bir kabın iade edilmesini amaçlayan her
türlü tedbirleri,
f) İktisadi
işletmeciler: İmalatçı, yetkili temsilci, ithalatçı ve dağıtıcıyı,
g) İmalatçı: Kendi
adı veya ticari markası altında kap imal eden veya tasarlanmış veya imal
edilmiş kaba sahip olan ve pazarlayan gerçek veya tüzel kişiyi,
ğ) İthalatçı: Bir
kabı yurtdışından ithal ederek piyasaya arz eden Türkiye’de yerleşik gerçek
veya tüzel kişiyi,
h) Komisyon:
Avrupa Birliği Komisyonunu,
ı) Piyasada
bulundurma: Bir kabın ticari bir faaliyet yoluyla, bedelli veya bedelsiz
olarak dağıtım veya kullanım için piyasaya sağlanmasını,
i) Piyasadan
çekme: Tedarik zincirindeki bir kabın piyasada bulundurulmasını önlemeyi
amaçlayan her tür önlemi,
j) Piyasaya arz: Bir
kabın piyasada ilk kez bulundurulmasını,
k) Teknik
şartname: Bir kabın karşılaması gereken teknik şartları belirleyen belgeyi,
l) Ulusal
akreditasyon kurumu: Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK)’ı,
m) Uygunluk
değerlendirme kuruluşu: Kalibrasyon, test, belgelendirme ve muayene dâhil
olmak üzere, uygunluk değerlendirmesi faaliyetlerini gerçekleştiren
kuruluşu,
n) Uygunluk
değerlendirmesi: Bir kaba ilişkin, bu Yönetmelikte yer alan temel
gerekliliklerin yerine getirilip getirilmediğini gösteren süreci,
o) Uyumlaştırılmış
Standart: Uyumlaştırılmış Avrupa Birliği mevzuatını uygulamak amacıyla
Komisyonun talebine istinaden kabul edilen bir Avrupa standardını,
ö) Üye ülke:
Avrupa Birliği üyesi ülkeyi,
p) Yetkili
temsilci: İmalatçı adına belirli görevleri yerine getirmek üzere
kendisinden yazılı vekâlet alan Türkiye’de yerleşik gerçek veya tüzel
kişiyi,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Piyasada
Bulundurma ve Hizmete Sunma, Temel Gerekler ve Serbest Dolaşım
Piyasada
bulundurma ve hizmete sunma
MADDE 6 –
(1) Bakanlık, kapların uygun bir şekilde kurulması, bakımının yapılması ve
amacına uygun olarak kullanılması halinde ancak kapların bu Yönetmeliğin
gerekliliklerine uygun olması şartıyla piyasada bulundurulmasını ve hizmete
sunulmasını sağlamak için tüm gerekli önlemleri alır.
(2) Bu Yönetmelik
hükümleri, kapların bu Yönetmelikte öngörülmeyen bir şekilde değiştirilmesi
halinde, işçilerin bu Yönetmelik kapsamındaki kapları kullanırken
korunmalarını sağlamak için lüzumlu gördüğü gereklilikleri belirlemesi için
Bakanlığın yetkisini etkilemez.
Temel gerekler
MADDE 7 –
(1) PS x V çarpımı 50 bar x litreyi geçen kaplar Ek-I’de belirtilen temel
güvenlik gerekliliklerini yerine getirir.
(2) PS x V çarpımı
50 bar x litre veya daha az olan kaplar, genel kabul görmüş mühendislik
ilkelerine uygun olarak tasarımlanır ve imal edilir.
Serbest dolaşım
MADDE 8 –
(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin gerekliliklerine uygun olan kapların piyasada
bulundurulmasını ve hizmete sunulmasını engellemez.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
İktisadi
İşletmecilerin Yükümlülükleri
İmalatçıların
yükümlülükleri
MADDE 9 –
(1) İmalatçılar, PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kapları
piyasaya arz ederken, bu kapların Ek-I’de belirtilen temel güvenlik
gereklerine uygun olarak tasarlandığını ve imal edildiğini temin eder.
İmalatçılar, PS x V çarpımı 50 bar x litre veya daha az olan kapları
piyasaya arz ederken, bu kapların genel kabul görmüş mühendislik
uygulamalarına göre tasarlandığını ve imal edildiğini temin eder.
(2) İmalatçılar,
PS x V çarpımı 50 bar × litreden fazla olan kap için, Ek-II’de belirtilen
teknik dosyayı hazırlamalı ve 16 ncı maddede belirtilen ilgili uygunluk
değerlendirmesi prosedürünü yürütmeli veya yürütülmesini sağlamalı, PS x V
çarpımı 50 bar × litreden fazla olan kabın uygun gerekliliklere
uyumluluğunun bu prosedürle gösterilmesi durumunda AB uygunluk beyanı
düzenlemeli, CE işaretini ve Ek-III’ün 1 inci maddesinde belirtilen
ibareler iliştirmelidir. İmalatçılar, PS x V çarpımı 50 bar × litre veya
daha az olan kapların ise Ek-III’ün 1 inci maddesinde belirtilen ibareleri
taşımasını sağlar.
(3) İmalatçılar,
AB uygunluk beyanını ve teknik dosyayı, kabın piyasaya arz edildiği
tarihten itibaren 10 yıl boyunca saklar.
(4) İmalatçılar
seri imalata ilişkin prosedürlerin bu Yönetmelikle uyumlu olmaya devam etmesini
sağlar. Kapların tasarımı veya özelliklerindeki değişiklikler ve
uyumlaştırılmış standartlardaki değişiklikler ile kabın uyumlu olduğunun
beyan edildiği diğer teknik şartnamelerdeki değişiklikler dikkate alınır.
İmalatçılar, kaptan kaynaklı bir riskin söz konusu olması durumunda uygun
görülmesi halinde son kullanıcıların sağlığı ve güvenliğini korumak
amacıyla piyasada bulunan kaplardan test yaptırır, araştırma yapar ve
gerekli olması halinde uygunsuz kaplara ilişkin şikâyetlerin kaydını tutar,
kapları geri çağırır ve dağıtıcıları bilgilendirir.
(5) İmalatçılar
piyasaya arz ettikleri kapların takibi için kapların kimliklerini
belirlemeye imkân tanıyan tip ve seri veya parti kimlik bilgilerini kaba
iliştirir.
(6) İmalatçılar
kabın üzerinde kendi adını, tescilli ticari adını veya tescilli ticari
markasını ve iletişim kurulabilecek posta adresini belirtir. Adreste,
imalatçı ile iletişim kurulabilecek tek bir yer bulunur. İletişim
bilgilerinin, Türkçe veya nihai kullanıcıların anlayacağı ve Bakanlığın kabul
edeceği bir dilde olması gerekir.
(7) İmalatçılar
kap ile birlikte Ek-III’ün 2 nci maddesinde belirtilen talimatların ve
güvenlik bilgilerinin, Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği ve nihai
kullanıcı tarafından kolaylıkla anlaşılabilir bir dilde olmasını sağlar. Bu
talimatlar ve güvenlik bilgilerinin yanı sıra her tür etiketlemenin net,
kolay anlaşılır ve açık olması gerekir.
(8) Piyasaya arz
ettikleri bir kabın bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin
gerektiği hallerde, imalatçılar, ilgili kabı uygun hale getirmek, piyasadan
çekmek veya gerektiğinde geri çağırmak için gerekli düzeltici önlemleri
derhal alır. Ayrıca imalatçılar, kabın risk ihtiva ettiği hallerde piyasaya
arz etmiş oldukları kabın özellikle uygunsuzluk durumu ve alınan her tür
düzeltici önlem konusunda Bakanlığı derhal bilgilendirir.
(9) İmalatçılar,
Bakanlıktan gelen gerekçeli bir talebin ardından kabın bu Yönetmeliğe
uygunluğunu kanıtlamak için gereken tüm bilgileri ve belgeleri, basılı veya
elektronik halde Türkçe ve/veya Bakanlık tarafından kabul edilecek bir
dilde Bakanlığa sunar. İmalatçılar talepte bulunulması halinde piyasaya arz
ettikleri kapların arz ettiği riskleri ortadan kaldırmak için alınan her
tür eylemde Bakanlık ile işbirliği yapar.
Yetkili
temsilciler
MADDE 10 –
(1) İmalatçı, yazılı sözleşme ile yetkili temsilci atayabilir. 9 uncu
maddenin birinci fıkrasında belirtilen yükümlülükler ile aynı maddenin
ikinci fıkrasında belirtilen teknik dosyanın hazırlanması yükümlülüğü
yetkili temsilcinin yetkileri arasında yer almaz.
(2) Yetkili
temsilci, imalatçıdan aldığı yetki çerçevesinde belirtilen görevleri yerine
getirir. Bu yetki, yetkili temsilcinin aşağıdaki hususları yapmasına
müsaade eder:
a) AB uygunluk
beyanını ve teknik dosyayı, kabın piyasaya arz edildiği tarihten itibaren
10 yıl boyunca Bakanlığa sunulmak üzere saklanması.
b) Bakanlıktan
gelen gerekçeli talep üzerine kabın uygunluğunu kanıtlamak için gereken tüm
bilgi ve belgelerin sunulması.
c) Talepte
bulunulması halinde, yetkili temsilcinin yetkileri kapsamındaki kapların
oluşturacağı riskleri ortadan kaldırmak için alınan her tür önlemde
Bakanlıkla işbirliği yapılması.
İthalatçıların
yükümlülükleri
MADDE 11 –
(1) İthalatçılar, sadece uygun kapları piyasaya arz eder.
(2) İthalatçılar,
PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kabın piyasaya arz edilmesinden
önce 16 ncı maddede belirtilen ilgili uygunluk değerlendirmesi prosedürünün
imalatçı tarafından yürütülmesini sağlar. İthalatçılar, imalatçıların
teknik dosyayı düzenlediğinden, kabın Ek-III’ün 1 inci maddesinde
bahsedilen CE işareti ve ibarelerini taşıdığından, beraberinde zorunlu
belgeleri bulundurduğundan ve 9 uncu maddenin beşinci ve altıncı
fıkralarında belirtilen gereklilikleri yerine getirdiğinden emin olur.
İthalatçı, PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kabın Ek-I’de
belirtilen temel güvenlik gereklerine uygun olmadığını bildiği veya
bilmesinin gerektiği durumlarda, ilgili kabı uygun hale getirene kadar
piyasaya arz edemez. Ayrıca bu kabın risk arz etmesi durumunda da
imalatçıyı ve Bakanlığı bu konuda bilgilendirir. İthalatçılar, PS x V
çarpımı 50 bar x litre veya daha az olan bir kabın piyasaya arzından önce
bu kabın genel kabul görmüş mühendislik uygulamalarına uygun olarak
tasarlandığından ve imal edildiğinden, Ek-III 1.2’sinde belirtilen
ibareleri taşıdığından ve imalatçının 9 uncu maddenin beşinci ve altıncı
fıkralarında belirtilen gereklilikleri yerine getirdiğinden emin olur.
(3) İthalatçılar,
kabın üzerinde veya bunun mümkün olmadığı hallerde kap ile birlikte
sunulacak bir belgede kendi adını, tescilli ticari adını veya tescilli
ticari markasını ve kendileriyle iletişim kurulabilecek iletişim
adreslerini belirtir. İletişim bilgilerinin, Türkçe veya nihai
kullanıcıların kolayca anlayabileceği ve Bakanlık tarafından kabul edilecek
bir dilde olması gerekir.
(4) İthalatçılar,
kap ile birlikte Ek-III’ün 2 nci maddesinde belirtilen talimatların ve
güvenlik bilgilerinin, Türkçe veya nihai kullanıcıların kolayca
anlayabileceği ve Bakanlık tarafından kabul edilecek bir dilde sunulmasını
sağlar.
(5) İthalatçılar,
PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kap kendi sorumluluklarında
iken depolama ve taşıma koşullarının, Ek- I’de düzenlenen temel
gerekliliklere uygunluğunu tehlikeye atmasını önler.
(6) İthalatçılar,
kabın oluşturduğu risklerle ilgili olarak uygun görülmesi halinde son
kullanıcıların sağlığı ve güvenliğini korumak amacıyla piyasada
bulundurulan kaplardan numune alarak test ve muayene yapılmasını sağlar,
araştırır ve kabın uygunsuzluğuna ve piyasadan geri çağırma vakalarının
kaydını tutar ve bu çalışmalar konusunda dağıtıcıları bilgilendirir.
(7) İthalatçılar,
piyasaya arz edilmiş kabın bu Yönetmelikle uyumlu olmadığını bildiği veya
bilmesinin gerektiği durumlarda, ilgili kabı uyumlu hale getirmek için
gerekli düzeltici önlemleri derhal alır, gerekirse piyasadan çeker veya
geri çağırır. Ayrıca ithalatçılar kabın risk ihtiva ettiği hallerde, kabın
hizmete sunulmasına ilişkin özellikle uygunsuzluk ve alınan her türlü
düzeltici önlem konusunda Bakanlığı derhal bilgilendirir.
(8) İthalatçılar,
PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kaplar için, ilgili kabın
piyasaya arz edildiği tarihten itibaren 10 yıl boyunca AB uygunluk
beyanının bir kopyasını Bakanlığa sunmak amacıyla saklar ve talepte
bulunulması halinde teknik dosyanın Bakanlığa sunulmasını sağlar.
(9) İthalatçılar,
Bakanlığın gerekçeli talebine istinaden, bir kabın uygunluğunun
kanıtlanması için gerekli tüm bilgi ve belgeleri Türkçe veya Bakanlığın
kabul edeceği diğer bir dilde yazılı veya elektronik ortamda Bakanlığa
sunarlar. İthalatçılar, Bakanlığın talebi üzerine, piyasaya arz ettikleri
kabın teşkil ettiği riskleri ortadan kaldırmak için gerçekleştirilen
herhangi bir eylem konusunda Bakanlıkla işbirliği yapar.
Dağıtıcıların
yükümlülükleri
MADDE 12 – (1)
Dağıtıcılar, kabı piyasada bulundururken bu Yönetmeliğin gerekliliklerine
uygun hareket eder.
(2) Dağıtıcılar,
PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kabın piyasada
bulundurulmasından önce kabın Ek-III’ün 1 inci maddesinde belirtilen
ibareleri ve CE işaretini bulundurduğunu, Ek-III’ün 2 nci maddesinde
belirtilen gerekli belgelerin, talimatların ve güvenlik bilgilerinin,
Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği ve kullanıcıların kolaylıkla
anlayabileceği bir dilde kap ile birlikte sunulduğunu, imalatçı ve
ithalatçının, sırasıyla 9 uncu maddenin beşinci ve altıncı fıkralarında ve
11 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen gereklere uyum sağladığını
doğrular. Dağıtıcılar, PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kabın
Ek-I’de belirtilen temel güvenlik gereklerine uygun olmadığını bildiği veya
bilmesinin gerektiği durumlarda, uygun hale getirilinceye kadar kabı
piyasada bulunduramaz. Ayrıca kabın risk ihtiva ettiği durumlarda dağıtıcı,
imalatçı veya ithalatçıyı ve ayrıca Bakanlığı bu konuda bilgilendirir.
Dağıtıcı, PS x V çarpımı 50 bar x litre veya daha az olan kabı piyasada
bulundurmadan önce, kabın Ek-III’ün 1.2 nci maddesinde belirtilen ibareleri
bulundurduğunu, Ek-III’ün 2 nci maddesinde belirtilen talimatların ve
güvenlik bilgilerinin Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği ve
kullanıcıların kolaylıkla anlayabileceği bir dilde kap ile birlikte
sunulduğunu, imalatçı ve ithalatçının, 9 uncu maddenin beşinci ve altıncı
fıkralarında ve 11 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen gereklere
uyum sağladığını doğrular.
(3) Dağıtıcılar,
PS x V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kabın kendi sorumluluğunda iken
depolanması veya taşınması sırasında, Ek-I’de belirtilen temel güvenlik
gereklerine uygunluğunu tehlikeye atmamasını sağlar.
(4) Dağıtıcılar, piyasada
bulundurdukları kapların bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya
bilmesinin gerektiği durumlarda, söz konusu kabın uygun hale getirilmesi,
gerekli olduğunda piyasadan çekilmesi veya geri çağrılması için gerekli
düzeltici tedbirlerin alınmasını sağlar. Buna ek olarak söz konusu kapların
risk teşkil ettiği durumlarda dağıtıcı, özellikle de uygunsuzluğa ve alınan
tüm düzeltici tedbirlere dair detayları vererek bu hususta Bakanlığı derhal
bilgilendirir.
(5) Dağıtıcılar,
Bakanlığın gerekçeli talebine istinaden bir kabın uygunluğunun kanıtlanması
için gerekli tüm bilgi ve belgeleri yazılı olarak veya elektronik ortamda
Bakanlığa sunar. Dağıtıcılar, Bakanlığın talebi üzerine, piyasada
bulundurdukları kapların teşkil ettiği riskleri ortadan kaldırmak için
alınan her türlü önlem konusunda Bakanlık ile işbirliği yapar.
İmalatçıların
yükümlülüklerinin ithalatçılara ve dağıtıcılara uygulandığı durumlar
MADDE 13 –
(1) Bir ithalatçı veya dağıtıcı, bir kabı kendi adı veya ticari markası
altında piyasaya arz ederse veya halihazırda piyasaya arz edilmiş bir kabı,
bu Yönetmeliğe uygunluğunu etkileyecek bir şekilde değiştirirse imalatçı
olarak kabul edilir ve imalatçıların 9 uncu maddede yer alan
yükümlülüklerine tabi olur.
İktisadi
işletmecilerin tanımlanması
MADDE 14 –
(1) İktisadi işletmeciler, talepte bulunulması halinde Bakanlığa aşağıdaki
hususlara ilişkin bilgi sunar:
a) Kendilerine kap
tedarik etmiş olan her türlü iktisadi işletmeci.
b) Kendilerinin
kap tedarik etmiş olduğu her türlü iktisadi işletmeci.
(2) İktisadi
işletmeciler, kendilerine kap tedarik edildiği tarihten itibaren 10 yıl
boyunca veya kendilerinin kap tedarik ettiği tarihten itibaren 10 yıl
boyunca birinci fıkrada belirtilen bilgileri hazır bulundurur.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
PS x V
Çarpımı 50 Bar X Litreden Fazla Olan Kapların Uygunluğu
PS x V çarpımı
50 bar x litreden fazla olan kapların uygunluk varsayımı
MADDE 15 – (1)
Avrupa Birliği Resmî Gazetesinde referans numaraları yayımlanmış
uyumlaştırılmış standartlara (veya bunlara karşılık gelen Uyumlaştırılmış
Türk Standartlarına) veya bunların ilgili bölümlerine uygun olan PS × V
çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kapların bu standartlar veya ilgili
bölümleri kapsamında Ek-I’de belirtilen temel gereklere uygun olduğu
varsayılır.
Uygunluk
değerlendirme prosedürleri
MADDE 16 –
(1) PS × V çarpımı 50 bar x litreden fazla olan kap, imal edilmeden önce
Ek-II’nin 1 inci maddesinde belirtilen AB tip incelemesine (Modül B)
aşağıdaki şekilde tabi olur:
a) İmalatçı, 15
inci maddede belirtilen uyumlaştırılmış standartlara uygun olarak imal
edilen kaplar için aşağıda belirtilen yöntemlerinden birisini seçer:
1) Kabın teknik
tasarım yeterliliğinin numune incelemesi olmaksızın destekleyici kanıtların
ve teknik dosyanın incelenmesi yoluyla değerlendirilmesi (Modül B - tasarım
tipi).
2) Kabın teknik
tasarım yeterliliğinin, destekleyici kanıtların ve teknik dosyanın
incelenmesi ile öngörülen imalatı temsil eden tamamlanmış bir kabın
prototipinin incelenmesi yoluyla değerlendirilmesi (Modül B - imalat tipi).
b) İmalatçı, 15 inci
maddede belirtilen uyumlaştırılmış standartlara uygun olarak imal edilmeyen
veya sadece kısmen imal edilen kaplar için, öngörülen imalatı temsilen
tamamlanmış bir kabın prototipini incelemeye sunar ve kabın teknik tasarım
yeterliliğinin incelenmesi ve değerlendirilmesi için teknik dosyayı ve
destekleyici kanıtları da sunar (Modül B - imalat tipi).
(2) Piyasaya arz
edilmeden önce kaplar aşağıdaki prosedürlere tabi tutulur:
a) PS × V çarpımı
3.000 bar x litreden fazla olan ürünler için Ek-II’nin 2 nci maddesinde
belirtilen iç imalat denetimi ve denetimli kap testine tabi olan tip
uygunluğu (Modül C1).
b) İmalatçı, PS ×
V çarpımı 3.000 bar x litreden fazla olmayan ancak 200 bar x litreden fazla
olan kap için aşağıda belirtilen yöntemlerinden birisini uygular:
1) Ek-II’nin 2 nci
maddesinde belirtilen iç imalat denetimi ve denetimli kap testine tabi olan
tip uygunluğu (Modül C1).
2) Ek-II’nin 3
üncü maddesinde belirtilen iç imalat denetimi ile buna ilaveten rastgele
zaman aralıklarında gerçekleştirilen denetimli kap kontrollerine tabi olan
tip uygunluğu (Modül C2).
c) İmalatçı, PS ×
V çarpımı 200 bar x litreden fazla olmayan ancak 50 bar x litreden fazla
olan kap için, aşağıda belirtilen yöntemlerinden birisini uygular:
1) Ek-II’nin 2 nci
maddesinde belirtilen iç imalat denetimi ve denetimli kap testine tabi olan
tip uygunluğu (Modül C1).
2) Ek-II’nin 4
üncü maddesinde belirtilen iç imalat denetimine tabi olarak tip
uygunluğu (Modül C).
(3) Bu maddenin
birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen uygunluk değerlendirmesi
prosedürleriyle ilgili kayıt ve yazışmalar, Türkçe veya nihai
kullanıcıların kolayca anlayabileceği ve Bakanlığın kabul edeceği bir dilde
düzenlenir.
AB uygunluk
beyanı
MADDE 17 – (1)
AB uygunluk beyanı, Ek-I’de belirtilen temel güvenlik gereklerinin yerine
getirildiğini gösterir.
(2) AB uygunluk
beyanı, Ek-IV’te belirtilen model yapıya sahiptir, Ek-II’de yer alan ilgili
modüllerde belirtilen unsurları içerir ve sürekli güncellenir. Başka
dillerde düzenlendiği durumlarda, beyan Türkçe’ye de çevrilir.
(3) Kabın, AB
uygunluk beyanı gerektiren birden fazla teknik düzenlemeye tabi olduğu
durumlarda, bu teknik düzenlemelerin tümüne ilişkin olarak yalnızca bir AB
uygunluk beyanı hazırlanır. Beyan metni, yayımlama referansları da dahil
olmak üzere ilgili mevzuatın tanımını içerir.
(4) İmalatçı, AB
uygunluk beyanını hazırlayarak kabın bu Yönetmeliğin gerekliliklerine uygun
olduğuna ilişkin sorumluluğu üstlenir.
CE işaretinin
genel ilkeleri
MADDE 18 – (1)
CE işareti, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2588 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan “CE” İşareti Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinde
belirtilen genel ilkelere tabidir.
CE işaretinin
ve ibarelerinin iliştirilmesi ile ilgili kurallar ve şartlar
MADDE 19 –
(1) Ek-III’ün 1 inci maddesinde belirtilen CE işareti ve ibareleri, kap
veya veri plakasına görünür, okunaklı ve silinemez bir şekilde iliştirilir.
(2) Kabın piyasaya
arzından önce CE işareti iliştirilir.
(3) CE işaretini,
kabın imalat denetimi aşamasında bulunan onaylanmış kuruluşun kimlik
numarası takip eder. Onaylanmış kuruluşun kimlik numarası, kuruluşun
kendisi tarafından veya verdiği talimatlar doğrultusunda imalatçı veya
yetkili temsilcisi tarafından iliştirilir.
(4) CE işaretinin
ve onaylanmış kuruluşun kimlik numarasının ardından özel bir riski veya
kullanımı belirten başka herhangi bir işaret kullanılabilir.
(5) Bakanlık, CE
işaretinin mevzuata uygun doğru şekilde uygulanmasını temin için gerekli
mekanizmaları kullanır ve bu işaretin yanlış kullanımı halinde uygun
önlemleri alır.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Uygunluk
Değerlendirme Kuruluşlarının Bildirimi
Bildirim
MADDE 20 –
(1) Bakanlık, bu Yönetmelik uyarınca üçüncü taraf uygunluk değerlendirme
görevlerini yerine getirmek üzere görevlendirilmesi uygun görülen
kuruluşları, Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyon ve üye ülkelere
bildirir.
Yetkili kuruluş
MADDE 21 –
(1) Bakanlık, 26 ncı maddenin hükümlerine uygunluk da dâhil olmak üzere
uygunluk değerlendirme kuruluşlarının değerlendirilmesi ve görevlendirilmesi
ve ayrıca onaylanmış kuruluşların izlenmesine ilişkin gerekli prosedürlerin
oluşturulması ve yürütülmesinden sorumlu bir yetkili kuruluştur.
Yetkili
kuruluşa ilişkin esaslar
MADDE 22 –
(1) Uygunluk değerlendirme kuruluşlarının görevlendirilmesi,
değerlendirilmesi ve izlenmesi işlemleri;
a) Uygunluk
değerlendirme kuruluşlarıyla çıkar çatışmasına imkân verilmeyecek şekilde,
b) Tarafsızlık
ilkesi çerçevesinde,
c) Uygunluk
değerlendirme kuruluşlarının görevlendirilmesi ile ilgili karar alacak uzman
personel ile bu kuruluşların değerlendirmesini yapacak personelin farklı
olması sağlanacak biçimde,
ç) Uygunluk
değerlendirme kuruluşlarının gerçekleştirdiği faaliyet veya danışmanlık
hizmetlerinin ticari veya rekabetçi bir biçimde sunulmayacağı bir biçimde,
d) Elde edilen
bilgilerin gizliliğinin korunmasına özen gösterilerek,
e) İlgili
görevlerin usulüne uygun ve eksiksiz yerine getirilebilmesi için gerekli
olan yeteri sayıda uzman personelin istihdam edilmesi suretiyle,
yürütülür.
Yetkili
kuruluşun bilgilendirme yükümlülüğü
MADDE 23 –
(1) Bakanlık, uygunluk değerlendirme kuruluşlarının değerlendirilmesi ve
görevlendirilmesine ve onaylanmış kuruluşların izlenmesine ilişkin
yöntemlerin yanı sıra bu yöntemlerde meydana gelecek her türlü değişikliği
Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyona bildirir.
Onaylanmış
kuruluşlara ilişkin gereklilikler
MADDE 24 –
(1) Uygunluk değerlendirme kuruluşunun, onaylanmış kuruluş olarak
görevlendirilmesi için bu maddenin iki ilâ on birinci fıkralarında
belirtilen gereklilikleri karşılaması gerekir.
(2) Uygunluk
değerlendirme kuruluşu, ulusal mevzuata uygun bir şekilde kurulur ve tüzel
kişiliği haizdir.
(3) Uygunluk
değerlendirme kuruluşunun, uygunluk değerlendirmesi hizmeti sunacağı
işletme veya değerlendireceği kap ile herhangi bir bağı olmayan bağımsız ve
üçüncü taraf niteliğinde olması gerekir. Değerlendirmesini yaptığı kabın
tasarımı, imalatı, tedariki, montajı, kullanımı veya bakımında yer alan
işletmeleri temsil eden sanayi, ticaret ve meslek odası, birliği veya derneği
veya mesleki federasyona bağlı bir kuruluş, bağımsız olduğunu ve herhangi
bir çıkar çatışmasının bulunmadığını kanıtlaması kaydıyla üçüncü taraf
kuruluş olarak değerlendirilebilir.
(4) Uygunluk
değerlendirme kuruluşu, bu kuruluşun üst kademe yönetimi ve uygunluk
değerlendirmesi görevlerini icra eden personeli, değerlendirdikleri kabın
tasarımcısı, imalatçısı, tedarikçisi, montajcısı, alıcısı, sahibi,
kullanıcısı veya bakımını yapan kişi ya da bu tarafların temsilcisi olamaz.
Bu durum, uygunluk değerlendirme kuruluşunun faaliyetleri için gerekli olan
kabın kullanımını veya bu gibi kapların kişisel amaçlarla kullanımını
engellemez. Uygunluk değerlendirme kuruluşu, üst düzey yönetimi ve uygunluk
değerlendirmesi görevlerinin gerçekleştirilmesinden sorumlu olan personeli,
değerlendirdikleri kapların tasarımında, imalatında veya yapımında,
pazarlanmasında, kurulumunda, kullanılmasında veya bakım işlemlerinde
doğrudan müdahil olamaz veya bu faaliyetlerle ilgilenen tarafları temsil
etmez. Bu kuruluşlar, yetkilendirildikleri uygunluk değerlendirme
faaliyetleri ile ilgili karar verme bağımsızlığını veya mesleğin
gereklerini layığıyla yerine getirmesini olumsuz etkileyebilecek hiçbir
faaliyette bulunamaz ve faaliyete iştirak edemez. Bu durum özellikle
danışmanlık hizmetleri için de geçerlidir. Uygunluk değerlendirme
kuruluşları şube, temsilcilik veya yüklenicilerinin yürüttüğü
faaliyetlerin, kendi gerçekleştirdikleri uygunluk değerlendirme
faaliyetlerinin gizliliğini, objektifliğini ve tarafsızlığını
etkilememesini sağlar.
(5) Uygunluk
değerlendirme kuruluşu ve kuruluşun personeli, yüksek seviyede gerekli
teknik yeterliliğe ve mesleki donanıma sahip olacak şekilde uygunluk
değerlendirme faaliyetlerini yürütür ve söz konusu faaliyetlerin sonunda
özellikle mali konulara ilişkin kararları alırken her türlü baskıdan,
teşvikten ve faaliyet sonucundan etkilenebilecek kişi ya da kişilerden
bağımsız hareket eder.
(6) Uygunluk
değerlendirme kuruluşu, kendisi tarafından veya onun sorumluluğu altındaki
faaliyetlerini, Ek-I’in 3.2 nci maddesi ve Ek-II ile atanan ve bu amaçla
onaylandıkları tüm uygunluk değerlendirmesi görevlerini,
gerçekleştirebilecek yeterliliğe sahip olur. Uygunluk değerlendirme
kuruluşu, her bir uygunluk değerlendirme prosedürü ve onaylanmış olduğu her
kap için aşağıdaki gerekli unsurları hazır bulundurur:
a) Uygunluk
değerlendirme görevini yerine getirmek üzere teknik bilgiye, yeterli
düzeyde ve uygun tecrübeye sahip personel.
b) Uygunluk
değerlendirme faaliyetlerinde kullanılacak prosedürlerinin şeffaflığını
veya yeniden üretilebilirliğini sağlayacak şekilde, uygunluk
değerlendirmesi gerçekleştirilirken göz önünde bulundurulan prosedürlerin
açıklamalarına ve uygunluk değerlendirme kuruluşunun onaylanmış kuruluş
olarak yerine getirdiği görevler ile diğer faaliyetleri arasındaki ayrımı
sağlayacak uygun politika ve prosedürler.
c) Taahhüt ettiği
işin büyüklüğü, faaliyet gösterdiği sektör, organizasyon yapısı, söz konusu
ürünün teknoloji karmaşıklık derecesini ve imalat sürecinin hacmini ve
vasfını dikkate alan faaliyetlerin gerçekleşmesi için gerekli yöntemler.
(7) Uygunluk
değerlendirme kuruluşunun, uygunluk değerlendirme faaliyetleri ile
bağlantılı teknik ve idari görevleri uygun bir şekilde yerine getirme
olanağına ve her türlü ekipman ve hizmete erişim hakkına sahip olması
gerekir.
(8) Uygunluk
değerlendirme faaliyetlerini yerine getirmekle sorumlu personelin;
a) Uygunluk
değerlendirme kuruluşunun onaylanmış kuruluş olarak görevlendirildiği
kapsamda, tüm uygunluk değerlendirme faaliyetlerini kapsayacak yeterlilikte
teknik ve mesleki eğitime,
b) Uygunluk
değerlendirme gereklilikleri konusunda yeterli bilgi birikimine ve
değerlendirmeyi yapmak için yeterli yetkiye,
c) Ek-I’de
düzenlenen temel gereklilikleri, uygulanabilir uyumlaştırılmış standart,
ulusal mevzuatın ve Birlik uyumlaştırılmış mevzuatının ilgili hükümlerine
ilişkin uygun bilgi birikimine ve bunları kavrama gücüne,
ç) Yürüttüğü
değerlendirme faaliyetlerini yerine getirmiş olduğunu kanıtlayan sertifika,
kayıt ve raporları düzenleyebilecek yeterliliğe,
sahip olması
gerekir.
(9) Uygunluk
değerlendirme faaliyetlerini yerine getirmekten sorumlu uygunluk
değerlendirme kuruluşları, uygunluk değerlendirme kuruluşunun üst düzey
yönetiminin ve uygunluk değerlendirme işlemini gerçekleştirmekten sorumlu
personelinin tarafsızlığını garanti altına alır. Uygunluk değerlendirme
kuruluşunun üst düzey yönetiminin ve uygunluk değerlendirme işlemlerini
yürüten personelinin ücretleri, gerçekleştirilen değerlendirme sayısına
veya değerlendirme sonuçlarına bağlı tutulamaz.
(10) Uygunluk
değerlendirme kuruluşu, sorumluluğun ulusal mevzuata göre kamu tarafından
üstlenilmediği veya Bakanlığın kendisi uygunluk değerlendirme işlemi için
doğrudan sorumluluğa sahip olmadığı sürece, mesleki sorumluluk sigortasını
yaptırmak zorundadır.
(11) Uygunluk
değerlendirme kuruluşunun personeli Bakanlık ile ilgili olan işler
haricinde Ek-I’in 3.2 nci maddesi ve Ek-II kapsamındaki uygunluk
değerlendirme görevlerini yürütürken elde ettiği tüm bilgiler hakkında
mesleki gizliliği sağlar. Mülkiyet hakları korunur.
(12) Uygunluk
değerlendirme kuruluşları, ilgili standardizasyon faaliyetlerine ve
onaylanmış kuruluşların koordinasyonu için AB tarafından ilgili teknik
düzenleme kapsamında oluşturulan grubun çalışmalarına katılır veya
değerlendirme faaliyetlerini yürüten personelinin bu faaliyetlerden
haberdar olmasını sağlar ve onaylanmış kuruluşların koordinasyonu için
oluşturulan grubun çalışmaları sonucunda ortaya çıkan kararlar ve
hazırlanan dokümanlar rehber kılavuz olarak kullanılır.
Onaylanmış
kuruluşların uygunluk varsayımı
MADDE 25 –
(1) Uyumlaştırılmış standartlarda veya bunların kısımlarında ortaya konulan
kriterler 24 üncü maddede ortaya konulan gerekleri kapsıyorsa ve uygunluk
değerlendirme kuruluşu da bu kriterlere uygun olduğunu kanıtlayabiliyorsa
kuruluşun 24 üncü maddedeki gerekleri karşıladığı kabul edilir.
Onaylanmış
kuruluşların şube, temsilcilik ve yüklenicileri
MADDE 26 –
(1) Onaylanmış kuruluş, uygunluk değerlendirmesi ile ilgili belirli
görevleri bir alt yükleniciye yaptırdığı veya bir şube veya temsilciliğini
bu işler için kullandığı hallerde bunların 24 üncü maddede belirtilen
gerekleri karşıladığını garanti eder ve bu durumu Bakanlığa bildirir.
(2) Onaylanmış
kuruluş, bu görevlerin belirlenmiş olduğu hallerde alt yüklenici, şube veya
temsilcilikleri tarafından yürütülen görevlerin her türlü sorumluluğunu
üstlenir.
(3) Onaylanmış
kuruluşlar tarafından yerine getirilecek faaliyetler, ancak müşteri ile
mutabakata varılması halinde bir alt yüklenici, şube veya temsilcilik
tarafından yürütülebilir.
(4) Onaylanmış
kuruluş, her bir alt yüklenici, şube veya temsilciliğinin niteliklerinin
değerlendirilmesi ile ilgili belgeleri ve bahsi geçen tarafların Ek-I’in
3.2 nci maddesi ve Ek-II çerçevesinde yürüttüğü görevlere ilişkin belgeleri
gerektiğinde Bakanlığa sunmak üzere muhafaza eder.
Bildirim
başvurusu
MADDE 27 – (1)
Türkiye’de yerleşik uygunluk değerlendirme kuruluşları, onaylanmış kuruluş
olarak görevlendirilebilmek için Bakanlığa başvuruda bulunur.
(2) Bildirim
başvurusu ile birlikte yetkin olduğunu ileri sürdüğü uygunluk
değerlendirmesi faaliyetleri, uygunluk değerlendirmesi modülü veya
modülleri ile kaplara ilişkin gerekli bilgiler ve uygunluk değerlendirme
kuruluşunun 26 ncı maddede düzenlenen gereklilikleri karşıladığını
kanıtlayan ve 16/12/2011 tarihli ve 2011/2621 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ve Onaylanmış
Kuruluşlar Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin yedinci fıkrası çerçevesinde
düzenlenmiş bir akreditasyon belgesi sunulur.
Bildirim süreci
MADDE 28 –
(1) Bakanlık, yalnızca 24 üncü maddede düzenlenen gereklilikleri karşılayan
uygunluk değerlendirme kuruluşlarını onaylanmış kuruluş olarak
görevlendirebilir.
(2) Bakanlık,
görevlendirilmesi uygun bulunan kuruluşları Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla
Komisyona ve üye ülkelere bildirir. Bildirim, AB’nin Yeni Yaklaşım
Onaylanmış Kuruluşlar Bilgi Sistemi kullanılarak yapılır.
(3) Bildirim,
uygunluk değerlendirmesi faaliyetleri, uygunluk değerlendirmesi modülü veya
modülleri ve ilgili kap veya kaplara ilişkin tüm ayrıntıların yanı sıra
ilgili kuruluşun yetkinliğini doğrulayan tüm ayrıntıları içerir.
(4) Komisyona
bildirim tarihinden itibaren, onaylanmış kuruluş adayının yeterliliğinin
değerlendirilmesinde iki hafta süre içinde Komisyon veya üye ülkeler,
bildirimi yapılan onaylanmış kuruluş adayının yeterliliği hakkında ek bilgi
isteyebilir veya itirazda bulunabilir.
(5) Bakanlık,
onaylanmış kuruluşun bildirime konu faaliyet ve özelliklerinde meydana
gelen değişiklikler hakkında Komisyonu ve üye ülkeleri Ekonomi Bakanlığı
aracılığıyla bilgilendirir.
Onaylanmış
kuruluşların atanması
MADDE 29 – (1)
Bildirimi yapılan uygunluk değerlendirme kuruluşuna Komisyon tarafından bir
kimlik kayıt numarası tahsis edilmesi ile Bakanlık bu kuruluşu onaylanmış
kuruluş olarak atar.
Bildirimde
yapılan değişiklikler
MADDE 30 –
(1) Bakanlık, onaylanmış kuruluşun artık 24 üncü maddede belirtilen
gereklilikleri karşılamadığını veya yükümlülüklerini yerine getirmediğini
belirlemesi veya bu konuda bilgilendirilmesi durumunda, bu gerekliliklerin
karşılanmaması veya bu yükümlülüklerin yerine getirilmemesi durumunun
ciddiyetine bağlı olarak onaylanmış kuruluşun faaliyetini kısıtlar, askıya
alır veya onaylanmış kuruluş statüsüne son verir. Bakanlık, Ekonomi
Bakanlığı vasıtası ile Komisyonu ve üye ülkeleri bu konu hakkında
ivedilikle bilgilendirir.
(2) Bakanlık,
faaliyeti kısıtlanan, askıya alınan, onaylanmış kuruluş statüsüne son
verilen veya kendi isteği ile faaliyetine son veren onaylanmış kuruluşun
faaliyette bulunduğu dönemde yapmış olduğu uygunluk değerlendirme işlemleri
ile ilgili kayıt ve belgeleri, aynı konuda faaliyette bulunan başka bir
onaylanmış kuruluş tarafından işleme alınmasını veya Bakanlığın talep
etmesi halinde Bakanlığa sunmak üzere saklanmasını sağlamak için uygun
önlemleri alır.
Onaylanmış
kuruluşların yeterliliğine ilişkin itiraz
MADDE 31 –
(1) Bakanlık, onaylanmış kuruluşun görevlendirilmesine temel oluşturan veya
yeterliliğini koruduğuna ilişkin tüm bilgileri talebi üzerine Komisyona
sunmak üzere Ekonomi Bakanlığına bildirir.
(2) Bakanlık,
Komisyon veya üye ülkelerden birinin Bakanlığın görevlendirdiği bir
onaylanmış kuruluşun teknik yeterliliğinin ve ilgili mevzuata uygunluğunun
incelenmesini talep etmesi halinde, 1/2006 sayılı Türkiye – Avrupa Birliği
Ortaklık Konseyi Kararının 4 üncü maddesinde belirtilen usulü takip eder.
Onaylanmış
kuruluşların faaliyetlerine ilişkin yükümlülükleri
MADDE 32 –
(1) Onaylanmış kuruluşlar, Ek-II’de öngörülen uygunluk değerlendirme prosedürlerine
uygun olarak uygunluk değerlendirme faaliyetlerini yürütür.
(2) Uygunluk
değerlendirme faaliyetleri iktisadi işletmeciler üzerinde gereksiz yük
oluşturmaktan kaçınarak, orantılı bir şekilde yürütülür. Uygunluk
değerlendirme kuruluşları faaliyetlerini, taahhüt ettiği işin büyüklüğünü,
faaliyet gösterdiği sektörü, organizasyon yapısını, söz konusu kabın
kullandığı teknolojinin karmaşıklık derecesini ve imalat sürecinin hacmi ve
özelliğini göz önünde bulundurarak gerçekleştirir. Bunu yaparken kabın bu
Yönetmeliğe uygunluğu için gerekli olan koruma seviyesini ve titizlik
derecesini de dikkate alır.
(3) Onaylanmış
kuruluş, imalatçı tarafından Ek-I’de veya eşdeğer uyumlaştırılmış
standartta veya diğer teknik dokümanlarda yer alan temel güvenlik gerekliliklerini
karşılamadığını tespit ettiğinde, imalatçıdan gerekli düzeltici önlemleri
almasını talep eder ve uygunluk belgesi düzenlemez.
(4) Onaylanmış
kuruluş, uygunluk sertifikasının verilmesinin ardından uygunluğun izlenmesi
sürecinde, kabın ilgili gereklilikleri artık karşılamadığını tespit ederse
imalatçıdan gerekli düzeltici önlemleri almasını talep eder ve gerekli
olması halinde uygunluk belgesini askıya alır veya iptal eder.
(5) Onaylanmış
kuruluş, düzeltici tedbirlerin alınmadığını veya alınan tedbirlerin istenen
etkiyi göstermediğini tespit etmesi durumunda, her türlü belgeyi uygun
şekilde kısıtlar, askıya alır veya iptal eder.
Onaylanmış
kuruluşların kararlarına itiraz
MADDE 33 –
(1) Bakanlık, onaylanmış kuruluşun kararına karşı bir itiraz mekanizmasının
mevcut olmasını sağlar.
Onaylanmış
kuruluşların bilgilendirme yükümlülükleri
MADDE 34 – (1)
Onaylanmış kuruluşlar, Bakanlığı aşağıdaki hususlar hakkında bilgilendirir:
a) Belgenin reddi,
kısıtlanması, askıya alınması veya iptal edilmesi.
b) Bildirim
kapsamına veya koşullarına etki eden her durum.
c) Uygunluk
değerlendirme faaliyetlerine ilişkin olarak Bakanlıktan istenen her türlü
bilgi talebi.
ç) Talep üzerine,
sınır ötesi faaliyetler ve bir işin alt yükleniciye verilmesi dahil başka
herhangi bir faaliyet ile görevlendirilme kapsamında yürütülen uygunluk
değerlendirmesi.
(2) Onaylanmış
kuruluşlar, bu Yönetmelik kapsamında görevlendirilen, aynı kaplara yönelik
uygunluk değerlendirmeleri yürüten diğer onaylanmış kuruluşlara, uygunluk
değerlendirme faaliyetlerinin olumsuz sonuçları hakkında ve talep edilmesi
halinde olumlu sonuçları hakkında bilgi sunar.
Onaylanmış
kuruluşların koordinasyonu
MADDE 35 – (1)
Bakanlık, onaylanmış kuruluşlar arasında gerekli bilgi ve tecrübe paylaşımı
ile uygunluk değerlendirme işlemlerine yönelik uygulamada karşılaşılan
sorunlara ilişkin çözüm üretmede paralelliğin ve birlikteliğin sağlanması
amacıyla bu Yönetmelik kapsamında faaliyette bulunan onaylanmış kuruluşlar
arasında işbirliğini ve koordinasyonu sağlar. Bakanlık, görevlendirdiği
onaylanmış kuruluşların Komisyon tarafından oluşturulan sektörel onaylanmış
kuruluşlar grubunun veya gruplarının çalışmalarına doğrudan veya yetkili
temsilcileri aracılığıyla katılmalarını temin eder.
ALTINCI
BÖLÜM
Piyasa
Gözetimi ve Denetimi, Kapların Kontrolü ve Korunma Prosedürü
Piyasa gözetimi
ve denetimi, kapların kontrolü
MADDE 36 –
(1) Bakanlık, kapların piyasa gözetimi ve denetiminde 13/11/2001 tarihli ve
2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ürünlerin
Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümlerini esas alır.
Ulusal düzeyde
risk teşkil eden kaplar için izlenecek usuller
MADDE 37 – (1)
Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yer alan kapların, bu Yönetmelik
uyarınca insan veya evcil hayvan sağlığı ve güvenliğine veya malların
korunmasına karşı bir risk teşkil ettiğine ilişkin yeterli bir gerekçenin
olması halinde, söz konusu kaplarla ilgili, bu Yönetmelikte yer alan ilgili
tüm gereklilikleri kapsayacak şekilde bir değerlendirme yapar. İlgili
iktisadi işletmeciler, bu amaç doğrultusunda, Bakanlık ile işbirliği yapar.
Bakanlık bu fıkrada belirtilen değerlendirme sırasında, kapların bu
Yönetmelikte yer alan gereklilikleri karşılamadığını tespit etmesi
durumunda gecikmeksizin ilgili iktisadi işletmeciden, riskin mahiyeti ile
orantılı olarak makul bir süre içerisinde kabın söz konusu gerekliliklere
uygun hale getirilmesi için tüm uygun düzeltici önlemleri almasını, kabı
piyasadan çekmesini veya geri çağırmasını talep eder. Bakanlık konu
hakkında ilgili onaylanmış kuruluşu bilgilendirir. Bu maddenin üçüncü ve
dördüncü fıkralarında yer alan önlemler hakkında Ürünlerin Piyasa Gözetimi
ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümleri uygulanır.
(2) Bakanlık,
uygunsuzluğun sadece ülke çapında olmadığını düşündüğünde, değerlendirme
sonuçları ve iktisadi işletmecilerden almasını istediği tedbirler hakkında
Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyonu ve üye ülkeleri bilgilendirir.
(3) İktisadi
işletmeci, piyasada bulundurduğu tüm kaplara ilişkin uygun düzeltici
tedbirin alınmasını sağlar.
(4) İlgili
iktisadi işletmeci, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde yeterli
düzeltici tedbiri almadığı takdirde Bakanlık, kapların piyasada
bulundurulmasının yasaklanması veya kısıtlanması, kapların piyasadan
çekilmesi veya geri çağrılması için her türlü uygun geçici tedbiri alır.
Bakanlık, Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyonu ve üye ülkeleri derhal
bu önlemlerden haberdar eder.
(5) Dördüncü
fıkrada belirtilen bilgilendirme, tüm mevcut detayları, özellikle uygunsuz kapların
tespit edilmesi için gerekli olan verileri, kabın menşei, iddia edilen
uygunsuzluğun niteliği ve içerdiği riski, alınan ulusal tedbirin süresi ve
niteliği yanında ilgili iktisadi işletmeci tarafından ileri sürülen
savunmaları da içerir. Bakanlık özellikle, uygunsuzluğun aşağıda yer alan
durumların herhangi birisinden kaynaklandığını belirtir:
a) Kabın, insan
veya evcil hayvanların sağlığı ve güvenliği veya malların korunmasıyla
ilgili gereklilikleri karşılayamaması.
b) Uygunluk
varsayımı olarak sunulan, 15 inci maddesinde belirtilen uyumlaştırılmış
standartlardaki eksiklikler.
(6) Bakanlık,
Avrupa Birliği pazarında başlatılan bir işleme ilişkin Komisyon tarafından
iletilen bilgiye istinaden, ilgili kabın uygunsuzluğuna dair uygulanmasını
kabul ettiği bir tedbiri ve elinde bulunan herhangi bir ek bilgiyi; ayrıca
bildirilen tedbire itiraz ediyorsa itirazlarını, Ekonomi Bakanlığı
aracılığıyla Komisyona ve üye ülkelere bildirir.
(7) Bu maddenin
dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde belirtilen bilgilerin alınmasını
takip eden üç ay içerisinde, Bakanlık tarafından alınan geçici bir önlemle
ilgili olarak Komisyon veya bir üye ülke tarafından itiraz edilmezse söz
konusu önlem haklı kabul edilir.
(8) Bakanlık, söz
konusu kap ile ilgili olarak kabın piyasadan çekilmesi gibi uygun
kısıtlayıcı önlemlerin gecikmeksizin alınmasını sağlar.
Korunma
önlemleri usulü
MADDE 38 –
(1) 37 nci maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen tedbire
karşı Komisyona itiraz olur ve Komisyon tarafından yapılan incelemede söz konusu
tedbirin haklı bir gerekçeye dayanmadığına hükmedilirse tedbir yürürlükten
kaldırılır.
Yönetmeliğe
uygun olduğu halde risk teşkil eden kaplar
MADDE 39 –
(1) 37 nci maddenin birinci fıkrasına uygun olarak değerlendirme
yapıldığında, kabın bu Yönetmeliğe uygun olmasına rağmen insanların, evcil
hayvanların sağlığı veya güvenliği veya mallar için risk teşkil etmesi
halinde, Bakanlık, riskin türüyle orantılı olarak piyasaya arz edilen söz
konusu kabın piyasadan çekilmesi veya makul bir süre içerisinde piyasadan
geri çağrılması şeklinde olmak üzere, kabın artık risk taşımaması için
uygun olan tüm tedbirlerin ilgili iktisadi işletme tarafından alınmasını
sağlar.
(2) İktisadi
işletme, piyasasında bulundurduğu tüm kaplara ilişkin her türlü düzeltici
önlemin alınmasını sağlar.
(3) Bakanlık, bu
maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen hususlarda Komisyonu ve
üye ülkeleri Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla derhal bilgilendirir. Bu
bilgiler, özellikle ilgili kabın tespit edilmesi için gerekli verileri,
kabın menşeini ve tedarik zincirini, taşıdığı risklerin niteliği ve alınan
önlemlerin niteliği ve süresi dâhil olmak üzere tüm mevcut detayları
içerir.
Şekli
uygunsuzluk
MADDE 40 – (1)
37 nci maddeye halel getirmeksizin Bakanlık, aşağıdaki durumlardan birinin söz
konusu olması halinde, ilgili iktisadi işletmeciden söz konusu
uygunsuzluğun giderilmesini talep eder:
a) CE işaretinin,
“CE” İşareti Yönetmeliğinin 9 uncu maddesi veya bu Yönetmeliğin 19 uncu
maddesine aykırı şekilde iliştirilmiş olması.
b) CE işaretinin
iliştirilmemiş olması.
c) İmalat kontrol
aşamasına dâhil olan onaylanmış kuruluşun kimlik numarasının bu
Yönetmeliğin 19 uncu maddesine aykırı şekilde iliştirilmiş veya hiç
iliştirilmemiş olması.
ç) Ek-III’ün 1
inci maddesinde yer alan ibarelerin iliştirilmemiş olması veya bu
Yönetmeliğin 19 uncu maddesine ya da Ek-III’ün 1 inci maddesine aykırı
şekilde iliştirilmiş olması.
d) AB uygunluk
beyanının düzenlenmemiş olması.
e) AB uygunluk
beyanının doğru bir şekilde düzenlenmemiş olması.
f) Teknik dosyanın
bulunmaması veya eksik olması.
g) Bu Yönetmeliğin
9 uncu maddesinin altıncı fıkrası veya 11 inci maddesinin üçüncü fıkrasında
belirtilen bilgilerin bulunmaması, yanlış veya eksik olması.
ğ) Bu Yönetmeliğin
9 uncu veya 11 inci maddelerinde öngörülen diğer idari gerekliliklerin
yerine getirilmemiş olması.
(2) Bu maddenin
birinci fıkrasında belirtilen uygunsuzluğun devam etmesi durumunda
Bakanlık, söz konusu kabın piyasada bulundurulmasını kısıtlamak veya
engellemek için veya piyasadan çekilmesi veya geri çağrılmasını sağlamak
için gerekli tüm önlemleri alır.
YEDİNCİ
BÖLÜM
Çeşitli
ve Son Hükümler
Komite
işlemleri
MADDE 41 –
(1) Bakanlık Komisyon tarafından kurulan basit basınçlı kaplar komitesinin
çalışmalarına katılım sağlar.
İdari
yaptırımlar
MADDE 42 – (1)
Bu Yönetmeliğe aykırı hareket edenler hakkında 4703 sayılı Kanun hükümleri
uygulanır. Bu kapsamda, verilecek cezaların etkili, orantılı ve caydırıcı
olması gerekir.
Yürürlükten
kaldırılan yönetmelik
MADDE 43 –
(1) 30/12/2006 tarihli ve 26392 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Basit
Basınçlı Kaplar Yönetmeliği (87/404/AT) yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlükten kaldırılan Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış
sayılır.
Geçici hükümler
GEÇİCİ MADDE 1
– (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce piyasaya arz
edilmiş olup bu Yönetmelik ile uyumlu olan ve Basit Basınçlı Kaplar
Yönetmeliği (87/404/AT) ve 2009/105/EC sayılı AB direktifi kapsamında yer
alan kapların piyasaya arz edilmesini engellemez.
(2) Onaylanmış
kuruluşlar tarafından 2009/105/EC sayılı Direktif ile 87/404/AT sayılı
Direktif çerçevesinde düzenlenen belgeler bu Yönetmelik kapsamında da
geçerli olur.
Yürürlük
MADDE 44 – (1)
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 45 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.
Ekleri için tıklayınız
|