ANKARA
BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1)
Bu Yönetmeliğin amacı; Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde plan,
fen, sağlık ve sürdürülebilir çevre şartlarına uygun yapı ve yapılaşma ile
projelendirmeye ve denetime ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, uygulama imar planı bulunan alanları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Bu Yönetmelik,
3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu, 10/7/2018 tarihli ve 30474
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı
Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin altıncı kısmının dördüncü bölüm hükümleri
ile 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin 69 uncu maddesi hükümlerine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan tanımların
yanı sıra bu Yönetmelikte geçen;
a) Belediye hizmet
alanı: Belediyelerin görev ve sorumlulukları kapsamındaki hizmetlerinin
götürülebilmesi için gerekli itfaiye, acil yardım ve kurtarma, ulaşıma
yönelik transfer istasyonu, araç ve makine parkı, bakım ve ikmal istasyonu,
garaj ve triyaj alanları, belediye depoları, asfalt tesisi, atık işleme
tesisi, zabıta birimleri, mezbaha, ekmek üretim tesisi, pazar yeri, idari,
sosyal ve kültürel merkez gibi mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçları
karşılamak üzere kurulan tesisler ile sermayesinin yarıdan fazlası
belediyeye ait olan şirketlerin sahip olduğu tesislerin yapılabileceği
alanları,
b) Bölge kat nizamı
planlı alanlar/bölgeler: Herman Jansen ve Yücel Uybadin imar planları ile
ıslah imar planlarında; yapılaşma ile ilgili koşulların genellikle kat
sayısı ve cephe hattı ile belirlendiği, bunun dışında diğer yapılanma
şartlarında bu Yönetmelik hükümlerinin geçerli olduğu (klasik parselli)
alanları/bölgeleri,
c) Depolama alanları:
İmar planlarında her türlü açık ve kapalı depolama alanları,
yükleme-boşaltma-nakliye tesisleri ile depolama tesislerine ayrılmış
alanları,
ç) Islah imar planı
alanları: 2805, 2981, 3290, 3366 sayılı Kanunlara göre ıslah imar planı
yapılmış alanları,
d) Kentsel servis
alanları: 1/10/2017 tarihinden önceki mevcut İmar planlarında kentin
tanımlanmış yön ve bölgelerinde, bölgesel ihtiyacı karşılamak üzere
belirlenmiş, büro, iş hanı, gazino, lokanta, çarşı, çok katlı mağaza,
banka, otel, sinema, tiyatro gibi sosyal kültürel tesisler, yönetimle
ilgili tesisler, ilgili kurumlardan uygun görüş alınmak kaydıyla özel/resmi
eğitim, sağlık ve benzeri tesislerin yapılabildiği alanları,
e) Kentsel tasarım
projesi: Doğal, tarihi, kültürel, sosyal ve ekonomik özellikler ile arazi
yapısı dikkate alınarak, tasarım amacına göre kütle ve yapılanma düzeni
veya açık alan düzenlemelerini içeren; taşıt ulaşımı, otopark ve servis
ilişkileri ve yaya dolaşım ilişkilerini kuran; yapı, sokak, doku, açık ve
yeşil alanların ilişkisini ve kentsel mobilya detaylarını gösteren; altyapı
unsurlarını bütüncül bir yaklaşımla disiplinler arası olarak ele alan;
imge, anlam ve kimlik özelliklerini ifade eden; tasarım ilke ve araçlarını
içeren uygun ölçekteki projeyi,
f) Küçük sanayi alanı:
Şehirde yaşayanların günlük bakım, tamir, servis ve küçük ölçekli imalat
ihtiyaçlarının karşılanabileceği, patlayıcı, parlayıcı ve yanıcı maddeler
içermeyen ve çevre sağlığı yönünden tehlike oluşturmayan atölye, imalathane
ile depoların yerleşmelere yakın veya kolay ulaşılabilir yerlerinde
yapılabildiği alanları,
g) Sosyal ve kültürel
tesisler alanı: Toplumun kültürel faaliyetlerine yönelik hizmet vermek
üzere kütüphane, halk eğitim merkezi, sergi salonu, sanat galerisi, müze,
konser, konferans, kongre salonları, sinema, tiyatro ve opera gibi
fonksiyonlar ile sosyal yaşamın niteliğini ve düzeyini artırmak amacı ile
toplumun faydalanacağı kreş, kurs, yurt, çocuk yuvası, yetiştirme yurdu,
yaşlı ve engelli bakımevi, rehabilitasyon merkezi, toplum merkezi, şefkat
evleri gibi fonksiyonlarda hizmet vermek üzere ayrılan kamu veya özel
mülkiyetteki alanları,
ğ) Teknik altyapı
alanları: Kamu veya özel sektör tarafından yapılacak elektrik, petrol ve
doğalgaz iletim hatları, reglaj istasyonları, su deposu, içme ve kullanma
suyu ile yer altı ve yer üstü her türlü arıtma, kanalizasyon, atık işleme
tesisleri, trafo, enerji dağıtım merkezi, her türlü enerji, ulaştırma,
haberleşme gibi servislerin temini için yapılan tesisler ile açık veya
kapalı otopark kullanışlarının yapılabileceği alanları,
h) Toplu işyerleri:
Büyük alan kullanımı gerektiren ticari işletmeler, inşaat malzemesi, oto
galeri, tarımsal üretim pazarlama, nakliyat ambarı, toptancı hali, toptan
ticaret, pazarlama ve depolama alanları, tır ve kamyon parkı ve benzeri
tesisler ile çevre sağlığı yönünden gerekli tedbirler alınmak kaydıyla
mermer, hurda, teneke, kağıt, plastik gibi maddelerin organize bir şekilde
depolanması ve işlenmesine yönelik faaliyetler ile bunlara ilişkin sosyal
ve teknik altyapı tesislerinin de yer aldığı alanları,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Genel
İlkeler
Genel ilkeler
MADDE 5 –
(Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Genel ilkelere
yönelik olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 5 inci maddesine uyulur.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Arsalara
İlişkin Hükümler
Parsel
büyüklükleri
MADDE 6 –
(1) Parsellerin en az ölçülerinin tespitinde genel esaslar;
a) İmar
planlarında gösterilen çeşitli bölgelerde yapılacak parselasyon planı ve
ifrazlarda elde edilecek yeni parsellerin en az ölçüleri; arazi meyli, yol
durumu, yapı yaklaşma mesafeleri, mevcut yapılar ve benzeri mevkiin
özellikleri ile yeniden inşaa edilecek binaların ölçü ve ihtiyaçları da göz
önünde tutularak tespit olunur.
b) Bu tespit
sırasında imar planları, raporlarında/hükümlerinde aksine bir hüküm
olmadığı takdirde aşağıdaki şartların yerine getirilmesi zorunludur.
(2) En az parsel
genişlik, bahçe mesafeleri ve alanları;
a) Bölgelere ve
yapı nizamlarına göre ara parseller için en az ölçüler aşağıdaki tabloda
gösterilmiştir. Uygulama imar planında aksine bir hüküm bulunmadığı
durumlarda ön bahçe mesafesi 5 metredir.
Bölgeler
|
Parsel
Genişliği
|
Bahçe
Mesafeleri
|
Parsel
Büyüklüğü
|
Ayrık
|
Blok
(Bitişik)
|
İkili
Blok
|
Ön
|
Yan
|
Arka
|
(m2
)
--
--
--
--
--
|
(m)
|
(m)
|
(m)
|
(m)
|
(m)
|
(m)
|
1-Konut ve Ticaret Bölgeleri:
|
|
|
|
1 Katlı Bölge
|
13
|
7
|
10
|
--
|
3
|
3
|
2 Katlı Bölge
|
13
|
7
|
10
|
--
|
3
|
3
|
3 Katlı
Bölge
|
15
|
9
|
12
|
--
|
3
|
3
|
4 Katlı Bölge
|
15
|
9
|
12
|
--
|
3
|
3
|
5 Katlı
Bölge
|
18
|
12
|
16
|
--
|
3.50
|
3.50
|
6 Katlı Bölge
|
22
|
16
|
20
|
--
|
4
|
4
|
--
--
--
|
7 Katlı Bölge
|
22
|
16
|
20
|
--
|
4.50
|
4.50
|
8, 9, 10 Katlı
|
22
|
16
|
20
|
--
|
+0.50 (her kat
için)
|
2- Bölge Kat Nizamı Planlarıyla
Belirlenen Yüksek İnşaat
Bölgeleri;
|
|
30
|
30
|
30
|
10
|
5
|
10
|
3000
|
3-Küçük Sanatlar Bölgeleri;
|
|
--
|
10
|
13
|
10
|
3
|
5
|
--
|
4- Sanayi Bölgeleri;
|
|
30
|
30
|
30
|
10
|
5
|
5
|
3000
|
5-Depolama Bölgeleri;
|
|
30
|
30
|
30
|
10
|
5
|
5
|
1500
|
6-Konut Dışı Kentsel Çalışma Alanları:
|
|
40
|
40
|
40
|
10
|
5
|
5
|
2000
|
7-Tek Katlı Ticaret Parselleri:
|
|
11
|
5
|
8
|
--
|
--
|
--
|
--
|
b) Köşebaşı
parsellerde, en az parsel cephe genişlikleri blok nizamdaki ara parsellerin
en az cephe genişliğine yan bahçe ve imar uygulama planında o yol için
tayin edilmiş ön bahçe mesafesi toplamı/toplamları eklenerek bulunur.
c) Bölge kat
nizamı planlı alanlarda, imar planlarında aksine bir hüküm yoksa konut
bölgeleri ile ticaret yolu ve ticaret bölgelerinde yan ve arka bahçe
mesafeleri en az 3 metre bırakılır.
(3) Parsel
derinlikleri en az ölçüleri aşağıdaki gibidir:
a) Konut ile
ticaret parsellerinde; imar durumuna göre iki katlı rejime tabi parseller
hariç, ön bahçesiz parsellerde 20 metreden (Ön bahçe olduğu takdirde
derinlik ön bahçe mesafelerine 20 metre ilave edilmek suretiyle bulunur.),
b) Sanayi
bölgelerinde; 30 metreden,
c) Konut dışı
kentsel çalışma alanlarında; 40 metreden,
az olamaz.
(4) En az bahçe
mesafelerine dair hükümler;
a) Üzerinde tek
bina yapılabilen parsellerde;
1) En az bahçe
mesafeleri, ikinci fıkradaki tabloda gösterilmiştir. Parselasyon planları
yeni düzenlenecek bölgelerdeki çelik ve kâgir olarak yapılacak 1 - 4 katlı
binalarda komşu mesafeleri, iskan edilen bodrum katlar dahil en az tabloda
belirtildiği ölçüde olacak, daha yüksek binalarda en az komşu mesafeleri en
az bahçe mesafelerine 4 kattan fazla beher kat için 0.50 metre eklenmek
suretiyle tespit edilecektir.
2) Çelik,
betonarme ve benzerlerinin dışındaki yapılarda komşu mesafeleri 5 metreden
az olamaz.
b) Üzerinde birden
fazla bina yapılan parsellerde;
1) Binalar
arasında en az, çıkma (kapalı/açık) ucundan ölçülmek üzere, iki bina
arasındaki (her bir binanın ikinci fıkradaki tabloya göre ayrı ayrı hesap
edilecek) yan bahçelerinin toplamı kadar mesafe bırakılması zorunludur.
2) Bir parselde az
katlı ana bir kitle üzerinde birden fazla yükselen bloklar tertiplenmesi
halinde, bloklar arasında en az, yapının ana kitlesi üzerinde kalan
bölümlerinin ikinci fıkradaki tabloya göre ayrı ayrı hesap edilecek iki
blok arasındaki yan bahçelerin toplamı kadar mesafe bırakılmak zorundadır.
Yükselen bloklardan herhangi birinin 10 kattan fazla olması halinde, fazla
her bir kat için ikinci fıkrada 10 kat için belirlenen yan bahçe mesafesine
0.50 metre ilave edilir. Bu maddede ifade edilen ana kitle; en fazla 5
katlı olabilir.
3) Bir parselde
birden fazla, az katlı ana bir kitle üzerinde yükselen blok tertiplenmesi
halinde, bloklar arasında, alçak ve yüksek her kitlenin ayrı ayrı hesap
edilecek yan bahçelerinin toplamı kadar mesafe bırakılması zorunludur.
c) Demiryolları
güzergâhlarından çekme mesafeleri aşağıdaki gibidir:
1) Komşu
parsellerde yapılacak yanıcı ve patlayıcı maddeler içeren tesis alanları
için dış hat mihverinden itibaren en az 30 metre,
2) Diğer
kullanımlar için her iki tarafta dış hat mihverinden itibaren en az 15
metre,
3) Mülkiyet sınırlarının
dış hat mihverinden itibaren her iki tarafta 15 metreden fazla olduğu
yerlerde ise mülkiyet sınırlarından itibaren en az 5 metre, inşaat çekme
mesafesi bırakılması gerekmektedir.
ç) Tabii veya
tesviye edilmiş zeminin altında kalmak ve parsel sınırları dışına taşmamak
kaydıyla, ön bahçe statüsünde olmayan yan ve arka bahçe mesafelerinde su
deposu, otopark ve mevzuatı gereğince zorunlu miktardaki sığınaklar
yapılabilir. Ayrıca ön bahçelerde de tabii veya tesviye edilmiş zeminin
altında; parsel sınırına 3 metreden fazla yaklaşmamak şartıyla ön bahçe
mesafesinin yarısına kadar zorunlu otoparklar yapılabilir. Ancak sit
alanları ve özel çevre koruma alanlarında, koruma amaçlı uygulama imar
planı hükümlerine uyulur.
d) Ön, yan ve arka
bahçelerde güvenlik kulübesi yapılabilir.
e) Bütün
adalar/parsellerdeki yapılaşmalarda binanın zemine oturduğu alanın dışında
kalan alanın her 15 metrekaresi için belediyesince tespit edilecek cinste
en az 5 yaşında bir ağaç dikilecektir. Parselin ağaç dikimine uygun olmaması
halinde yukarıdaki şarta göre çıkacak beher ağaç, ilgili belediye
başkanlığının uygun göreceği imar planlarında kamunun kullanımına ayrılmış
bir alana dikilecektir. Uygulama yapılacak adalarda/parsellerde mevcut
korunabilecek ağaçlar gerekli olan ağaç sayısından düşülür.
Adasında/parselinde bahçe/çevre düzenlemesi yapılmamış ve gerekli sayıda
ağaç dikilmemiş binalara yapı kullanma izni verilmez.
İfraz, tevhit
ve irtifak hakkı işlemleri
MADDE 7 –
(1) İfraz, tevhit ve irtifak hakkı işlemlerine dair genel esaslar aşağıdaki
gibidir:
a) Koruma amaçlı
imar planlarında parselasyon planı yapılması mümkün olmayan durumlar hariç
olmak üzere, her türlü imar adasında, parselasyon planı yapılmadan bu
adadaki parsellerde ifraz ve tevhit yapılamaz.
b) Bir adada ifraz
yapılmak suretiyle yola cephesi bulunmayan parsel oluşturulamaz. Yola
cephesi olmayan parsellere yapı ruhsatı düzenlenemez. Kanunun 18 inci
maddesinin uygulanamadığı hallerde yola cephesi bulunan parsellerden
herhangi biri ile tevhit edilmesi mecburidir. Ancak, bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girmesinden önce; mevcut planlarla oluşmuş, bitişik boş parseli
bulunmayan, fiili teşekkül sebebiyle yola cephesi sağlanamayan parsellere;
komşu parsellerden süresiz geçiş hakkı alınmış ve bu konuda tapu
kayıtlarına şerh konulmuş olmak kaydıyla yapı ruhsatı düzenlenebilir.
c) Parselasyon
planı bulunan yerlerde, daha sonra plan değişikliği veya revizyonu
yapılması halinde bu planlar ile belirlenen; umumi hizmet alanına isabet
eden taşınmazlar ile imar istikameti önünde kalan donatı alanları, kamu
eline geçmeden tevhit ve ifraz yapılamaz.
ç) Mevcut haliyle
yapılaşmaya elverişli olmayan parsellere ilişkin olarak, ilgili idarenin
tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içerisinde parsellerin maliklerinin kendi
aralarında anlaşamadığı takdirde resen tevhit ve ifraz yoluyla işlem
yapmaya ilgili idare yetkilidir.
d) İmar planı ile
mahreç aldığı yolu kapanan ve imar adası ortasında kalan, yola cephesi
bulunmayan parseller ifraz edilemez.
e) İmar planı ile
kapanan yollarda kalan, yola cephesi olmayan parsellere imar yoluna cephe
sağlayacak şekilde arazi düzenlemesi yapılmadan kapanan yollar, ifraz ve
tevhide konu edilemez veya ayrı bir parsel olarak değerlendirilemez.
f) Taşkın, heyelan
ve kaya düşmesi gibi afet alanlarında bulunan sıhhi ve jeolojik mahzurları
olan veya bunlar gibi tehlikeli durumlar arz etmesi yüzünden imar
planlarına veya ilgili idarelerce hazırlanmış veya onaylanmış raporlara
göre yapı yapılması yasaklanan alanlar ifraz edilemez, bu gibi yerlerde
arazi takviyesine matuf tesisler harici yapı yapılamaz.
g) Sadece bir
kısmı yapılaşmaya yasaklı parsellerin, yasaklı olmayan kısımları yapılaşma
şartları dikkate alınarak, yasaklı olan kısımları ise ağaçlandırma,
tarımsal vb. amaçlarla ifraz edilebilir. Bu amaçla yapılacak ifrazlarda gerekli
durumlarda ilgili kurumların görüşü alınır.
ğ) Kademe hattı
belirlenen yerlerde imar planında aksine bir hüküm yoksa ifraz ve tevhit
zorunlu değildir. Ancak kademe hattı belirlenen imar parsellerindeki ifraz
ve tevhit talepleri kademe hattı dikkate alınarak gerçekleştirilir.
h) İmar adasındaki
aynı veya farklı yapı nizamı bulunan parsellerin bahçelerinin daha etkin
kullanabilmesi amacıyla; ilgili parsel maliklerinin muvafakati alınmak, her
bir parsel sınırı korunmak ve bu sınırlara göre planda verilen yapılaşma
koşulları ayrı ayrı uygulanmak kaydıyla, tevhit koşulu olan kot ve cephe
sınırlamalarına bakılmaksızın ve parseller tevhit edilmeksizin vaziyet
planı idarece onaylanarak ve tapuda beyanlar hanesine şerh düşülerek açık
veya tamamen gömülü olmak ve dilatasyonla ayrılmak kaydıyla kapalı, ortak
otopark uygulaması yapılabilir.
ı) Aynı yoldan
cephe alan ve aralarında 3.00 metre ve daha fazla kot farkı bulunan imar
parsellerinin tevhidi halinde parsellerin bitiştiği sınırda bu Yönetmeliğe
göre kademe yapılması ve kat adedinin ve bina yüksekliğinin, her kademenin
kendi içinde değerlendirilmesi zorunludur.
i) Yeni parsel
oluşturmamak koşulu ile mevcut imar parsellerinde daha uygun şartlar
sağlamak ve uygulamayı kolaylaştırmak amacı ile yapılacak sınır düzeltmesine
yönelik tevhit ve ifraz işlemlerinde bu Yönetmelikte sözü geçen asgari
ifraz şartları aranmaz.
j) Yapım, bakım ve
onarım ile görevli olduğu yetki alanları ile adına kayıtlı parsellerdeki
ifraz, tevhit vb. uygulama işlemleri Büyükşehir Encümenince onaylandıktan
sonra karar ve ekleri ilgili kadastro müdürlüğü ve ilçe belediyesine
gönderilir.
k) Sorumluluk
alanlarında belediyelerce onaylanan, ifraz ve tevhit işlemlerine ilişkin
encümen kararı ve ekleri tescilinden sonra Büyükşehir Belediyesine gönderilir.
(2) İfraz
yapılırken aşağıdaki hükümlere uygun işlem tesis edilir:
a) Çeşitli kamu ve
hizmet tesislerinin gerçekleştirilmesi maksadı ile yapılması gereken
kamulaştırmalarda, bu hizmet ve tesisler için parsellerin lüzumlu parçalara
ayrılmasını sağlamak üzere yapılacak ifrazlar, bu Yönetmelikteki ifraz
şartlarına tabi değildir.
b) İfrazla oluşan
parsellerdeki taban alanları toplamı, ifrazdan önceki parseldeki taban
alanları toplamını geçemez.
c) Bina cephesinin
istikameti değiştirilmek suretiyle ifraz yapılamaz.
ç) Köşebaşı
parseller, ancak bina cephe hattının bulunduğu taraftaki parsel kenarının,
plan/buYönetmelik ile belirlenen bölge ifraz şartlarını sağlaması halinde
ifraz edilebilir.
(3) Tevhit
yapılırken aşağıdaki hükümlere uygun işlem tesis edilir:
a) Bölge kat
nizamı planlı bölgelerde tevhit sonrası elde edilen parselin taban alanı
tevhit öncesi parsellerin ayrı ayrı hesaplanan taban alanları toplamını
aşmamak kaydıyla;
1) Ayrık nizam ara
parsellerin tevhidi aşağıdaki hükümler doğrultusunda yapılır:
i) Farklı
yollardan cephe alan ara parseller, yapı nizamı ve kullanım kararı
birbirinden farklı olan parseller veya ayrı kat düzenine tabi parseller
tevhit edilemez.
ii) Aynı yola
cepheli iki ayrık yapı nizamına tabi parsellerin tevhitten önceki iki bina arasındaki
komşu mesafesinin yarısı bina alanına (TA), diğer yarısı ikiye bölünmek
suretiyle yan komşu mesafelerine ilave edilir. Oluşan parsellerin üzerinde
bu Yönetmelikle belirlenen bina derinliği ve en az komşu mesafeleri
ölçüleri aşılmamak, bina yan çıkmaları ile ilgili hükümlere uyulmak
şartları ile bina yapılması mümkündür.
iii) İkişer ikişer
tevhitle oluşan parsellerin tekrar tevhidi veya tevhitle oluşmuş parselle,
ayrık nizam diğer tek parselin tevhidi talebi halinde taban alanına ayrıca
bir ilave yapılmaz.
2) İkili blok ara
parsellerin tevhidi aşağıdaki hükümler doğrultusunda yapılır:
i) İkili blok
parsellerin tevhidi halinde inşaat derinliği 22 metreyi aşmamak üzere
derinlik formülüne göre tespit edilir.
ii) Dört veya daha
fazla ikili blok parsellerin tevhidi halinde yan bahçe mesafelerinden bina
alanına ayrıca bir ilave yapılamaz.
3) Köşebaşı
parsellerin tevhidi aşağıdaki hükümler doğrultusunda yapılır:
i) Ayrık nizam
parsellerde denk alanının aşılmaması,
ii) İkili blok
parsellerde, tevhit edilecek parsellerin sağladığı bina alanının tespitinde
22 metreyi aşmamak üzere formüle göre hesap edilecek derinliğin esas
alınması,
iii) Bina cephe
hattının yeni parselin dar kenarından tespit edilmesi,
iv) Yola
mesafelerde plandaki ölçülere ve çevre düzenine uyulması,
v) En az yan komşu
mesafelerinin korunması,
vi) Tevhitle
oluşan yeni parselin kotlandırılmasında 14 üncü maddenin dördüncü
fıkrasındaki esasların göz önüne alınması,
şartları ile
mümkündür.
4) Ayrık nizam
parsellerin veya ikiden fazla ikili blok nizam parsellerin tevhidi ile
oluşan parsellerde inşa edilecek binaların yol cepheleri 35 metreden, bina
derinlikleri ise bu Yönetmeliğe göre hesap edilecek en çok bina
derinliğinden fazla olamaz.
5) Bitişik veya
ikiden fazla blok nizam parsellerde, tevhit edilecek parsellerin sağladığı
bina alanının tespitinde 22 metreyi aşmamak üzere formüle göre hesap
edilecek derinlik esas alınır.
b) Diğer planlı
bölgelerde tevhit aşağıdaki hükümler doğrultusunda yapılır:
1) Tevhitler, imar
planlarında belirtilmişse, plan hükümlerine, aksi halde bu maddenin üçüncü
fıkrasının (a) bendi hükümlerine göre yapılır. Bu durumlarda bina yol cephe
genişliği için 9 uncu maddedeki hükümlere göre değerlendirme yapılır.
2) KAKS verilen
parsellerin tevhidinde toplam TAKS ve KAKS artırılamaz.
(4) İrtifak Hakkı
İşlemleri aşağıdaki hükümler doğrultusunda yapılır:
a) Pis su kanalı
için irtifak hakkı tesisi ve terkini ile yapım, bakım ve onarım ile görevli
olduğu meydan, bulvar, cadde ve yollar, yeşil sahalar, parklar, bahçeler ve
benzeri alanlar ile adına kayıtlı parseller üzerinde kurulacak her türlü
irtifak hakkı tesisi ve terkini işlemleri, Büyükşehir Encümenince
onaylandıktan sonra karar ve ekleri ilgili kadastro müdürlüğü, ilgili ilçe
belediyesi vb. kurumlara gönderilir.
b) (a) bendinde
sayılanların dışında, yetki ve sorumluluk alanlarında irtifak hakkı tesisi
ve terkini işlemleri ilçe belediye encümenince onaylandıktan sonra, karar
ve ekleri Büyükşehir Belediyesine gönderilir.
Parsele ilişkin
hükümler
MADDE 8 –
(1) Parselasyon planına göre müstakil yapı yapılmasına müsait tapuya
tescilli imar parseli oluşması ve mülkiyet değişikliği olmaması halinde;
yapılaşma için, parselasyon planının tamamının tapuya tescil şartı
beklenmez.
(2) Parsel
büyüklükleri hakkındaki hükümlere uymayan arsalar mevzuat hükümlerine göre
yapı yapılmasına müsait hale getirilinceye kadar veya bu mümkün olmadığı
takdirde kamulaştırılıncaya kadar, bu parsellerdeki mevzuatına uygun
yapılmış mevcut yapıların olduğu gibi kullanılmasına, tadilatına veya imar
planına aykırı olmamak kaydıyla işlev değişikliğine izin verilir.
(3) Tamamı umumi
hizmetlere ayrılan yerlere rastlayan veya kalan parçası plan ve bu
Yönetmelik hükümlerine göre yapı yapılmasına müsait olmayan arsalar,
kamulaştırılıncaya kadar sahipleri tarafından olduğu gibi kullanılmaya
devam olunur.
(4) Komşu
parsellerin mevzuatına uygun olarak yapılaşmış olması nedeni ile müstakil
kalan ve asgari parsel büyüklüklerine uymayan parsellere; fen, sanat ve
sağlık kuralları ile bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine uygun yapı
yapılmasına izin verilir.
(5) İmar planında
yapı nizamı belirlenmeyen hallerde ayrık nizam uygulanır.
(6) (Mülga:RG-4/3/2022-31768)
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Yapılaşmaya
İlişkin Hükümler
Bina yol
cephe(leri) genişliği
MADDE 9 – (1)
İmar durumu (yapılaşma şartları), Taban Alanı Katsayısı (TAKS) ve/veya Kat
Alanı Katsayı (KAKS=Emsal) ve yapı yaklaşma sınırları ile belirlenen
parsellerde yapılacak binalarda bina cephe genişlikleri ve derinlikleri
serbesttir. Bölge kat nizamı planlı alanlardaki ayrık nizam parsellerde
inşa edilecek konut binalarının cephe genişliği 35 metreyi geçemez.
(2) Ayrık yapı
nizamına tabi olan yerlerde bu Yönetmelik, plan hükümlerine dayanılarak
verilebilecek en fazla bina taban alanını (TA), en az bahçe mesafelerini
aşmamak koşulu ile yapı yerini tespite ilgili belediye imar birimleri
yetkilidir.
(3) İkili veya
üçlü blok yapılması gereken yerlerde, daha uygun çözüm maksadı ile birkaç
dar parseli birlikte değerlendirerek o yer için tespit edilen yapı
karakterine uyacak bina cepheleri toplamı 35 metreyi aşmayacak olan ikili
veya üçlü bloklar teşkil etmeye ilgili belediye imar birimleri yetkilidir.
Planla veya
planla belirlenmemişse bu yönetmeliğe göre belirlenecek TAKS’ı geçmemek
kaydıyla bina derinlikleri
MADDE 10 –
(1) Bina derinliği hesabı;
a) İmar
planlarında bina derinlikleri belirlenmemiş yerlerde derinlikler;
1) I = L – (K + H
/ 2) formülü ile hesaplanır.
Burada:
I = bina
derinliğini,
L= parsel ortalama
derinliğini,
K= ön bahçe
mesafesini,
N=bina kat
adedini,
ifade eder.
H= (3 x N ) + 0.50
formülü ile hesaplanır.
2) Düzgün
geometrik şekillere uymayan parsellerde, alan dengelemesi suretiyle basit
ve düzgün bir şekle çevrilmek suretiyle bulunacak derinlik, bu parsellerin
ortalama derinliği kabul edilir.
3) İkili blok yapı
nizamlı parsellerde, ortak kenar ortalama derinlik olarak alınır.
4) Ön bahçe
mesafesi 5 metreden fazla olan parsellerde hesapta (K) değeri 5 metre
olarak kabul edilir.
5) (1) numaralı
alt benteki formülle bulunacak bina derinlikleri 15 metreden az çıktığı
takdirde, en az bahçe mesafeleri uygulanmak şartı ile 15 metre bina
derinliği verilir.
6) Formülle
bulunacak derinlik değerlerinin küsuratı 0.50 metreden az olanlar 0.50
metreye; 0.50 metreden fazla olanlar 1 metreye yuvarlanır.
7) Bu formülle hesaplanan
derinliklere açık ve kapalı çıkmalar dâhil değildir.
b) Değişik
parsellerden oluşan adalarda, (a) bendinin (1) numaralı alt bendindeki
formüle göre hesap edilecek değişik bina derinliklerinin sebep olacağı
düzensizliği gidermek, yapı adasının bir kenarında verilecek bina
derinliklerinin aynı sıradaki mevcut ve imar mevzuatına göre muhafaza
edilecek binaların derinlikleri ile uyumlu olmasını sağlamak, verilecek
bina derinliğinin ada içi boşluğunu bölücü bir nitelik kazanmasını önlemek
amaçları ile adanın tamamında etüd yapılarak plan değişikliği ile
derinlikler sınırlandırılabilir veya en az arka bahçe mesafesine uymak
kaydı ile artırılabilir.
c) Blok, ikili
blok, blokbaşı ve bitişik yapı nizamına tabi parsellerde bitişik sınırda derinliklerin
aynı olması esastır. Bunu sağlamak üzere ilgili belediye imar birimleri en
az bahçe mesafelerini zedelememek koşulu ile derinlikleri
azaltabilir/arttırabilir.
ç) İkili blok
binalardan bir tanesi imar mevzuatına göre inşa edilmiş ve derinliği bu
Yönetmelikteki ölçüyü aşıyorsa diğeri derinlik bakımından mevcut binaya
uyabilir.
(2) En fazla bina
derinlikleri için dikkate alınacak esaslar;
a) Konut, ticaret
yolu ve bölgelerinde; ayrık nizamda 22 metreden, bitişik, blok, blok başı
ve ikili blok nizam binalarda 20 metreden fazla bina derinliği verilemez.
b) Yüksek inşaat
bölgelerinde; bu bölgelerde yapılacak binaların derinliği bu Yönetmelikteki
bahçe mesafelerine uyulması şartıyla en fazla derinlik kayıtlarına tabi
değildir.
c) Küçük sanayi
bölgelerinde; bu bölgelerde yapılacak binaların derinliği, derinlik
formülüne bağlı olmayıp parsel arka hududuna 5 metre kalana kadar verilir.
ç) Sanayi
bölgelerinde; KAKS verilen parsellerde bina derinliği bu Yönetmelikteki
bahçe mesafelerine uyulması şartıyla en fazla derinlik kayıtlarına tabi
değildir. KAKS verilmeyen parsellerde derinlik planla belirlenir.
(3) Yol
genişlemelerinde bina derinlik hesabına dair esaslar;
a) Bölge kat
nizamı planları ile tespit edilmiş olan yolların genişletilmesi halinde
yola giden kısmın teknik ve sosyal altyapı gereksinimi olarak bedelsiz
terkin edilmesi şartıyla, bu yollar üzerindeki parsellerde yapılacak
binaların derinlikleri parselin değişiklikten evvelki özgün haline göre
hesaplanabilir; aksi halde, parselin yeni derinliği esas alınır. Cephe
hatları ise zorunluluk olmadıkça aynen muhafaza edilir.
b) (Bölge İdare
Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesinin 19/1/2022 tarihli ve E.:2020/303;
K.:2022/39 sayılı kararı ile iptal bent; Emsalli parsellerde yol
genişlemesi olması halinde yola giden kısım teknik ve sosyal altyapı
gereksinimi olarak bedelsiz terkin edilmek ve planda hüküm bulunmak
koşuluyla terkten önceki parsel alanı üzerinden emsal (KAKS)
belirlenebilir.)
(4) Köşebaşı
parsellerde denk taban alanı (TA) sabit kalmak, en az yan ve arka komşu
mesafeleri kayıtlarına uyulmak ve planla ya da planda belirlenmemişse bu
Yönetmelikle belirlenen emsal alanı aşılmamak şartıyla derinlik
sınırlamasına tabi olunmadan, bina boyutları çevre adalardaki yapılaşmalar
dikkate alınarak ilgili belediyenin imar birimince tespit edilebilir. Bu
belirlemede parselin yüz aldığı yollar üzerindeki komşu parsellerin
derinliklerinin aşılmaması esastır.
(5) Mevcut
binalara kat ilavesinde derinlik hesabında;
a) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girmesinden önce yürürlükte olan mevzuat uyarınca inşa edilmiş
binalara kat ilavesi halinde, müktesep hak teşkil etmemek koşuluyla mevcut
binanın inşaat derinliğine uyulur.
b) 2981 sayılı
Kanuna göre ruhsat almış yapıların kat ilavesi halinde ise ilave katın
derinliği bu Yönetmeliğin derinlik formülüne uymak zorundadır.
(6) Bina
derinlikleriyle ilgili bu maddedeki hükümler, bölge kat nizamı planlı
alanlarda uygulanır, diğer planlı alanlarda bina derinlikleri serbesttir.
En fazla bina
yükseklikleri (H max)
MADDE 11 –
(1) Verilen kat sayısına göre saçak seviyesi (H=bina yüksekliği, n=zemin
kat hariç kat sayısı olmak üzere);
a) Bölge kat
nizamı planlı alanlardaki konut ile ticaret parsellerinde; H=(3.50) + n x
(3.00)
b) Diğer planlı
konut alanlarında H=(5.00) + n x (3.60)
c) Diğer planlı konut
dışı kullanım alanlarında H=(5.50) + n x (4.00) formülüne göre hesaplanır.
ç) Plan notlarında
verilen saçak seviyelerinin güncellenmesi için, plandaki saçak seviyesinin
0.50 metre eksiğinin 3’e bölünmesi ile elde edilecek kat adedi üzerinden
güncel formüle göre hesaplama yapılır.
(2) İkili blok
binalarda, binalardan bir tanesi imar mevzuatına göre inşa edilmiş ve
yükseklik bakımından bu Yönetmelikteki ölçüleri aşıyorsa, diğer bina
yükseklik bakımından mevcut binaya uyabilir.
(3) Küçük sanayi
bölgelerinde yapılacak binaların yükseklikleri 17.50 metreyi geçemez. Bu
bölgelerdeki umumi binalara planla veya planla belirlenmemiş ise bu
Yönetmelikle belirlenen TAKS ve KAKS içinde kalınmak şartı ile ihtiyaca
göre ilgili belediyenin imar birimince daha fazla yükseklik verilebilir.
(4) (Bölge
İdare Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesinin 19/1/2022 tarihli ve E.:2020/303;
K.:2022/39 sayılı kararı ile iptal fıkra; Eğitim, sağlık, dini
tesis, sanayi yapıları, imalathane, katlı otopark, sinema, tiyatro ve
konferans salonları, kongre merkezi, alışveriş merkezleri, spor salonları,
tarım ve hayvancılık amaçlı tesisler gibi özellik arz eden binaların
yükseklikleri, binanın özelliği ile en az bahçe mesafeleri şartları göz
önünde bulundurulmak suretiyle mimari estetik komisyonunca belirlenir.)
(5) Ahşap
binalara; ayrık nizamda olmak, bahçe mesafeleri şartlarına uymak ve bölge
kat nizamı içinde kalmak kaydı ile en fazla iki kat yükseklik verilebilir.
(6) Kerpiç vb.
binaların kat adedi ve bina yüksekliği 1 bodrum ve 1 normal kat olmak üzere
3.50 metreyi geçemez.
(7) Bu
Yönetmelikte gösterilen yüksekliklerin; herhangi bir anıtın, korunması
gerekli tescilli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının, tarihi ve mimari
değeri olan eserlerin görünüşünü bozması halinde Kültür Varlıklarını Koruma
Bölge Kurulu görüşü alınarak uygulama yapılır.
Farklı
yükseklikte bina yapabilme
MADDE 12 –
(1) Sahiplerinin toplu müracaat ve muvafakatleri halinde; bir yapı adasının
tamamı üzerinde tüm parselleri tevhiden o adanın parsellerinin KAKS ve TAKS
toplamını ve planla belirlenen kat adedini aşmayan değişik yükseklikte ve
düzende kitleler yapılabilir.
(2) Umumi binalara
ayrık nizamda olmak, parselin planla veya planla belirlenmemiş ise bu
Yönetmelikle belirlenen KAKS ve TAKS değerleri aşılmamak, şehircilik ve
planlama esaslarına uyulmak kaydı ile bölge kat nizamı dışında yapı düzeni
ve yükseklik tespit edilebilir.
(3) Birinci ve
ikinci fıkralarda belirtilen düzenlemeler, ilgili ilçe belediye meclisinin
kabulü ve Ankara Büyükşehir Belediyesinin onayı ile kesinleşir.
Birinci ve ikinci fıkralar ile ilgili tekliflerde açıklayıcı maket,
perspektif ve kentsel tasarım projesi istenebilir.
(4) Mevcut
yapılaşmalarla ilgili olarak;
a) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girmesinden önce yürürlükte olan mevzuata uygun olarak yapılmış
ayrık nizam binalara kat ilavesi halinde, planda aksine bir hüküm
bulunmamak kaydıyla Ankara bölge kat nizamını gösteren plandaki bina
yüksekliğine bağlı olmaksızın bölgenin kat adedine uyulur. Bu kabil ilave
katlarda kat yüksekliği en az ölçüden fazla olamaz.
b) Bitişik nizam
binalarda bloğun tamamının rölevesi yapılmak, planla veya planla
belirlenmemiş ise bu Yönetmelikle belirlenen yapılaşma şartları aşılmamak
suretiyle ilgili belediye imar birimince uygun görülecek etüde göre işlem
yapılır.
c) Bir adada bu
Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce teşekkül etmiş binaların saçak
seviyesi ile bölge kat nizamı planının bu ada için tayin ettiği en fazla
saçak seviyesi arasında estetik mahzur doğuran farklar bulunması halinde,
bu adada yeni yapılacak binalara verilecek saçak kotu, mevcut binaların
röleveleri yapılmak ve kat nizamı planı ile ahenk teşkil edecek şekilde
ayarlanmak suretiyle ilgili belediyenin imar birimince tespit edilebilir.
(5) Eksik katlı
bina yapma şartları;
a) Uygulama imar
planında veya planda olmaması halinde bu Yönetmelikte gösterilen kat adedi
ve bina yüksekliği aşılamaz. Ancak, planla veya bu Yönetmelikle belirlenen
kat adedine veya bina yüksekliğine uygun olarak bahçe mesafesi bırakılmak
ve ilgili belediyenin uygun görmesi koşuluyla daha az katlı bina
yapılabilir. Uygulama imar planlarında bu uygulamanın yapılmasına ilişkin
hüküm olması halinde ilgili belediyenin uygun görmesi koşulu aranmaz.
b) Eksik katlı
yapılan binalarda yapı ruhsatı, yapı kullanma izin belgesi ve enerji kimlik
belgesi, yapılan kısım için düzenlenir. Daha sonradan tamamlanmak istenmesi
halinde, yürürlükteki plan ve mevzuat hükümlerine uygun olarak ilave ruhsat
düzenlenmek ve binanın tamamı için enerji kimlik belgesi onaylanmak
zorundadır.
c) Eksik katlı
binalara imar planına aykırı olmamak koşuluyla kat ilavesi yapılabilmesi
için temel ve statik çözümlerinin, yangın tedbirlerinin, enerji
verimliliğinin, otoparkının, sığınağının, merdiven, asansör yeri, ışıklık
ve diğer yapı elemanlarının, plan ve bu Yönetmelikte gösterilen azami
yüksekliğe göre hesaplanması ve bırakılması zorunludur.
ç) Eksik katlı
inşa edilen binanın mevcut haliyle veya tadilat yapılarak yürürlükteki
plana ve mevzuata uygunluğunun sağlanamaması halinde bina yıkılmadan kat
ilavesi yapılmasına izin verilmez. Eksik katlı binalara yapılacak
ilavelerde fenni mesuliyet, temel ve statik hesapları, yangın tedbirleri ve
enerji verimliliği konuları da dahil mevcut yapı ve ilave yapılan kısımları
kapsayan teknik rapor da düzenlemek suretiyle yapı denetim kuruluşlarınca
üstlenilir. Zemin katta ticari faaliyet yürütülebilen binalarda ve birden
fazla yapı yapılabilen parsellerde de bu hüküm uygulanır.
Bir parselde
birden fazla bina yapılması
MADDE 13 – (1)
Uygulama imar planında aksine bir hüküm yoksa bu Yönetmeliğin bahçe
mesafeleri ile ilgili hükümlerine uyulması kaydı ile bir parselde birden
fazla bina yapılabilir.
(2) Bir parselde
birden fazla binanın projelendirilmesi halinde, binalar arası mesafe, her
binanın yüksekliğine göre yan bahçe mesafeleri ayrı ayrı tespit edilip
toplanmak suretiyle bulunur. Parseldeki binaların birer cephesinden bitişik
yapılması halinde, bitişik olan cepheler için asgari mesafe şartı aranmaz.
(3) Bir parselde
yapılacak yapıların en fazla iki katlı olması halinde, iki bina arasındaki
mesafe 3 metreden az olmamak kaydıyla serbesttir.
(4) Maliklerin
talebi halinde, tapu idareleri aynı kullanım kararını ve yapı nizamını haiz
imar parsellerini imar adası içinde tevhit ederek yeni elde edilen imar
parselleri üzerinde yatay kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis ederler.
Yol profilleri
ve kotlandırmaya ilişkin esaslar
MADDE 14 –
(1) Yol profillerinin hazırlanması ve onayı;
a) Parselasyon
planı içindeki bütün yolların, yetkili belediyece yatay 1/1000, düşey 1/100
ölçekli yol profilleri, parselasyon planı ile eş zamanlı olarak hazırlanır
veya hazırlattırılır. Boy kesitleri; halihazır haritalardan üç boyutlu
model oluşturularak çizilebilir. Şayet bu şekilde elde edilen siyah kotlar
arazi ile uyumsuzluk gösterirse, arazide ölçüm yapılmak sureti ile hata
giderilir.
b) Profil üzerine
parselasyon planı uygun ölçekte çizilerek yol genişliklerini takip edecek
şekilde adalar arasında yollar numaralandırılır. Numara sırasına göre
yolların boy kesitleri çizilir. Boy kesit üzerine hangi adalar arasından
geçiyorsa, o adalara isabet eden parselasyon planı, parsel numaraları ve
kot alınan noktaları da belirtilmek suretiyle 1/1000 ölçekli çizimi
yapılır.
c) Boy kesitlerde,
yolun asfalt üst noktalarından geçen eksen (mihver)’in yükseklik durumu kırmızı
hatla gösterilir. Bu hattın çiziminde, yarma ve dolgunun mümkün olduğunca
eşit olmasına ve su akımının sağlanmasına dikkat edilir. Hazırlanan
profiller ilgili belediyece onaylanır.
ç) Belediyelerce
onaylanan profillerin birer örneği Büyükşehir Belediyesi, ilçe belediyesi
ve ilgili kuruluşlara karşılıklı gönderilir.
(2) Yoldan
kotlandırma ; binalara parselin cephe aldığı yolun bordür taşı üst
seviyesinden kot verilir. Yol oluşmamışsa bordür kotu yol profili esas
alınarak hesap edilir. Bordür taşı üst seviyesi yol seviyesinin 0,20 metre
üstü sayılır. ± 0,00 kotu deniz seviyesi kotuna göre verilir. Yol
profilleri mevcut olmayan yollar üzerindeki parsellerden kot talebi halinde
profiller, ilgili belediyeler tarafından hazırlanır/hazırlattırılır.
a) Ayrık, blok,
blok başı ve bitişik nizam binalarda, yol kotu bina ön cephesi ortasından
verilir.
b) İkili blok
nizam binalarda birleşik sınır hizasındaki bordür taşı üst seviyesi ± 0,00
olarak kabul edilir.
c) Kademeli
kotlandırmada aşağıdaki hükümlere uyulur:
1) Bina cephesi
geniş olan/çok eğimli yollar üzerinde inşa edilecek binaların yola bakan
köşeleri hizasındaki bordür taşı kotları arasında 3,50 metre veya daha
fazla kot farkı bulunması halinde kotlandırma, ilgilisinin talebi üzerine
bina sahası kademelendirilmek ve her kademenin ortasındaki bordür taşı üst
kotu ±0,00 alınmak suretiyle yapılabilir. Ancak, TA ve KAKS değerleri
aşılamaz.
2) Her kademenin
kendi hizasındaki en düşük bordür taşı kotundan yüksekliği en çok 1,75 metre
olabilir. Kademelerin oturduğu bahçelerin tesviyesinde her kademe ve
bahçesi ayrı bir parsel gibi mütalâa edilir.
3) Köşebaşı
parsellerde kademeli kotlandırma yalnız, bina köşeleri arasındaki kot
farkının en fazla olduğu yol cephesinde uygulanabilir.
4) Kademeli
kotlandırmada her kademedeki bina bölümü kendi ±0,00 kotuna göre imar
planları/bu Yönetmelikte belirlenen en fazla saçak seviyesini geçemez.
5) Kademeli
kotlandırmada her kademe boyu 7,00 metreden az olamaz. Az olması durumunda
bir önceki kademe seviyesine uyulur.
6) Yoldan veya
tabii zeminden kot alan adalarda, parseller iki yola baksa dahi ara
parsellerde ayrık veya bitişik nizam olmasına bakılmaksızın ilgili
belediyenin imar birimince o ada için hazırlanacak kotlandırma ile ilgili
etüde göre açığa çıkan denk alanları geçmemek kaydıyla ara parsellerde de
kademelendirme yapılabilir.
7) Yoldan
kotlandırılan ve bina arka köşelerinin zemin hizasındaki kotu yola göre
3.50 metreden daha düşük olan binalar bu madde hükümlerindeki şartlar ve
ilgili belediyesinin yapacağı etüde göre kademelendirilir.
ç) Bir
parselde/adada birden fazla bina yapılması durumunda her bina ayrık nizamda
kabul edilerek ilgili belediyenin imar birimince uygun görülecek vaziyet
planına göre, kendisine yakın yollardan veya tabi zeminden kotlandırılır.
(3) Arsanın
eğimli, kaya gibi sert zemin vb. olması durumlarında, aşağıda belirtilen
esaslar çerçevesinde tabii zeminden kot verilebilir:
a) Bölge kat
nizamı planlı alanlarda;
1) Adanın/parselin
yola göre yüksek olması durumunda, ön bahçe mesafesinin en az 10 metre,
alçak olması durumunda ise en az 15 metre olması gerekir.
2) Yola göre
yüksek olan ada/parsellerde, tabii zemin kotu, o parseller için bordür taşı
üst seviyesinden verilecek kot 3.00 metreden fazla olamaz. Tabii zemin ortalamasının
yola göre çok daha yüksek olması durumunda, ilgili belediyenin imar
birimince yapı adasının tamamının etüdü ile 3’er metre yükseklikten sonra
kademelendirme yapılmak suretiyle kotlandırma yapılabilir.
3) Tabii zeminden
kotlandırma, plan notları ile belirlenmemişse ancak, ilgili belediyenin
imar birimince yapı adasının tamamının etüdü ve bunun ilgili belediye
encümenince kabulü ile uygulanabilir.
4) Bu fıkradaki
ölçüler ve esasların sağlanmaması durumunda tabii zeminden kotlandırma,
ancak geçerli gerekçelere dayandırılmak kaydıyla, plan değişikliği usulüyle
yapılabilir.
b) Diğer planlı
alanlarda;
1) Plan notları
ile getirilen tabii zeminden kotlandırmalarda ± 0,00 kotu, adada/parselde
yapılacak bina/binaların köşe kotlarının aritmetik ortalaması olarak
alınır.
2) Yola göre düşük
olan parsellerde, gömülmeler durumunda TAKS ve KAKS aşılmamak kaydı ile
planda kotlandırmaya ilişkin hüküm bulunmayan parsellerde ilgili belediye
imar birimince; ± 0,00 kotu yoldan verilecek kotu geçmemek üzere
yükseltilebilir. Bu durumda ön bahçe tesviyelerinde yeni ± 0,00 kotuna göre
değerlendirme yapılır.
(4) Bölge kat
nizamı alanlardaki köşebaşı parsellerde kotlandırmada;
a) Cephesi alçak
yol tarafında bulunan köşebaşı parsellerdeki ayrık nizam binalara, alçak
yol tarafından verilebilecek kota nazaran 3 metreden fazla olmamak kaydı
ile yüksek yoldan kot verilebilir.
b) Köşebaşına
rastlayan ikili blok her iki binaya kot verilirken, saçak seviyeleri aynı
tertip edilmek, her ikisi de imar planına göre henüz yapılaşmamış olmak
kaydıyla (a) bendi uygulanabilir.
c) Ayrık yapı
nizamındaki köşebaşı parsel ile komşu parselin tevhidinden oluşan yeni
parselin kotlandırılması, ±0,00 röperi tevhitle oluşan parselin alçak yol
tarafındaki inşaat cephe ortası hizasındaki bordür taşı üst seviyesi ±0,00
kabul edilerek bu noktadan 3 metreden yukarıda olmamak şartı ile yüksek yol
tarafından yapılabilir.
ç) Bu fıkranın
(a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen hallerde, yüksek yol tarafındaki ±
0,00 röperi bina ön cephe orta hizasını aşamaz.
(5) Yoldan
kotlandırılan ve zemini yolun altında kalan parsellerde, bina ön ve arka
köşe noktalarındaki tabii zemin kotlarının iki yan komşu parsellerindeki
bina köşe tabii zemin kotları ile büyük farklılıklar göstermesi halinde,
başvuru halinde ilgili belediye imar birimince, komşu parsellerin anılan
parsel tarafındaki bina köşelerinin bu parselin (±0,00) röperine göre
belirlenen ön ve arka köşe tabii zemin kotları esas alınarak
enterpolasyonla hesap edilen ve arkadaki parselin bina köşelerine isabet
eden değerler söz konusu parselin bina köşelerindeki tabii zemin kotları
olarak verilebilir.
Binalara giriş
kotları
MADDE 15 –
(1) Yoldan kotlandırılan binalara yol cephelerinde, girişin hizasındaki
bordür taşı üst seviyesinin altında giriş yapılamaz.
(2) Yola bakmayan
cephelerden, köprü veya giriş şeridi eksenindeki bordür seviyesinden en
fazla 1,50 metre inilmek veya çıkılmak suretiyle de giriş yapılabilir.
(3) Tabii zeminden
kotlandırılan parsellere girişler birinci ve ikinci fıkralardaki şartlara
tabi değildir. Giriş tabii zemine uyumlu olarak düzenlenecek merdiven ve
rampalarla sağlanabilir.
(4) Yoldan ve/veya
tabi zeminden kotlandırılan ve üzerinde birden fazla bina yapılan
ada/parsellerdeki bina girişleri, her kitlenin kendi ±0,00 röper kotu ve
birinci, ikinci ve üçüncü fıkralardaki esaslar göz önüne alınarak
düzenlenir.
Tesviyeler
MADDE 16 –
(1) Ön bahçelerin tesviyesi aşağıdaki esaslara göre yapılır:
a) %15’ten daha az
eğimli bir yola cephesi bulunan parsellerde yol cephesinde, parsel sınırı ile
bina cephesi arasında kalan kısımlar komşu sınırlara kadar yaya kaldırımı
eğimine göre kazılmak veya doldurulmak suretiyle tesviye edilir. Bu
takdirde, giriş şeritleri ilgili belediyenin imar birimince uygun görülecek
şekilde düzenlenir.
b) %15’ten fazla
eğimli, merdivenli veya kademeli bir yola cephesi bulunan parsellerde,
parsel sınırı ile bina cephesi arasında kalan kısım, kademeler arasında en
çok 0,15 metre kot farkı bulunmak kaydı ile ve ilgili belediyenin imar
birimince uygun görülecek şekilde kademeli olarak tesviye edilebilir veya
birinci fıkradaki %15’ten az eğimli bir yola cephesi bulunan parseller için
açıklanan şekilde tesviye olunur.
c) Bina cephe
hatları ile yol arasında kalan bahçelerin yola doğru en fazla % 4 meyil
verilerek tesviye edilmesi de mümkündür.
ç) Köşebaşı
parsellerin tesviyesi için iki yol cephesinde de yolların yaya kaldırımı
eğimleri esas alınır. Ayrıca, bu parsellerde, bina köşesinden her iki yola
inilen dikler arasında kalan ön bahçenin; yoldan itibaren, binanın yola
mesafesinin en az yarısına kadar olan kısmı, genel yol eğimine uyulmak ve
kademeler arasında en çok 0,15 metre kot farkı bulunmak kayıtları ile
kademelendirilebilir. Bu bahçenin geri kalan kısmı ise ilgili belediyenin
imar biriminin uygun göreceği şekilde tesviye edilebilir.
d) Arka cephesi de
yoldan yüz alan parsellerde, bu cephedeki tesviye zorunluluğu, parselin
arka cephe sınırından başlayarak en az 5 metrelik mesafe içindir. Böyle
parsellerde, komşu ve yakın parsel ve adalarda teşekkül etmiş cephe hatları
parsel arka cephesi sınırından başlayarak 5 metreyi aşıyorsa, parsel bu
hatta kadar tesviye olunur. Bu tesviyeden sonra, bina arka cephesine kadar
kalacak tabii zeminli kısım 3 metreden az ise, bu kısım da yol meylinde
tesviye edilir.
e) 3194 sayılı
Kanunun yayımı tarihinden önce kazılmış ön bahçeler, anılan Kanunun 35 inci
maddesinin ikinci fıkrası hükümleri içerisinde işlem görür.
f) Mevcut
binaların ön bahçelerinin, yol yükselmeleri veya alçalmaları nedeniyle yaya
kaldırımı seviyesi altında veya üstünde kalması halinde, ön bahçelerin
tesviyesine ilişkin hükümler uygulanmaz.
(2) Arka
bahçelerin tesviyesi aşağıdaki esaslara göre yapılır:
a) Tabii zemini
±0,00 kotunun üstündeki arka bahçe zemininin bu kota kadar kazılması
esastır. Kayalık zeminlerde veya parsel arka sınırındaki ortalama tabii
zeminin +2.00 kotundan yukarıda olması halinde, bina arka cephesinden
itibaren en az 3 metrelik bir şeridin tesviyesi ile yetinilebilir.
b) Bina arka
köşelerinden en az birine isabet eden tabii zemin ± 0,00 kotunun altında
ise, arka bahçede bina en düşük köşe kotunun en fazla 0.50 metre altına
kadar kazı yapılabilir. Ancak hiçbir şekilde parselin arka köşelerinden en
düşük olana ait kotun altına inilemez. Ayrıca 2 metreden fazla olmamak,
komşu parseller için sakınca oluşturmamak ve ± 0,00 kotunu geçmemek
koşuluyla dolgu yapılabilir.
(3) Yan bahçelerin
tesviyesi aşağıdaki esaslara göre yapılır:
a) ±0,00 kotunun
üstündeki yan bahçe zemininin bu kota kadar kazılması esastır.
b) ±0,00 kotunun
altındaki yan bahçelerin, arka bahçe tesviye kotunun altına inilmemek
kaydıyla kazılması veya ±0,00 kotunu geçmemek ve komşu parseller için
sakınca oluşturmamak şartları ile doldurularak tesviyesi de mümkündür.
(4) Köşebaşı
parsellerin tesviyesi aşağıdaki esaslara göre yapılır:
a) Köşebaşı parsellerde
kota esas olan yola paralel konumda bulunan yan veya arka komşu mesafeleri
içinde kalan kısım, bu kısma komşu olan parselin ± 0,00 kotu altına
düşmeyecek şekilde; bina yan veya arka cephesi boyunca, bu maddenin üçüncü
fıkrasındaki şarta uyulmadan, bu mesafeyi sınırlayan parsel hattının yolu
kestiği noktadaki bordür kotuna kadar da kazılabilir. Yüksek yol tarafından
kotlandırılan ikili blok nizam köşebaşı parsellerin tesviyesinde de bu usul
uygulanabilir.
b) Tabi zeminden
kot alan köşebaşı parsellerde, çevresiyle birlikte yapılacak etüde göre,
yan bahçelerin tesviye şeklini belirlemeye, ilgili belediye imar birimi
yetkilidir.
(5) İstisnai
durumlarda aşağıdaki hükümler dikkate alınır:
a)
Adalarda/parsellerde birden fazla bina yapılabilmesi hallerinde, arazi
tanzim şekli; plan notları ve bu maddedeki ilkeler doğrultusunda ilgili
belediye imar birimince tespit edilir.
b) Yoldan
kotlandırılan parsellerde, arka bahçede ve bodrum katlarda bina otoparkının
yapılmasının mümkün görüldüğü hallerde, bu otoparka giriş temin etmek üzere
yan bahçelerin gerekli istinat duvarları ve korkuluklar yapılarak güvenlik
tedbirleri alınmak ve kazı halinde açığa çıkabilecek bodrum katlar konut
olarak kullanılmamak şartlarıyla birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü
fıkralardaki esaslara uyulmadan tesviyesi mümkündür.
c) Tabii zeminden
kotlandırılan parsellerde arka bahçelerde yapılabilecek otoparklara geçiş
temin etmek amacıyla, yolun uygun tarafından giriş yapılmak, bodrum katta
düzenlenebilecek otoparka ulaşmak için ise ön bahçelerde en fazla 3 metre
genişliğindeki şeritle sınırlı olmak şartlarıyla ve tabii zemin fazla
değiştirilmeden kazı yapılabilir.
ç) Tabii zeminden
kotlandırılan parsellerde 3 metrelik bir şeridin tesviyesi ile bina
girişlerine geçiş temin edilebilir.
Kamunun yararı
için alınması gerekli önlemler
MADDE 17 – (1)
Atık su mecraları ve lağım çukurları;
a) Yapıların pis
su mecralarının kanalizasyon şebekesine veya genel lağım çukuruna
bağlanması zorunludur.
1) Yapıların
bulunduğu sokakta kanalizasyon şebekesi veya genel foseptik varsa ilgili
idare, mal sahibine tebligatta bulunarak belirtilen süre içinde pis su
mecrasının kanalizasyon veya genel foseptiğe bağlanmasını bildirir. Mal
sahibi bu bağlantıyı gerçekleştirmekle yükümlüdür. Aksi takdirde bağlantı
belediyesince yaptırılır ve yapılan masraflar %20 fazlasıyla mal sahibinden
tahsil edilir.
2) Yapının
bulunduğu sokakta kanalizasyon şebekesi veya genel lağım çukuru yoksa
ilgili idare, alınması gereken tedbirleri mal sahibine bildirir. Bu
bildirimde mevcut olanaklar esas alınacaktır. Mal sahibi idarenin istekleri
doğrultusunda taşınmaz içinde tesisat yapmaya zorunludur.
3) Bu tesisatın
yaptırılması için ilk önce mal sahibine gerekli tebligat yapılır. Verilen
süre içinde idarenin isteği yerine getirilmediği takdirde bu işlem ilgili
idare tarafından yapılarak masrafı %20 fazlasıyla ilgilisinden tahsil
edilir.
b) Genel olarak,
kanalizasyon olmayan yerlerde yapılabilecek lağım çukurları komşu
sınırlarına 5 metreden fazla yaklaştırılmaz.
1) Ancak, bahçe mesafelerinin
uygun olmaması halinde özellikle blok/bitişik yapı nizamına tabii yerlerde,
fenni ve sıhhi mahzur bulunmadığı takdirde bu mesafeyi azaltmaya veya
birkaç komşuya ait lağım çukurlarını bir arada veya birleştirerek
yaptırmaya ASKİ Genel Müdürlüğü yetkilidir.
2) Lağım
çukurlarının hacimleri, ASKİ Genel Müdürlüğünce belirlenir.
3) Binaların en
düşük kanal bağlantı kotu üstünde kalan katların pissuyu, cazibe ile ve en
kısa mesafeden kanala bağlanır.
4) En düşük kanal
bağlantı kotu altında kalan pissu atıklarının tahliyesi ise atık
pompalarının elektrik kesintisi durumunda çalışmayacağı göz önünde
bulundurularak, boyutları binanın kullanış şekillerine göre geçici depolama
imkânını veren ayrı bir rögarda toplamak ve pompalamak suretiyle
yükseltilerek yapılacaktır.
(2) Enkaz,
birikinti, gürültü ve duman için alınacak tedbirler;
a) Arsalarda,
yapılarda ve diğer yerlerde kamunun sağlık ve huzurunu bozan veya
şehircilik estetik ya da trafik bakımından mahzurlu görülen enkaz veya
birikintiler, gürültü veya duman oluşturan tesisler, özel mecra, lağım,
çukur, kuyu, mağara ve benzerleri mal sahipleri tarafından ıslah edilerek
bunlara ait mahzurlar giderilecektir. Ayrıca, bu mahzurların oluşmaması
için gerekli tedbirlerin alınması zorunludur.
b) Bu fıkranın (a)
bendinde belirtilen sakıncalardan birinin olması durumunda ilgili
belediyesince tebligat yapılır ve belirtilen sürede mahzur giderilmediği
takdirde, ilgili belediyesince bu mahzur giderilerek masrafı %20 fazlasıyla
mal sahibinden tahsil edilir. Mahzuru meydana getirenlerin faaliyetlerine
de son verilir.
c) İmar
planlarında düzenleme ortaklık payı ve umumi tesis alanlarına ayrılmış
olup, imar hakları başka bir imar parselinde karşılanmış taşınmazların hak
sahiplerine ait eski bina ve yapılar (enkaz), malikince kaldırılmadan yeni
parselinde yapı izni (ruhsat) verilemez.
(3) Yollar
üzerindeki binalı veya binasız taşınmaz maliklerinin yükümlülükleri;
a) İlgili
belediyeler, belirli yollar üzerinde sakıncalı bina bulunan veya binasız
arsaların yola bakan yüzlerinin Büyükşehirce tayin edilen şekil ve tarzda
kapatılmasına karar vermeye yetkilidir.
b) Mal sahibi
verilen süre içinde bu yerleri kapatmak zorundadır. Aksi halde bu iş ilgili
belediyece yerine getirilir. Harcanan para mal sahibinden %20 fazlası ile
tahsil edilir.
(4) Yıkılacak
derecede tehlikeli olan yapılar hakkında; yapıların bakımsızlık, yangın, su
baskını, deprem veya çeşitli nedenlerle yıkılacak derecede tehlikeli bir
durum alması halinde, bu yapılarla ilgili olarak 5216 sayılı Kanun, 3194
sayılı Kanun, 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi
Hakkında Kanun ve 15/12/2012 tarihli ve 28498 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda
işlem tesis edilir.
Belediye tasarrufundaki
yerler üzerinde uygulama
MADDE 18 –
(1) İlgili belediyelerin sorumluluk ve tasarrufundaki kamu malı olarak
terkinli, atıl konumdaki yerler üzerinde; ulaşım denetim noktaları,
muhtarlık, taksi durağı, su, doğalgaz, otobüs bileti, elektrik faturası vb.
tahsilat ve satış üniteleri, emlak, tabela, vergi tahsilat merkezleri ve
benzeri kamu hizmeti veren birimler, mescit, turizm, tanıtma, danışma ve
bilgi edinme konularında prefabrik tesisler, kültür ve sanat amaçlı sökülüp
takılabilir muvakkat yapılar, kermes vb. sosyokültürel aktiviteler, sosyal
hizmet amaçlı dernek, vakıf vb. tüzel kuruluşlara ücretsiz verilecek teşhir
ve satış reyonları, belediye ve şirketlerinin kendi tesislerinde veya
kurslarında ürettikleri her türlü ürünlerin satış ve teşhir stantları gibi
kamu hizmetlerine yönelik geçici tesisler, ancak tarihi ve doğal dokuyu
bozmayacak, trafiği olumsuz etkilemeyecek, civar binaların görüşünü
kapatmayacak, bina girişlerini engellemeyecek şekilde söz konusu yerin
karakterini muhafaza etmek şartı ile yaptırılabilir.
(2) İlgili
belediyeler; tasarrufu altındaki meydan, yol, otopark, park, yaya bölgesi,
kaldırım gibi yerler ile bunlar üzerindeki büfe, para çekme makinesi,
anıtsal yapı, çeşme, havuz, saat kulesi, heykel vb. kamu hizmetlerinin
yürütülebilmesi için gerekli tuvalet vb. tesisleri, ulaşım ve haberleşme
noktaları, sinyalizasyon ve aydınlatma elemanları, çöp kutusu, bank, reklam
ve bilgilendirme levha ve panoları gibi kent mobilyaları ile peyzaj
elemanlarını ulaşımı aksatmamak kaydıyla Türk Standartları Enstitüsü
standartlarına da uymak şartı ile yapar veya yaptırır. Bu çerçevede;
a) Yaya kaldırımı,
tek yönlü yollarda 1,50 metre, çift yönlü yollarda 1,80 metreden,
b) Yaya
geçitlerinde yolu kaldırıma bağlayan rampa genişliği, 1,50 metreden,
c) Yaya kaldırımı
üzerine gelen tente ve saçakların altının yere olan uzaklığı, 2,40
metreden,
az olamaz.
ç) Trafik işaret
ve levhalarının ölçülendirilmesinde ilgili mevzuata uyulur.
(3) Birinci ve
ikinci fıkralarda belirtilen tesislerden;
a) Yaya kaldırımı
dahil 15,00 metre ve daha fazla genişlikteki yollar ve meydanlar üzerinde
yapılacaklara, gerekli ise ilgili kurum ve kuruluşların görüşü alınarak,
Büyükşehir Belediyesi Encümenince,
b) 15,00 metreden
dar yollarda yapılacaklara ise Büyükşehir Belediyesinin uygun görüşü
alınarak ilgili ilçe belediyesi encümenince izin verilebilir.
(4) Ticari tanıtım
ve reklam amaçlı tabelalar belediye tasarrufundaki yerlere konulamaz.
Ancak, akaryakıt istasyonları, yeni ve ithal oto servisleri ile,
süpermarketler, hipermarketler, grosmarketler vb.lerinin imar mevzuatı
çerçevesinde kendi imarlı alanları içerisinde peyzaj mimaride yerleri ve
şekilleri belirlenmiş logo veya alameti farikalarının şehircilik, estetik
ve trafik açısından mahsur teşkil etmemeleri koşuluyla takılmasına izin
verilir. Bu tabelalar için üçüncü fıkrada belirtilen yetki doğrultusunda
ilgili idaresinden izin alınır.
(5) Yapılacak olan
tesisler ile her türlü alt yapının yapımı ve kullanımı ile bakım ve onarımı
sırasında yaya dolaşımının ve engellilerin ulaşabilirliğinin, can ve mal
güvenliğinin sağlanması zorunludur.
(6) Bu
Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilenler dışında, trafo ve doğalgaz
reglaj istasyonları ancak ilçe ve büyükşehir belediye meclis kararları ile
imar planlarına işlenmek suretiyle yapılabilir.
(7) Bu madde
kapsamında yürütülen çalışmalarda tescilli ve tarihi yapılar ile doğal
dokunun korunması esas alınır.
Parsel kullanım
fonksiyonlarına göre yapılaşma koşulları
MADDE 19 –
(Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Parsel kullanım
fonksiyonlarına göre yapılaşma koşullarına ilişkin olarak Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin 19 uncu maddesi uygulanır.
Taban alanı
MADDE 20 –
(Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Taban alanına
ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 20 nci maddesi uygulanır.
Katlar alanı
MADDE 21 – (1)
Katlar alanı; bodrum kat, asma kat, çatı arası piyesi ve açık/kapalı
çıkmalar dâhil, kullanılabilen bütün katların, katlar alanına dâhil
edilmeyen alanları çıktıktan sonraki alanları toplamıdır. Kullanılabilen
alanlar deyiminden; konut, işyeri, eğlence ve dinlenme yerleri gibi
oturmaya, çalışmaya, eğlenmeye, dinlenmeye veya ibadet etmeye ayrılan
alanlar anlaşılır.
(2) Tamamen
toprağın altında kalması nedeniyle; 22 nci madde uyarınca emsal hesabına
konu edilmeyen alanlar ile kat adedine konu edilmeyen katların hiç bir
cephesi kazı ve tesviye yapılarak açığa çıkarılamaz.
(3) Emsal hesabına
dâhil edilmeyen alanlar, proje değişikliği ile imar planındaki veya bu
Yönetmelikle belirlenen emsal değerini aşacak şekilde emsal hesabına konu
alan haline getirilemez, müstakil bağımsız bölüm haline dönüştürülemez ve
kat mülkiyeti tesis edilemez.
(4) Uygulama imar
planında emsal verilmeyen parsellerde katlar alanı, planla veya bu
Yönetmelikle belirlenen; taban alanı katsayısı ile kat adedinin
çarpılmasıyla hesaplanır.
Katlar alanı
hesabına dâhil edilmeyen kullanımlar
MADDE 22 – (1)
(Değişik satır:RG-27/7/2022-31905) Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin 5 inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen esaslar
dâhilinde;
a) Taban alanına
dâhil edilmeyen kullanımlar,
b) (Mülga:RG-4/3/2022-31768)
c) Üstü
sökülür-takılır hafif malzeme ile kenarları rüzgâr kesici cam panellerle
kapatılmış olsa dahi açık oturma yerleri,
ç) (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
Bu Yönetmelik uyarınca yapılması zorunlu olan her kapıcı dairesinin 70
m2si,
d) Atrium ve
galeri boşlukları,
e) Ortak alan
niteliğindeki mescit ve müştemilatı,
f) (Bölge İdare
Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesinin 19/1/2022 tarihli ve E.:2020/303;
K.:2022/39 sayılı kararı ile iptal bent; Birden çok bağımsız bölümü
olan konut kullanımlı binaların bodrum ve zemin katlarında yapılan yönetim
birimleri,)
g) Sığınak
alanları,
ğ) Ticari amaç
içermeyen, ortak alan niteliğindeki çocuk oyun alanları ve çocuk bakım
üniteleri, (1)
h) Otopark
alanları,
ı) Yapı yüksekliği
60.50 metreden fazla olan binalar ile özelliği gereği tesisat katı
oluşturulması zorunlu binalarda sadece tesisat için oluşturulan tesisat
katları,
i) Bina veya
tesise ait olan ısıtma, soğutma, tesisat alanı, su sarnıcı, havalandırma
sistemleri ve enerji verimliliği sistemlerinin bulunduğu alanlar, arıtma
tesisi, gri su toplama havuzu, yakıt ve su depoları, (Bölge İdare
Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesinin 19/1/2022 tarihli ve E.:2020/303;
K.:2022/39 sayılı kararı ile iptal ibare; silolar),
trafolar, jeneratör, asansör makine dairesi, ısı merkezi, enerji odası,
kömürlük, eşanjör ve hidrofor bölümleri,
j) (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
Bütün cepheleri tamamen toprağın altında kalan bodrum katlar ile kısmen
açığa çıkan yol cephesi haricindeki bodrum katlarda yer alan, tek başına
bağımsız bölüm oluşturmayan, bir bağımsız bölümün eklentisi olmayan, ticari
amaç içermeyen, sadece binada oturanların kullanımına yönelik, toplamda
emsal hesabına konu alanın % 5’ini ve 1000 m2yi geçmeyen ortak alan
niteliğindeki toplantı odaları (Ek ibare:RG-27/7/2022-31905) ,
yönetim birimleri ile spor ve sosyal mekânlar,
k) (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
Bütün cepheleri tamamen toprağın altında kalan bodrum katlarda yer alan,
tek başına bağımsız bölüm oluşturmayan, bağımsız bölüm net alanının
%50’sini geçmeyen depo amaçlı eklentiler, binanın ortak kullanım alanı
niteliğindeki depoların 100 m2si,
l) (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
Sökülür-takılır-katlanır cam panellerle kapatılmış olanlar dahil olmak
üzere bağımsız bölüm brüt alanının % 20’sini geçmemek kaydıyla balkonların
1.50 metre genişliğindeki kısımları ve açık çıkma şartını sağlayan
balkonlar ile açık ve kapalı merdiven evi,
m) (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
Konut kullanımlı parsellerde, eğimi % 30 ve üzeri olan çatılarda, çatı
siluetini bozmamak ve bağımsız bölüm oluşturmamak kaydıyla mimari
projesinde belirlenen kullanım alanları,
n) (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
Kontrol veya bekçi kulübelerinin 6 m²’ye kadar olan kısımları,
o) (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
Birden fazla bağımsız bölümlü binalarda, bağımsız bölümlerin çıkışından
bina dışına kadar olan yangın kaçış yollarının toplam bağımsız bölüm brüt
alanının %15’ine kadar olan kısımları,
katlar alanına
dâhil edilmez.
Yapıların
estetiğinde belediyelerin yetkisi
MADDE 23 – (1)
Belediyeler kendi sorumluluk alanlarında yapıların estetiği ile ilgili
kurallar getirmeye; mahallin ve çevrenin özelliklerine göre yapılar
arasında uyum sağlamak, güzel bir görünüm elde etmek amacıyla dış cephe
şeklini boya ve kaplamaları ile çatısının malzemesini ve rengini tayin
etmeye yetkilidir.
(2) Belediye
encümen kararı ile yapılan tebligata rağmen mal sahipleri tarafından yerine
getirilmeyen eskimiş cephe, malzeme, boya ve kaplamasının yenilenmesi iş ve
işlemleri, belediye tarafından yerine getirilir. Yapılan işlerin masrafı
%20 fazlasıyla mal sahibinden tahsil edilir.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Yapılara
İlişkin Hükümler
Bina girişleri
ve yaya rampaları
MADDE 24 –
(1) Bina giriş koridoru genişliği, ana merdivene ve asansöre ulaşıncaya
kadar dış kapı genişliğinden az olmamak koşuluyla umumi binalarda en az 2.20
metre, diğer binalarda ise en az 1.50 metredir.
(2) Yoldan
doğrudan giriş alan binalarda, girişin hizasındaki bordür taşı üst
seviyesinin altında giriş yapılamaz.
(3) Tabi zeminden
kotlandırılan parseller birinci ve ikinci fıkralardaki şartlara tabii değildir.
Girişin, tabi zemine uyumlu olarak düzenlenen merdiven ve rampalarla
sağlanması gerekir.
(4) Bölge kat
nizamını bozacak şekilde tesviye yapılamaz.
(5) Konut
binalarının zemin katlarının dükkân veya mağaza olarak düzenlenmesi halinde
dükkân ve mağaza girişlerinin sadece yol cephesinden yapılması gerekir.
(6) Döşeme
kaplamalarında kaymayı önleyen, tekerlekli sandalye ve koltuk değneği
hareketlerini güçleştirmeyen, yüzeyleri sert, stabil, düzgün ve standardına
uygun malzeme kullanılması zorunludur.
(7) Binalarda ve
girişlerinde engellilerin erişimine yönelik TSE standartlarına uyulması
zorunludur.
(8) Rampaların
kenar korumaları, genişlikleri, sahanlıkları, korkuluk ile küpeşte ve
kaplama malzemeleri engellilerin de dolaşımına olanak sağlayacak şekilde TSE
standartlarına uygun yapılmak zorundadır. Rampaların genişliği 1.50
metreden az olmamalıdır.
(9) Bina
girişlerinde engellilere yönelik ön bahçede parsel sınırına kadar giriş
rampası veya merdivene bitişik dar kenarı en az 0.90 metre ve alanı en az
1.20 m² engelli asansörü yeri ya da mekanik kaldırma iletme platformu
yapılır. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle
engellilerin kullanımı için farklı uygulama yapılabilir.
(10) Bina
girişinde ve bina içinde bulunan rampaların eğimleri aşağıdaki değerlere
uygun olmak zorundadır:
En fazla yükseklik En fazla eğim
15 cm ve daha az 1:12 (% 8)
16-50 cm
arası
1:14 (% 7)
51-100 cm arası
1:16 (% 6)
100 cm
üzeri
1:20 (% 5)
(11)
Rampalarda ve ara sahanlıklarda kesintisiz olarak 0.90 metre yükseklikte 1.
düzey ve 0.70 metre yükseklikte 2. düzey, elle tutulduğunda kolay kavranabilecek
şekilde 32-45 mm çapında küpeşte bulunmak zorundadır.
(12) Birbirini
takip eden rampaların başında ve sonunda sahanlıklar bulunmalıdır. Bu
sahanlıkların boyu 1.80 metreden az olamaz. Sahanlıkların genişliği 1.50
metreden az olamaz. Sahanlık eğimleri en fazla 1/50= 0.02 olabilir.
Merdivenler
MADDE 25 –
(1) En az merdiven genişliklerinde;
a) Tek bağımsız
bölümlü konutlardaki dâhili merdivenlerin genişliği 1 metreden,
b) Birden fazla bağımsız
bölümlü konutlardaki genel merdivenlerin genişliği ise 1.20 metreden,
az olamaz.
c) Konut kullanımı
harici binalardaki merdiven genişliği en az 1.50 metredir.
(2) Basamak
yükseklik ve genişliklerinde;
a) Basamak
genişlik ve yüksekliği; 2h + b =61- 65 eşitliğini sağlayacak şekilde
saptanır. (h) cm olarak basamak yüksekliği, (b) cm olarak basamak
genişliğidir.
b) Basamak
yüksekliği, asansörü olmayan binalarda 0.16 metreden, asansörlülerde 0.175
metreden, bina dışındakilerde ise 0.15 metreden fazla olamaz.
c) Basamak
genişliği konut merdivenlerinde 0.28 metre, diğer binalarda 0.30 metre, dış
merdivenlerde ise 0.35 metreden az olamaz.
ç) Dönel
merdivenlerde basamak genişliği en dar kenardan itibaren 0.15 metre
uzaklıkta 0.10 metreden, basamak ortasında ise 0.28 metreden az olamaz.
(3) Merdiven kolu,
kat ve ara sahanlıklar ile ölçüleri hakkında;
a) Ortak
merdivenlerde rıht sayısının 17’den fazla olması durumunda, iki kat
arasında bir ara sahanlık yapılması zorunludur.
b) Ara ve kat
sahanlıklarının genişliği iki kollu merdivenlerde merdiven genişliğinden az
olamaz.
c) Tek kollu ve
dönel merdivenlerde ara sahanlık, basamak ortasında; (n x 63+b) toplamı
kadar olacaktır. Örneğin;
1x 63 + 29 = 92
cm.
2x 63 + 29 = 155
cm.
(4) Kullanım
değişikliğinde ve karma kullanımlı binalarda merdivenler için;
a) Mevcut
binalarda umumi binaya dönüştürmek gibi kullanımı değiştirmeye yönelik
taleplerde, mevcut merdiven ölçülerinin yeni kullanıma dair merdiven
ölçülerini sağlaması zorunludur.
b) Karma
kullanımlı binalarda her kullanım için ayrı merdiven evi düzenlenmesi
zorunludur.
(5) Servis
merdivenleri ve ölçüleri hakkında;
a) İskan edilmese
de çatı ve bodrum katlara ulaşan ortak merdivenler, merdiven en az
ölçülerine uyarlar.
b) Tüm binalarda
ana merdivenle bodrum katlarda tertiplenen ortak yerler arasında bağlantı
kurulması zorunludur.
c) Tek bağımsız
bölümlü konut binalarında bodrum katlar iskan edilmediği takdirde dışarıdan
ulaşım sağlanabilir.
(6) Yangın
önlemleri ve kaçış merdivenleri ile ilgili olarak Binaların Yangından Korunması
Hakkında Yönetmelik hükümleri geçerlidir.
(7) Konut dışı
kullanımlarda birden fazla kata yayılan ve herkesin yararlandığı bağımsız
bölüm merdivenleri de bu madde hükümlerine tabidir.
(8) Merdivenlerin her
iki tarafında da engelliler ile ilgili TSE standartlarına uygun korkuluk ve
küpeşte yapılması ayrıca basamak, kat ve ara sahanlıkların kaplamalarında
da standartlara uyulması zorunludur.
Asansörler
MADDE 26 –
(1) Uygulama imar planına göre kat adedi 3 olan binalarda asansör yeri
bırakılmak, 4 ve daha fazla olanlarda ise asansör tesis edilmek zorundadır.
Kat adedi hesabına iskan edilen bodrum katlar da dahil edilir. Daha az
katlı yapılarda da asansör yapılabilir.
(2) Asansör
mecburiyeti bulunan binalarda; asansör sayısı ve kapasiteleri trafik
hesabıyla belirlenir, ancak giriş katından başlamak üzere, 10`dan fazla kat
bulunduğu veya toplam bağımsız bölüm sayısı 20’yi geçtiği takdirde en az 2
adet, toplam bağımsız bölüm sayısı 50’yi geçtiği takdirde en az 3 adet,
toplam bağımsız bölüm sayısı 100’ü geçtiği takdirde en az 4 adet asansör
yapılması zorunludur.
(3) Tek asansörlü
binalarda; asansör kabininin dar kenarı 1.20 metre ve alanı 1.80 m2’den,
kapı net geçiş genişliği ise 0.90 metreden az olamaz. Asansör kapısının
açıldığı sahanlıkların genişliği, asansör kapısı sürgülü ise en az 1.20
metre, asansör kapısı dışa açılan kapı ise en az 1.50 metre olmak
zorundadır. Birden fazla asansör bulunan binalarda, asansör sayısının
yarısı kadar asansörün bu fıkrada belirtilen ölçülerde yapılması şarttır.
Tek sayıda asansör bulunması durumunda sayı bir alta yuvarlanır. TSE
standartlarının bu fıkrada belirtilen ölçü ve miktarlardan küçük olması
halinde; taban alanında yapılaşma hakkı 200 m2’nin altında olan parseller
ile tek bağımsız bölümlü müstakil konut binalarında TSE standartlarına
uyulmasına ilgili idaresi yetkilidir.
(4) Mevcut
binalarda yapılacak tadilatlarda, bu madde hükümlerinin ya da TSE
standartlarının uygulanmasında idaresi yetkilidir.
(5) Kullanılabilir
katlar alanı tek katlı olan binalar hariç (Değişik
ibare:RG-27/7/2022-31905) 800 m²’den ve kat adedi birden
fazla olan umumi binalarda en az bir adet asansör yapılması zorunludur.
Ayrıca kat alanı 800 m2’den ve kat adedi 3’ten fazla olan umumi binalarla (Değişik
ibare:RG-4/3/2022-31768) uygulama imar planına göre 10 kat üzeri
binalarda üçüncü fıkrada belirtilen asgari ölçülere uygun ve en az 2
adet olmak üzere binanın tipi, kullanım yoğunluğu ve ihtiyaçlarına göre
belirlenecek sayıda asansör yapılması zorunludur. Bu asansörlerden en az
bir tanesinin herhangi bir tehlike anında, arıza veya elektriklerin
kesilmesi halinde zemin kata ulaşıp kapılarını açacak, yangına dayanıklı
malzemeden yapılmış, kuyu içinde, duman sızdırmaz nitelikte, kesintisiz bir
güç kaynağından beslenecek şekilde tesis edilmesi gerekmektedir.
(6) (Değişik
ibare:RG-4/3/2022-31768) 10 kat üzeri binalarda asansörlerden en
az bir tanesi yük, eşya ve sedye taşıma amacına uygun olarak dar kenarı
1.10 metre ve alanı 2.31 m2’den, kapı genişliği ise net 1.10
metreden az olmayacak şekilde yapılır.
(7) Binalarda
usulüne göre asansör yapılmış olması, bu Yönetmelikte belirtilen şekil ve
ölçülerde merdiven yapılması şartını kaldırmaz.
(8) Asansörün
yapılması ve işletilmesi ile ilgili hususlarda; bu madde hükümleri de
dikkate alınarak, 29/6/2016 tarihli ve 29757 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Asansör Yönetmeliği (2014/33/AB), Binaların Yangından Korunması
Hakkında Yönetmelik ve TSE standartları hükümlerine uyulur.
(9) Asansörlerin,
bodrum katlar dâhil tüm katlara hizmet vermesi zorunludur.
(10) Asansörlere
bina girişinden itibaren erişilebilirlik standartlarına uygun engelsiz
erişim sağlanması zorunludur.
(11) Asansörler,
erişilebilirlik standartlarına uygun gerekli donanımlara sahip olmak
zorundadır.
(12) Özellik arz
eden binalarda, binanın kat adedi, yapı inşaat alanı, kullanma şekli göz
önünde tutularak asansör sayıları ile asgari ölçüleri ilgili idaresince
artırılabilir.
(13) Mevcut
binaların merdiven boşlukları, ışıklıkları veya havalandırma bacaları, 634
sayılı Kat Mülkiyeti Kanununda belirlenen çerçevede kat maliklerinin
muvafakatlerini almak ve havalandırmaya bakan banyo/helâların
havalandırılması için en az 0.60x0.60 metre kesitinde yer ayırmak veya
cebri havalandırma yapmak kaydı ile asansör yeri olarak
değerlendirilebilir. Ancak mimari projede tadilat yapılıp Asansör
Yönetmeliğine göre asansör uygulama projeleri çizilerek ilgili belediyece
onaylanıp, 24/6/2015 tarihli ve 29396 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği çerçevesinde tescil
edilmesi gerekir.
(14) Talep
halinde, engellilerin bulunduğu mevcut binalarda asansör yapma zorunluluğu
olmasa dahi engellilerin erişiminin sağlanabilmesi için, bina içinde uygun
bir yer olmaması durumunda, ön, yan ve arka bahçe mesafeleri içinde parsel
sınırına en az 1.50 m. mesafe bırakmak kaydıyla asgari ölçülerde panoramik
asansör veya ulaşılacak katın yüksekliğinin uygun olması halinde mekanik
platform yapılabilir.
Bodrum katlar
MADDE 27 –
(1) Bodrum katların iskân edilebilme şartları;
a) Bodrum katlar,
en az bir cephesinde en düşük doğal/düzeltilmiş bahçe kotunda veya üzerinde
kalmak, hiçbir noktada hizasındaki bahçe kotlarına göre 0.90 metreden fazla
gömülmemek, sel, taşkın ve su baskınlarına karşı gerekli tedbirleri alınmak
şartları ile konut olarak iskan edilebilir. Ancak bir cephesinde tümü ile
bahçe kotlarında/üzerinde kalmakla birlikte diğer cephelerinde 0.90 metreyi
aşan gömülmeler bir üst kattaki plan tertibine uyan bölümler boyunca kabul
edilebilir.
b) Bölge kat
nizamı planlı bölgelerde; iskan edilebilir bodrum katların tamamı konut
olarak değerlendirilebilir.
c) Ticari
alanlarda yapılan binaların ticari amaçla kullanılan bodrum katlarında
döşemenin doğal/düzeltilmiş bahçe kotunda/en fazla 0.90 m gömülü olma şartı
aranmaz. Bu tür binalarda suni havalandırmanın sağlanması ile engellilerin
dolaşımına olanak sağlayan önlemler alınır.
(2) Kat sayıları
aşağıdaki hükümlere göre belirlenir:
a) Konut
bölgelerinde; binalarda zemin kat veya iskan edilebilir konut şartını sağlayan
katın altında bir bodrum kat daha düzenlenebilir. Ancak istenilmesi halinde
müştemilat için ilave bodrum katlar yapılabilir.
b) Ticaret
ada/parsellerinde; birinci fıkranın (a) bendindeki iskan edilebilme şartını
sağlayan bodrum katın altında olmak üzere iki kat daha yapılabilir. Ancak
istenilmesi halinde müştemilat için ilave bodrum katlar yapılabilir.
c) Ticaret
ada/parselleri dışında; ticaret ada/parselleri dışındaki tüm kullanımlarda
da imar planı/plan notlarına aykırı olmamak ve imar birimince uygun
görülmek kayıtlarıyla (b) bendi hükümleri uygulanır.
ç) Ticari ve
sanayi depolama, sanayi, organize sanayi, küçük sanayi ve konut dışı
kentsel çalışma vb. alanlarda; birinci fıkranın (a) bendindeki iskan
edilebilme şartını sağlayan bodrum katın altında ancak bir kat yapılabilir.
Ancak istenilmesi halinde müştemilat için ilave bodrum katlar yapılabilir.
(3) Bodrum katlar,
aşağıda belirtilen şartlarda çeşitli işlevler için kullanılabilir:
a) İskan
edilebilme şartına uymak kaydıyla konut,
b) Her türlü zorunlu
veya ihtiyari ortak yerler ve eklentiler,
c) Ticaret
ada/parsellerinde yol cephesinden ve hizasındaki bordür kotundan girmek ve
en az net alanın 1/3’ü dükkan giriş kotu ve üzerinde tertiplenmek kaydı ile
dükkan,
ç) Köşe başı veya
köşe başından başka iki yola cephesi olan parsellerde yapılacak binaların
yola cephesi bulunan bodrum katlarına ticari kullanımlı bağımsız bölüm,
d) Ticaret
ada/parsellerinde kapalı çarşı ve pasaj,
e) Bölge kat
nizamı planlı alanlarda yoldan, ticaret ada/parsellerinde yoldan veya komşu
ticaret parseline bakan bahçelerden geçiş yapmak suretiyle ticari
kullanımlar,
f) Konut
binalarında bağımsız bölüm ve dışarı ile bağlantılı olmamak üzere depo,
g) Bölge kat
nizamı planlı bölgelerdeki zemin/bodrum katlarında ticari kullanım bulunan
binalarda ticari kullanımlara mahsus olmak üzere bu bölümle bağlantılı ve
ait olduğu bölüm alanının iki mislini aşmayan depo,
ğ) Bu Yönetmeliğin
diğer hükümlerine de uymak kaydı ile bina ana girişleri, yangın kaçışları
vb.,
h) Otopark,
ı) Sanayi, depolama,
küçük sanatlar ve konut dışı çalışma alanlarında amaca uygun tesisler.
(4) Bodrumların
tevsinde aşağıdaki esaslara uyulur.
a) Konut
bölgelerinde;
1) Bölge kat
nizamı planlı alanlardaki konut parsellerinde yapılacak 19 uncu maddenin
birinci fıkrasının (f) bendinde sayılan umumi binalarda tabii/tesviye
edilmiş bahçe kotları altında kalmak, komşu parseller için sakınca
oluşturmadığı tüm komşu parselleri de kapsayacak şekilde civarı ile
birlikte yapılacak incelemeye göre saptanmak kayıtları ile gerekli görülen
hallerde yan ve arka bahçelerin tamamında bodrum yapılmasına, hiçbir
sınıfta gayri sıhhi müessese olarak projelendirilmemek/kullanılmamak üzere
ilgili belediyenin imar birimince izin verilebilir.
2) Bu şekilde
tevsi edilen bodrum katın altında otopark ihtiyacı ile en az ölçülerdeki
zorunlu ortak alanları karşılayacak şekilde bodrum/bodrumlar tevsi
edilebilir.
3) Emsalli
parsellerde ise imar planı/plan notlarında belirtilmese bile yan/arka
bahçelerde tevsi işlemine ancak bu bendin (1) ve (2) numaralı alt
bentlerinde belirtilen şartlarla ve zorunlu bina otoparkı yapmak amacı ile
ilgili belediyesince uygun görülen şekilde izin verilebilir.
b) Ticaret
parsellerinde bodrum katlar, arka ve yan bahçelerde imar planı kararı ile
tevsi edilebilir.
Zemin katlar
MADDE 28 –
(1) Konut bölgelerinde zemin katların kullanma şekilleri;
a) Bölge kat
nizamı planlı konut bölgelerinde ilgili idare meclisince yol boyu ticari
teşekkül kararı alınmak kaydıyla zemin katlar, bu Yönetmelik ve ilgili
diğer mevzuat hükümlerine uymak kaydı ile konut ve ticari amaçla
kullanılabilir.
b) Diğer planlı
alanlarda zemin katlar, plan hükmü veya ilgili idare meclisince yol boyu
ticari teşekkül kararı olmadıkça ticari amaçla kullanılamaz.
c) Zemin katlarda
ticari kullanımların yer alması halinde, bu kullanımların bodrum katlarında
içten bağlantılı piyesleri olabilir. Bu kullanımlar binanın ortak alanları
ve müştemilatıyla irtibatlandırılamaz.
(2) Planda aksine
bir hüküm yoksa zemin kat döşeme seviyeleri, binaların kot aldığı
cephesinde ± 0.00 kotunun altına düşürülemez ve +1.20 kotunun üstüne
çıkarılamaz. Meyilli yollar üzerinde yapılacak dükkan ve benzeri yerlere
girişlerin yaya kaldırımı kotlarına uydurulması amaçlı döşeme kademeleri ve
yol cephesi esas alınmak, bina yüksekliği aşılmamak kaydı ile en fazla
dükkan alanının 1/3 oranında düzenlenebilecek döşeme kademeleri bu
sınırlamaların dışındadır.
(3) Zemin katlar;
a) Binanın kot
aldığı yol cephesi tarafında yapılmamak,
b) Yükseltilen
veya alçaltılan kısım, ± 0.00 kotuna göre 1.50 metreden daha
yukarıda/aşağıda ve bina alanının, açık çıkmalar hariç 2/3’ünden fazla
olmamak,
c) İmar durumunda
belirlenen saçak seviyesini aşmamak ve bu Yönetmeliğin diğer bağlayıcı
hükümlerine uymak,
kaydı ile
kademelendirilebilir.
(4) Ancak binanın kot
aldığı yolun meyilli olması halinde bu yol üzerinde bulunan bölümler de
gömülmeyi önlemek amacı ile ± 0.00 kotunu hiçbir noktada +1.50 metreden
fazla aşmamak ve imar durumunda verilen saçak seviyesini ihlal etmemek
kaydıyla kademelendirilebilir. Bu şekilde yapılabilecek kısımlar da
yukarıda belirtilen 2/3 oranı içinde mütalâa edilir.
Konutlarda
bodrum ve zemin katlara ait bazı hususlar
MADDE 29 –
(1) Konut binalarının bodrumlarında ve zemin katlarında hiçbir surette
ticari amaçlı genel depolara veya bağımsız kullanılabilecek özel depolara
ve ardiyelere müsaade edilmez.
(2) Konut
binalarında ana merdivenle veya ortak alanlarla irtibatlı, en az 1.00 metre
genişliğinde bahçe çıkışı aranması zorunludur.
(3) Binaların
ticari amaçla kullanılan bodrum ve zemin katlarında, öncelikli olarak eş
düzey dolaşımın sağlanmasına yönelik çözümlere gidilmesi, bunun mümkün
olmadığı hallerde engellilerin dolaşımına olanak sağlayan rampa, yürüyen
bant vb. düzenlemelerle önlem alınması zorunludur.
(4) Su taşkın
riski bulunduğu DSİ veya ASKİ tarafından belirlenen parsellerde, iskân
edilen katın taban kotu ile bina, otopark gibi giriş-çıkış kotlarının, su
seviyesine esas dere kret kotunun en az 1.50 m. üzerinde olması zorunludur.
Tereddüde düşülen konularda DSİ veya ASKİ görüşüne göre uygulama yapılır.
Asma katlar
MADDE 30 –
(1) Zemin katı ticari olarak kullanılmayan konut alanları haricindeki
binaların zemin katlarında asma katlar düzenlenebilir.
(2) Zemin katta
asma kat yapma şartları:
a) Asma kat
yapılan bölümün iç yüksekliği temiz 5.50 metreden, asma katın iç yüksekliği
ise temiz 2.40 metreden az olamaz.
b) Asma kat alanı,
içinde bulunduğu bağımsız bölümün, merdivenler hariç temiz alanının 2/3’ünü
geçemez, 1/3’ünden az yapılamaz.
c) Asma katlar
yola bakan cephe/cephelerde merdiveni de dâhil 3.00 metreden fazla
yaklaşmamak kaydıyla tertiplenir.
Tabii zeminden
kotlandırılan parsellerin ön bahçesinde kapalı otoparklar yapabilme
MADDE 31 –
(1) Tabii zeminden kot alan ada/parsellerde, yapı yaklaşma sınırları
dışında, yol ile parsel sınırı arasındaki kot farkı +2.50 metre ve üzerinde
ise tabii zemin veya planla önerilen tesviye kotları altında kalmak
kaydıyla bu kısımlar binaya ait kapalı otopark olarak düzenlenebilir.
Binalarda
bulunması zorunlu odalar/bölümler ve en az ölçüleri
MADDE 32 –
(1) Her bağımsız konutta en az 1 oturma odası, 1 yatak odası, 1 mutfak veya
yemek pişirme yeri, 1 banyo veya yıkanma yeri, 1 tuvalet bulunması
zorunludur. Ancak 3 veya daha az odalı konutlarda banyo/yıkanma yeri ile
tuvalet aynı yerde düzenlenebilir. Oturma ve yemek kısmı gibi birleşik
kullanma imkânı sağlayan mahaller 1 oda kabul edilir.
a) Konut
binalarındaki tüm oda/bölümlerin iç ölçüleri engellilerin de kullanımını
sağlamak üzere standartlara uygun olmalıdır. Konutlarda dar kenar ölçüsü ve
net alanı en az:
Oturma
odasında
3.00 metre, 12.00 m2
Yatak
odasında
2.50 metre, 9.00 m2
Mutfak veya yemek
pişirme yerinde 1.50
metre, 4.00 m2
Yıkanma yeri veya
yıkanma yeri ile birlikte tuvalette 1.50 metre, 3.00 m2
Ayrı tertiplendiğinde
tuvalette
1.00 metre, 1.40 m2
Hol ve
koridorda 1.20
metreden
az olamaz.
b) Giriş, hol,
kiler, soyunma yeri gibi yerler oda sayılmaz.
c)
Odaların/bölümlerin düzgün geometrik şekilde düzenlenmemesi durumunda
içerisinde bu fıkranın (a) bendinde zikredilen en az dar kenar ölçülerinde
bir kare sığdırabilecek büyüklükte olması gerekir.
(2) Dükkan ve
bürolarda;
a) Pasajlar ve
kapalı çarşılar hariç her dükkan için 1 adet tuvalet düzenlenecektir.
b) 16.00 m2’nin
altında ve her üç dükkana bir ortak tuvalet ve lavabo oluşturulması halinde
dükkanlarda ayrı ayrı tuvalet aranmaz.
c) Dükkan ve
büroların dar kenarı 2.00 metreden az olmamak üzere alanı 8.00 metrekareden
az olamaz.
ç) Özellik arz
eden binalarda bu Yönetmeliğin kendileri için belirtilen hükümleri
geçerlidir.
(3) Umumi
binalarda;
a) Tüm yapı, tesis
ve açık alan düzenlemeleri, engellilerin de ulaşımını ve kullanımını
sağlamak amacı ile TSE standartlarına uygun olarak yapılır.
b) Dar kenar
genişliği, koridor uzunluğu 20.00 metreye kadar en az 2.00 metre, bundan
sonra ise en az 2.50 metre olacaktır.
c) 50 kişiye en az
1 kadın, 1 erkek olmak üzere standardına uygun tuvalet, pisuar ve lavabo
yapılır. Binada engelliler için de en az 1 kadın, 1 erkek olmak üzere standardına
uygun tuvalet ve lavabo yapılır. Özellik arz eden durumlarda söz konusu
sayıları arttırma veya azaltmaya imar birimleri yetkilidir.
ç) İlgili
mevzuatında aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; otel ve motellerde oda
sayısının %3’ü ve en az her otelde 1 oda, hijyenik bakımı da dahil
tekerlekli sandalyelerin dolaşımına cevap verecek şekilde düzenlenir.
Kat
yükseklikleri
MADDE 33 – (1)
Uygulama imar planlarında aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde kat
yükseklikleri; bu Yönetmeliğin 11 inci maddesine göre belirlenecek saçak
seviyesini aşmamak, planla veya bu Yönetmelikle belirlenen kat adedini
ihlal etmemek ve bu madde hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla serbesttir.
(2) Tesisat
katının yüksekliği normal kat yüksekliğini aşamaz. Özellikli olan yapılarda
bu hüküm uygulanmayabilir.
(3) İskân edilen
katların iç yüksekliği, asma katlar hariç 2.60 metreden, bölge kat nizamı
planlı alanlarda 2.40 metreden az olamaz. Ancak hava maniası veya güvenlik
nedeniyle kısıtlamaları olup planla kat adedi belirlenen parsellerde bu
yükseklik 2.40 metreye düşürülebilir. Minimum kat yüksekliğinin altına
düşmemek, kat adedi arttırılmamak ve en fazla bina yüksekliğini aşmamak
kaydıyla kat iç yükseklikleri arttırılabilir/azaltılabilir.
(4) Yıkanma yeri,
banyo, duş, lavabo yeri, tuvalet, kiler, merdiven altı, her türlü iç ve dış
geçitler ve iskân edilmeyen bodrum katları ile müştemilât binalarında, iç
yükseklik 2.20 metreye kadar düşürülebilir.
(5) Garaj,
kalorifer dairesi, odunluk, kömürlük, bodrum katlarda yer alan otoparklar
ve benzeri özellik arz eden yerlerin yükseklikleri bu maddede yer alan
hükümlere tabi olmayıp, hizmetin gerektirdiği şekilde 2.20 metrenin altında
olmamak kaydıyla idaresince tespit ve tayin olunur.
(6) Eğitim,
sağlık, dini tesis, sanayi yapıları ile sinema, tiyatro ve konferans
salonları, katlı otoparklar, alışveriş merkezleri, düğün salonu, resmi
kurum ve kuruşlara ait binalar ve spor salonları gibi özellik arz eden
yapılarda iç yükseklikler, teknolojik ve mimari gereklere göre mimari
estetik komisyon kararı ile belirlenir.
Çatılar
MADDE 34 –
(1) Çatıların, çevresindeki cadde ve sokakların karakterine uygun olması ve
inşa edilecek yapının gereksinimlerine cevap vermesi şarttır. Çatı eğimi
için aşağıdaki esaslar dikkate alınır:
a) Binalarda çatı
eğimi % 40’ı geçemez.
b) Bu eğim binanın
dar cephesinden hesaplanır. Saçaklar hesaba katılmaz. Ancak kapalı çıkma
bulunan ve bu çıkma bina yüksekliğince devam eden kısımlarda, çatı eğimi
saçak ucundan hesaplanır.
c) 1 ve 2 katlı
konutlarda, tek bağımsız bölümlü yapılarda veya eksik katlı yapılan
binalarda çatı şekli serbest olmak kaydıyla çatı eğimi azami %50 olabilir.
ç) Blok ve ikili
bloklarda çatı örtüsü şekli birlikte değerlendirilmelidir.
(2) Çatı
aralarının kullanımına dair hükümler aşağıdaki gibidir:
a) Çatı aralarında
bağımsız bölüm yapılamaz. Bu kısımlarda ancak en az ölçülerdeki su deposu,
asansör kulesi, iklimlendirme ve kaskat sistemleri de içerebilen tesisat
odası vb. ile son kattaki bağımsız bölüm ile kendi içinden
irtibatlandırılmak, ait olduğu bağımsız bölüm sınırlarını aşmamak koşulu
ile piyesler yapılabilir.
1) Çatıların
yukarıdaki şekilde düzenlenmesi durumunda bu kattaki bölüm önleri teras
olarak kullanılabilir.
2) Mimari proje
ile önerilen saçak seviyesi, imar planı ile belirlenen seviyenin altında
olması halinde, parapet yapılarak çatı bu parapetin üzerine oturtulabilir.
3) Çatı arasındaki
mekânlarda, çatı eğimi içerisinde kalmak ve fonksiyonunu sağlamak şartıyla
asgari yükseklik şartı aranmaz. Ancak üst kat tavan döşemesi ile çatı
örtüsü arasında kalan hacimler, uygulama imar planında aksine bir hüküm
yoksa ilave kat döşemeleri yapılmak suretiyle bölünemezler.
b) Tamamı umumi,
ticari ve sanayi amaçlı binalarda teras çatılar, 22/2/2018 tarihli ve 30340
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Otopark Yönetmeliği hükümlerine aykırı
olmamak kaydı ile binaya ait açık otopark olarak kullanılabilir.
c) Son kat tavan
döşemesi en yüksek mahya kotunu aşmayacak şekilde eğimli olarak tertip
edilebilir. Üst kat tavan döşemesi ile çatı örtüsü arasında kalan hacimler ek
kat döşemeleri yapılmak sureti ile kat oluşturacak şekilde bölünemez.
ç) Teras çatılarda
çatı bahçesi olarak düzenleme yapılabilir. Bahçe düzenlemesi yapılabilmesi
için gerekli olan 0.50 m. toprak dolgu, parapet yüksekliğine dâhil edilmez.
1) Ortak alan
olarak kullanılan teras çatılarda; bahçe düzenlemesi yapılması halinde
merdiven evi yanında, bina sakinleri tarafından kullanılmak üzere, tuvalet,
lavabo, çay ocağı, bahçe düzenlemesinde kullanılacak malzemeleri depolamak
için merdiven evine bitişik, toplam teras alanının %10’unu geçmeyen ve en
fazla 3 metre yüksekliğinde ve 20 m² alanında kapalı mekân oluşturulabilir.
Kapalı mekan bina ön cephesine 3 metreden fazla yaklaşamaz.
2) Ayrıca
rezidans, otel, apart otel gibi konaklama tesislerinin teras çatılarında
bina cephelerine 3 metreden fazla yaklaşmamak, en fazla 1.50 m.
derinliğinde olmak ve parapet kotunu aşmamak koşuluyla açık havuz
yapılabilir.
(3) Çatı dışına
taşmaya dair hükümler aşağıdaki gibidir:
a) Merdiven
evleri, ışıklıklar, hava bacaları, alın ve kalkan duvarları çatı örtüsünü
en fazla 0.60 metre aşabilir.
b) Ayrıca zorunlu
olan tesisatla ilgili hacimlerin, çatı örtüsüne paralel olarak düzenlenmek
kaydıyla güneşle su ısıtıcılarının ve çatı pencerelerinin çatı örtüsünü
aşmasına ilgili belediyenin imar birimince teknik gereklere göre uygun
görülecek ölçü ve şekilde izin verilebilir.
c) TSE
standartlarına göre projelendirilecek asansör kulelerinin en az ölçülerdeki
bölümlerinin de çatı örtüsünü aşmasına izin verilir.
ç) Bu fıkranın
(a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilenler dışında bu maddenin beşinci
fıkrasına göre belirlenecek çatı örtüsü düzlemleri dışına taşılamaz.
(4) Binalarda çatı
arasına/teras çatıya çıkmak için en az 0.80x0.80 metre ebatlarında kapaklı
bir boşluk bulundurulur veya genel merdiven gerekli önlemleri almak koşulu
ile çatıya kadar devam ettirilebilir.
(5) En yüksek
mahya kotuna dair hükümler aşağıdaki gibidir:
a) En yüksek mahya
kotu, imar durumunda verilen saçak üst kotuna çatı yüksekliği eklenerek
bulunur.
b) En fazla çatı
yüksekliği; ayrık binalarda kırma, ikili blok binalarda bloğu ile müşterek
kırma, iki taraftan da bitişik binalarda ise ön ve arka cepheye akıntılı
beşik çatı kurulacağı varsayılarak hesap edilir.
(6) Tescilli
kültür varlığı binalar, anıtsal yapılar, dini yapılar, mimari eleman
niteliğindeki kuleler, elçilikler, spor tesisleri, konsolosluklar, plan ile
korunan vb. binaların çatıları bu madde hükümlerine tabi değildir.
Çıkmalar
MADDE 35 – (1)
Binalarda ada/parsel sınırını aşmamak kaydıyla en fazla taban alanı/yapı
yaklaşma sınırları dışında;
a) Yol
cephelerinde;
1) 1.50 metreden
geniş olmamak,
2) Bölge kat
nizamı planlı alanlar dışında; 5 metreye kadar olan ön bahçelerde, parselin
yol sınırına 3.50 metreden fazla yaklaşmamak,
3) Cephe boyunca
bordür taşı üst seviyesi ile çıkma altı arasındaki en yakın düşey mesafe
hiçbir noktada 2.30 metreden aşağı düşmemek,
şartlarıyla açık
ve kapalı çıkma yapılabilir.
b) Arka
cephelerinde;
1) 1.50 metreden
geniş olmamak,
2) Çıkmanın en
yakın noktası arka komşu parsel sınırına 5 metreden fazla yaklaşmamak,
3) Tabii veya
tesviye edilmiş zemin ile çıkma altı arasındaki en yakın düşey mesafe
hiçbir noktada 2.20 metreden aşağı düşmemek,
şartlarıyla açık
veya kapalı çıkma yapılabilir.
c) Yan
cephelerinde;
1) 1 metreden
geniş olmamak,
2) Çıkmanın en
yakın noktası yan komşu parsel sınırına 2 metreden fazla yaklaşmamak,
3) Tabii veya
tesviye edilmiş zemin ile çıkma altı arasındaki en yakın düşey mesafe
hiçbir noktada 2.20 metreden aşağı düşmemek,
şartlarıyla yalnız
açık çıkma yapılabilir.
ç) Yeşil veya
iskan harici (yerleşme dışı) alanlara bakan cephelerinde;
1) 1.50 metreden
geniş olmamak,
2) Tabii veya
tesviye edilmiş zeminle çıkma altı arasında en yakın düşey mesafe hiçbir
noktada 2.20 metreden aşağı düşmemek,
3) Çıkmanın en
yakın noktası, yeşil ve iskan harici alan sınırına 3.50 metreden fazla
yaklaşmamak,
şartları ile
kapalı çıkma,
4) Çıkmanın en
yakın noktası, yeşil ve iskan harici alan sınırına 2 metreden fazla
yaklaşmamak,
şartları ile açık
çıkma yapılabilir.
(2) Çıkmalara ait
sınırlamalar ve istisnalar;
a) Bu maddenin
birinci fıkrasında belirtilen hükümler dahilinde binaların bitişik olmayan
cephelerinde yapılacak çıkmalar, cepheler boyunca devam edebilir. Bitişik
olan cephelerde çıkmalar bitişik sınıra en fazla 2 metreye kadar yaklaşabilir.
Ayrıca bitişik nizam parsellerden birinde bina inşa edilmiş ve çıkmalar
ortak sınıra kadar yanaştırılmış ise aynı şartlarda olmak üzere komşu
parselde inşa edilecek binanın çıkmaları da bu sınıra yanaştırılabilir.
b) Bina arka
cephelerinde bu Yönetmelikten önce yürürlükte olan Yönetmelik hükümleri
dahilinde yapı ruhsatı alınarak bitişik sınıra kadar çıkma yapılmış olan
ikili veya blok binalarda, bu maddenin birinci fıkrasının (b) bendindeki
hükümlere bağlı kalınmaksızın ilgili belediye imar biriminin etüdüne göre
açık veya kapalı çıkma yapılmasına izin verilebilir.
c) Bina taban
alanının tümü kullanılmadan yapılan binalarda bu maddede belirlenen diğer
hükümlere uyulmak şartı ile en fazla taban alanı ve yapı yaklaşma sınırları
içinde kalan yerlerden yararlanılarak çıkma genişliklerinin artırılması
mümkündür.
ç) Bahçenin tümü
yol eğiminde tesviye edilen, arka yoldan yüz alan arka yol cephelerinde, bu
maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki hükümleri uygulanır.
d) Bitişik ve blok
nizama tabi yerlerde, ilgili belediyece sakınca görülmediği takdirde,
çıkmaların yan komşu sınıra kadar yaklaştırılmalarına izin verilebilir.
Ancak komşu ortak kısımlar duvarla kapatılır.
e) İlgili
belediyeler, binaların cephelerine konulmak istenen klima yerlerinin
tespitine ve son kattan sonra düzenlenen tesisat alanlarının da binanın
mimarisine uygun bir şekilde kapatılmasına yetkilidirler.
f) Ayrık nizam
emsalli parsellerde; zemin katta bina taban alanına katılmayan boşluklar
oluşturulduğunda, normal katlarda bu boşluklar üzerinde yapılacak çıkmalar
arasındaki uzaklık 3 metreden az olamaz.
(3) Aşağıda
yapılanma şartları belirtilen bina çıkma ve çıkıntıları, çıkmalar ile
ilgili hükümlere bağlı değildir.
a) Döşemesi
tabii/tesviye edilmiş zemin kat seviyesinde olan kat da dahil kendi parsel
sınırını taşmamak, kapalı bir hacim oluşturarak inşaat alanını büyütecek
nitelikte olmamak üzere; cepheden itibaren genişliği en fazla 0.40 metre
olmak kaydı ile binaların tüm katlarının cephelerinde motif çıkmalar ve
denizlikler yapılabilir.
b) Parsel
sınırları içinde veya dışında, çıkma yapılamayan yerlerde bina cephe
hattından itibaren, kapalı çıkma tertip olunabilen yerlerde kapalı
çıkmalara ilaveten, kapalı bir hacim oluşturarak inşaat alanını büyütecek
nitelikte olmamak üzere genişliği 0.40 metreyi aşmayan güneş kırıcıları
yapılabilir. Açık çıkma yapılabilen yerlerde güneş kırıcıları çıkma ucunu
0.20 metreden fazla aşmamak kaydı ile tertip edilebilir.
c) Yola bakmayan
cephelerde giriş köprüleri;
1) Binalara
girişin/çıkışın köprü şeklinde yola bağlanması zorunluluk olduğu takdirde,
köprü genişliği 1.50 metre olacaktır. Bu köprülerin bina yan cephesine
bitişik ve konsol olarak inşaları zorunludur.
2) Köprülerin altı
hiçbir surette kapalı hacim yapılarak kullanılamaz.
3) Tabii zeminden
kotlandırılan parsellerde köprülü giriş yapılamaz. Giriş tabii zemine
uyumlu olarak düzenlenecek merdiven ve rampalarla sağlanır. Eğimden
kaynaklı zorunluluk halinde ilgili belediyesince giriş köprüsüne izin
verilebilir.
4) Tabii zeminden
kotlandırılan parsellerde, engellilerin bodrumdan/zemin katlardan bina
girişini sağlamak üzere komşu parsellere zarar vermeyecek şekilde en az
rampa ölçülerinde tesviye yapılabilir.
5) Binalara girişi
sağlayan köprü ve giriş şeridi ile yaya kaldırımı ve bina girişi arasında
kot farkı olduğu durumlarda veya binalara girişin merdivenle sağlanmasının
zorunlu olduğu hallerde, merdivenlerin yanı sıra, engellilerce de
kullanılmak amacıyla, kaymayı önleyen döşeme kaplamalı, tekerlekli sandalye
ve koltuk değneği hareketlerini güçleştirmeyen standardına uygun rampa
yapılması zorunludur.
Saçaklar
MADDE 36 –
(1) Parsel sınırları içinde kalmak kaydıyla blok/bitişik nizam binalarda
saçak genişliği 1 metreyi, ayrık nizam binalarda ise 1.50 metreyi aşamaz.
(2) Binaların saçaksız
olması veya saçak genişliği hakkında çevresindeki ve bitişiğindeki binalar
ile mimari ahenk temin edecek şekilde karar almaya ilgili belediyenin imar
birimi yetkilidir.
(3) Tescilli
binalar ile sefaret, cami vb. binaların saçak ölçü ve nitelikleri bu madde
hükümlerine bağlı değildir.
(4) Mevcut saçaklı
binalara ek kat yapıldığı takdirde, bu saçaklar bu Yönetmeliğin çıkmalarla
ilgili hükümlerine göre düzeltilmedikçe yapı kullanma izni verilmez.
(5) Bina
cephesinden itibaren uzunluğu parsel sınırını, genişliği 2.50 metreyi
geçmemek kaydıyla en alçak noktası tretuar kotundan en az 2.50 metre
yükseklikte giriş saçakları yapılabilir.
Işıklık,
havalık ve hava bacaları
MADDE 37 –
(1) Işıklık ve hava bacalarından yararlanma esasları aşağıdaki gibidir:
a) Konutlarda;
1) Oturma ve yatak
odaları ile mutfak, yıkanma yeri ve merdiven evinin doğrudan dışarıdan ışık
ve hava almaları genel esastır.
2) Her bağımsız
bölümde en az 1 oturma odası, 1 yatak odası ve mutfak doğrudan dış cepheden
hava ve ışık almak zorundadır. Diğer odalar ile merdiven boşluğunun
ışıklıklardan; yıkanma yeri, tuvaletler ile yatak odası ve mutfak
nişlerinin nitelik ve ölçüler açısından işlevine uygun ışıklık, havalık ve
hava bacalarından faydalanmaları mümkündür.
b) Umumi
binalarda;
1) Umumi binalarda
doğalgaz ısıtma cihazı konan oda dışındaki her türlü mahallin doğrudan ve
dışarıdan ışık ve hava alması esası aranmaz.
(2) En az ışıklık
ölçüleri;
a) Binalarda ışık
ve havayı ışıklıktan sağlayan odaların olması halinde, yararlanan kat
sayısına göre gereken ışıklık en az ölçüleri aşağıdaki gibi olacaktır. Bu
ölçüler emsalli parsellerde en fazla %20 arttırılabilir.
Yararlanan Kat
Sayısı
Dar
Kenarı
Alan
(En
çok)
(En az, metre) (En az, metrekare)
2
1.00
3.00
3 ila
4
1.50
4.50
5 ila
7
1.50
6.00
8 ve daha
yukarı
2.00
9.00
b) Cephelerle
irtibatlı olarak düzenlenen ışıklıklar en az alan kaydına bağlı olmayıp
yalnız en az genişlik şartı aranır.
c) Yararlanılan
kat sayısından; ışıklıktan yararlanan en alt kattan itibaren üstündeki
(asma kat da dahil) pencere açılsın açılmasın tüm katların toplamı
anlaşılmalıdır.
(3) En az havalık
bacası ölçüleri aşağıdaki gibidir.
a) Işıklığa
bakmayan helâ ve banyolar asgari 0.60 x 0.60 metre kesitinde bir havalığa
veya şartları bu maddenin dokuzuncu fıkrasının (a) bendinde belirtilen hava
bacalarına bağlanabilir.
b) Bütün binalarda
helâ ve banyoların, suni ışıklandırma ve havalandırma tesisatından
yararlanmak suretiyle ışıklık, havalık veya hava bacasına bağlantı
yapılmadan düzenlenmeleri mümkündür. Ancak, bu gibi tesisata gerekli yerler
ayrılmış olmalı ve bu tesisata ait proje mimari projeyle birlikte onanarak
uygulanmalıdır.
(4) Ortak merdiven
ışıklıkları;
a) İskan edilebilir
bodrum katlar dahil, üç katlı binalarda merdivenler için merdiven
boşluğunun üzeri tamamı açılmak kaydı ile çatıdan ışık temin edilebilir.
İskan edilmeyen bodrum katlar hariç üç kattan fazla binalarda, ışıklığa
başka oda/bölüm açılmayıp sadece merdiven penceresi açıldığı takdirde,
ışıklığın dar kenarı 1 metreden az olmamak şartı ile alanı en az 2.50
metrekare olabilir.
b) Ayrıca asansör
boşluğunu merdiven kovasında yapmamak, merdiven boşluğunun tamamı cam sathı
ile aydınlatılmak şartı ile dar kenarı 0.50 metre ve alanı 2 metrekareden
az olmayan merdiven kovası olan merdivenlerin ışığı merdiven boşluğu
üzerinden verilebilir.
c) Bir ailenin
oturduğu bağımsız bölüm içindeki merdivenlerde ışıklık zorunluluğu yoktur.
(5) Işıklık,
havalık ve hava bacalarında aranan nitelikler;
a) Işıklık,
havalık ve hava bacalarının üzeri havalandırmayı önleyecek şekilde veya
aydınlığı kesici bir malzeme ile örtülemez. Işıklık, havalık ve hava
bacalarının en az alanı içinde merdiven, asansör, balkon, baca gibi şeyler
yapılamaz. Işıklıkların içerisine açık renk boya veya badana yapılması
zorunludur.
b) Işıklığa
başladığı kattan giriş temini şarttır.
(6) Işıklık,
havalık ve hava bacalarından faydalanma şartları;
a) Bir havalıktan
her katta en çok dört oda/bölüm faydalanabilir. Ancak, sandık odası, yatak
holü, giriş gibi ışık ve hava alması zorunlu olmayan veya gerekli ışık ve
havayı esasen bu Yönetmelikte tarif edilen şekilde alan bölümlerden
herhangi birinden ışıklık ve havalığa fazladan pencere açılması bu ışıklık
ve havalığın ölçülerinin arttırılmasını gerektirmez.
b) Kapalı merdiven
ışıklığına bir havalıktan yararlanabilecek sayıda veya daha az helâ ve
banyo penceresi açıldığı takdirde, ışıklık alanı en az 0.36 metrekare
arttırılır.
c) Işıklık ve
havalıklar bunlara ihtiyaç olan kattan; havalıklar, istenilen en az iç
yükseklikler ve pencere imkânı sağlanmak şartı ile tavandan da
başlayabilir.
(7) Mevcut
binalara kat ilavesinde ışıklık ölçüleri; bu Yönetmeliğin yürürlüğe
girmesinden önce yürürlükteki mevzuata uygun olarak inşa edilmiş yapılara
bu Yönetmelik hükümlerine göre en çok iki kat ilavesi mümkün olan hallerde
mevcut ışıklık ölçüleri ilave katlar için de aynen uygulanabilir.
(8) Bitişik, blok
ve ikili blok binalarda ışıklık;
a) Bitişik, blok
ve ikili blok binalar, ışıklıklar karşı karşıya getirilmek ve müşterek
proje tasdik ettirilmek şartıyla bir bina gibi değerlendirilir. Ancak
bunların aralarına çekilecek duvar, yararlanılan en alt katın tavan
seviyesini aşamaz. Ayrıca, müşterek düzenlenen ışıklık komşu parsel sınırına
1 metreden daha az yaklaşamaz.
b) Binaların
bitişik olması gereken komşu tarafında boydan boya ve ön veya arka cepheler
ile irtibatlı ışıklık yapıldığı takdirde, civarın yapı nizamına aykırı bir
görünüş meydana getirmemek için ışıklığın önündeki sokak cephesi ilgili
belediyenin imar birimince uygun görülecek şekilde bina ile uyumlu bir
cephe elemanı ile kapatılabilir.
(9) Hava bacaları;
a) İmar durumuna
göre kat sayısı en fazla 2 ve saçak seviyesi 7.50 metre olan binalarda en
az ölçüleri 0.45 x 0.45 metre olan hava bacaları yapılabilir. Bu tür hava
bacalarından her katta en fazla iki bölüm yararlanabilir.
b) İmar durumuna
göre kat sayısı ne olursa olsun dar kenarı en az 0.60 metre olan hava
bacaları yapılabilir. Bunlardan yalnızca, her katta en fazla dört olmak
üzere, doğalgaz ısıtma cihazı konulmamak kaydıyla, doğrudan hava almayan
mutfak nişleri yararlanabilir.
Çöp bacaları
MADDE 38 –
(1) Binalarda çöp bacası yapma zorunluluğu yoktur. İstenildiğinde çöp
bacaları yapılabilir. En az ölçüleri zedelememek kaydı ile aydınlıklar
içerisinde de düzenlenebilecek çöp bacalarının zemin veya bodrum
katlarındaki çöp toplama yerlerinin bağımsız bağlantılarının bulunması ve
kapak iç kısımlarının, hiçbir maddenin sızmasına olanak vermeyecek şekilde
yapılması zorunludur.
(2) Çöp
bacalarının projelendirme ve düzenlenmesinde TS 2166’ya uyulacaktır.
Kuranglezler
MADDE 39 –
(1) Parsel sınırı içinde kalmak ve binaya bitişik olmak şartıyla binaların
tabii zemin altında kalan bölümlerine doğal ışık ve havalandırma sağlamak amacıyla
en az 0.80 m en fazla 1.20 m genişlikte, boyu yapıldığı pencere genişliğini
0.50 m fazla geçmeyen, derinliği azami 2.00 m olan, kuranglez yapılabilir.
(2) Bina etrafında
mütemadi kuranglez tesis edilemez. Kuranglezlerden giriş çıkış yapılamaz.
Ancak, yol cephesinde bulunmayan kuranglezlerden kaçış amacıyla çıkış
tertiplenebilir. Kuranglezler, havalık ve en az alan şartını sağlamak
kaydıyla konutlarda helâ ve yıkanma yeri, ticari amaçlı kullanışlarda ise
bunlara ilaveten mutfağın havalandırılması için kullanılabilir.
(3) Sanayi
bölgelerinde bodrum katların imalathane olarak tertiplenmesi halinde, yol
cephesi dışındaki cephelerde kuranglez genişlikleri 1.20 m olarak
düzenlenebilir.
Duman bacaları
MADDE 40 –
(1) Baca yapma zorunluluğu;
a) Merkezi ve ferdi
ısıtmalı binaların konut olarak kullanılan bağımsız bölümlerinde mutfak ve
banyo dışında kalan en az bir odasında/bölümünde ve konut dışı amaçlı
düzenlenen her bağımsız bölümünde ve umumi binaların ise her katında en az
bir baca yapılması zorunludur.
1) Ancak,
binaların konut olarak kullanılan bağımsız bölümlerinde; banyoya, şofben,
kombi veya merkezi sistemle sıcak su sağlanması halinde burada sıcak su
sistemine ait ayrı bir bağımsız baca yapılmayabilir.
2) Doğalgazla ısıtılan
konut binalarının her bağımsız bölümünde, mutfakta yapılan baca haricinde
bir mekânda en az bir baca yapılması zorunludur.
b) Sobalı
binaların konut olarak kullanılan bağımsız bölümlerinde mutfak ve banyo
dışında en az 2, konut dışı amaçlı kullanılan bağımsız bölümlerde ise en az
1’er adet duman bacası yapılması zorunludur.
c) 10 kat ve üzeri
yükseklikteki merkezi ısıtmalı binalar için duman bacası yapılması isteğe
bağlıdır.
(2) Bacalarda
uyulması zorunlu hükümler aşağıdaki gibidir:
a) Adi bacalar:
Tek kolon halinde zeminden çatıya kadar yükselen, birden fazla birimin
kullanabileceği şekilde tasarlanmış bacalara adi baca denir. Bu tip
bacalara doğalgaz cihazları bağlanmaz.
b) Ortak (Şönt)
bacalar: Zeminden çatıya kadar yükselen ana baca ve buna bağlanan her
birime ait branşmanlardan meydana gelen bacaya ortak (şönt) baca denir. Bu
tip bacalara doğalgaz cihazları bağlanmaz.
c) Müstakil
(Ferdi) bacalar: Tek kolon halinde hitap edeceği birimden çatıya kadar
yükselen ve sadece bir birimin kullanımına göre tasarlanmış bacalara
müstakil baca denir. Bacalı cihazlar, sadece müstakil bacalara
bağlanabilir. Asgari etkili baca yüksekliği 4 metre olmalıdır. Hızlandırma
parçasının, 1 metre ve üstünde olabildiği durumlarda bu mesafenin 1.5
katına eşit bir etkili yükseklik yeterlidir. Atık gaz boruları başka kat
hacimleri içerisinden ve başka oturma mahalleri içerisinden
geçirilmemelidir. Bacalar ısı, yoğuşma ve yanma ürünlerinden etkilenmeyecek
malzemeden ilgili standartlara (TS EN 1856-1, TS EN 1856-2, TS EN 1447, TS
EN 13063-1, TS EN 13063-2 veya TS EN 14471) uygunluk belgesine sahip
malzemeden imal edilmelidir. Yoğuşmalı tip doğalgaz yakıcı cihazlara ait
bacalar, ilgili standartlara uygun olmalıdır.
ç) Kat sayısına
bakılmaksızın mutfaklarda kokuların atılması amacıyla yapılacak bacalar
şönt olabilir.
d) Aspiratörler
gaz ve duman bacalarına bağlanamaz.
e) Baca detayları
mimari proje ve betonarme kalıp planları üzerine ölçüleri ve uygun ölçekte
detayları ile birlikte işlenecektir.
f) İlgili doğalgaz
idaresinden onaylı doğalgaz projeleri ile mimari/statik projelerinin
uygunluğu denetlenmeden yapı izni verilemez.
g) Şofben, kombi
vb. doğalgaz cihazları hayati tehlike arz edecek şekilde yerleştirilemez ve
banyo, yatak odaları ile hacmi 8 metreküpten az olan yerlere konulamaz.
ğ) Doğalgaz
cihazlarının bulunduğu yerlerin dış cepheden havalandırılması zorunludur.
h) Bacaların
ölçülendirilmesinde, projelendirilmesinde ve yapımında TSE standartları,
5/12/2008 tarihli ve 27075 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binalarda
Enerji Performansı Yönetmeliği, Binaların Yangından Korunması Hakkında
Yönetmelik, 18/9/2002 tarihli ve 24880 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Doğal Gaz Piyasası İç Tesisat Yönetmeliği ve ilgili kamu kuruluşlarının
şartname hükümlerine uyulması zorunludur.
ı) Bacaların
üzerine temizlenmesine engel teşkil etmeyecek şekilde sökülebilir ve
standardına uygun şapka takılacaktır.
i) Müstakil
doğalgaz bacaları döşemeden başlamalı, dip kısımlarında temizlik kapağı
bulunmalı ve bu kapaklar tam sızdırmaz olmalıdır.
j) Her bir şönt
baca koluna sadece bir cihaz bağlanabilir.
(3) Baca ölçü ve
nitelikleri;
a) Bacalar gerek
yangına karşı korunmuşluk, gerek çekiş bakımından teknik ve fen kurallarına
uygun şekilde yapılacaktır.
b) İki baca
birbirine bağlanamayacağı gibi her ateş kaynağının ayrı bir bacası
olacaktır.
c) Duman
bacalarının dış duvarı en az 0.19 metre iç bölmeleri en az 0.135 metre
olacaktır.
ç) Duman bacaları
çatı örtüsünü en az 1 metre, mahyayı 0.80 metre aşacaktır.
d) Çatı
konstrüksiyonu ister ahşap, ister çelik olsun, bacalara en çok 0.05 metre
yaklaşacak şekilde projelendirilecektir.
e) Baca geçen
mekanlarda, baca ile temas edecek şekilde ahşap kaplama ve dolap yapılacak
ise aralarında gerekli yalıtım sağlanacaktır.
f) Bitişik, blok
ve ikili blok binalarda aşağıda kalan ve komşu binaya 6 metreden yakın
bacaların, yüksek olan binanın mahyasından 0.80 metre yukarı çıkarılması
zorunludur.
g) Etkili baca
yüksekliği en az 4 metredir.
ğ) Baca kesiti
dairesel veya kare kesit seçilecek, dikdörtgen kesitli ise küçük kenarın büyük
kenara oranı 2/3’ten büyük olacaktır.
h) Duman bacaları
300 oC, kazan baca duvarları 500 oC sıcaklığa
dayanıklı malzemeden yapılmalı, baca duvarlarında delikli tuğla ve briket
kullanılmamalıdır.
ı) Bütün doğalgaz cihazlarının
bağlandığı bacaların, ısıtılmayan dış şartlara maruz duvarlarında yoğuşmaya
karşı ısı yalıtımı yapılacaktır.
i) Tüm bacalar
paslanmaz çelikten veya yangına, aşınmaya ve sızdırmaya karşı dayanıklılığı
kanıtlanmış malzemeden yapılacak; yangına, özellikle çatıda ısıya karşı
yalıtılacak ve tuğla veya benzeri malzeme ile koruma altına alınacaktır.
j) Şönt bacanın
kol boyu en az 1.20 metre olmalı, iki şönt baca bir ana bacaya
bağlanmamalıdır. Şömine bacaları mutlaka müstakil olacaktır.
Korkuluk ve parapetler
MADDE 41 – (1)
Korkuluk ve parapet yapılacak yerler;
a) Her türlü
yapıda, balkon ve terasların etrafında, 5’ten fazla basamaklı açık
merdivenlerde veya bu durumdaki rampalarda, istinat duvarları üzerinde, her
ne sebeple olursa olsun bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce ön
bahçeleri yaya kaldırımı seviyesine göre 0.50 metreden daha aşağıda
teşekkül etmiş parsellerde yol kenarına bahçe duvarı yapılmadığı takdirde
korkuluk/parapet yapılması zorunludur.
b) Denizlik
yüksekliği 0.90 metreden az olan pencerelerde bu yükseklikte fen ve teknik
gereklere uygun korkuluk yapılacak veya doğramada sabit bir kayıt
geçirilecektir.
c) İstenildiğinde
binaların saçak seviyesi üzerine bina yüksekliğine dahil olmayan parapetler
yapılabilir.
ç) Denge bacalı
doğalgaz sobalarının monte edildiği duvar bölümlerinde denizlik yüksekliği
0.90 metreden az olamaz. Doğalgaz baca çıkışı olan pencere parapetlerinin
önüne isabet eden açık çıkmaların ön ve yan cephelerinde duvar veya parapet
olmayacak, bunların etrafı hava hareketini engellemeyecek şekilde
korkulukla çevrilecektir.
(2) Korkuluk veya
parapet yükseklikleri ve nitelikleri;
a)
Korkulukların/parapetlerin en az yüksekliği; döşeme, basamak veya istinat
duvarının tuttuğu toprak seviyesinden itibaren 1.20 metredir.
b) Çatı
parapetinin yüksekliği 1.20 metreyi aşamaz. Çatı altında yapılan kalkan ve
alın duvarları bu kayda tabi değildir.
c) Yığma duvar
malzemesi ile yapılan parapet/korkulukların duvar yüksekliği 0.60 metreden
fazla olamaz.
ç) Korkuluklar,
kırılmaz veya kırıldığında dağılmayan malzemeden ve insan çarpması dâhil,
tasarım yüklerini karşılayacak taşıyıcı malzeme ve montaj sistemleri ile
yapılır.
d) Korkuluklar
düşme, kayma, yuvarlanma gibi sebeplerle insanların özellikle çocukların
can güvenliğini tehlikeye atacak boşluklar içermeyecek şekilde düzenlenir.
Boşluklarda, yük altındaki deformasyonlar da dâhil, en fazla 0.10 metre
çapında geçişe izin verilir.
Kapı ve
pencereler
MADDE 42 –
(1) Bütün yapılarda;
a) Kapı
yükseklikleri 2.10 metreden,
b) Kapı net
(temiz) genişlikleri bina giriş kapılarında 1.50 metreden, kapıların çift
kanatlı olması halinde bir kanat 1.00 metreden,
c) Bağımsız bölüm
giriş kapılarında 1.00 metreden, diğer mahallerin kapılarında 0.90
metreden,
az olamaz. Balkon
ve tuvalet kapıları 0.80 metreye düşürülebilir.
ç) Döner kapılar,
belirtilen ölçülerde yapılacak normal kapıların yanında ilave olarak
bulunabilir.
(2) Kapılarda eşik
yapılamaz. Eşik yapılması zorunlu hallerde engellilerin hareketini, yangın
çıkışlarını ve benzeri eylemleri engellemeyecek önlemler alınır.
(3) Pencerelerde,
Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliğine ve TSE standartlarına uyulması
zorunludur.
(4) Bitişik ve
blok nizama tabi binalarda komşu parsel sınırı üzerindeki bitişik
duvarlarda pencere ve kapı açılamaz.
(5) Asansörlü eşya
taşımacılığı için, 3 kattan fazla 10 kattan az katlı binalarda her bir
bağımsız bölümün en az bir balkonunun kapısının eni net 0.90 metreden düşük
olamaz.
(6) Bağımsız
bölümün tuvalet, banyo ve benzeri ıslak hacimlerinde mekanik havalandırma
yapılmadığı takdirde yapılacak havalandırma penceresinin ölçüsü net 0.30
metre x 0.30 metreden az olamaz.
(7) Atriumlu,
galeri boşluklu veya iç bahçeli tasarlanan binalarda, bu mekânlara bakan
pencere veya camekânların camlarının kırıldığında dağılmayan özellikli olması
zorunludur.
(8) Bodrum
katlardaki mekânların gün ışığından faydalandırılması ve havalandırılması
amacı ile yapılan pencerelerde sel, taşkın ve su baskınlarına karşı
tedbirlerin alınmış olması ve bunların zemin seviyesinden en az 0.10 metre yukarıdan
başlaması zorunludur.
Bahçe duvarları
MADDE 43 –
(1) Bahçe duvarları yapılabilen parsellerde ön bahçe duvarları;
a) Ön bahçe
duvarlarının yol üstüne isabet eden kısımlarının yükseklikleri harpuşta
dahil 0.50 metreyi geçemez. Bu duvarların üzerine ayrıca görüşü
kapatmayacak, can güvenliğini tehdit etmeyecek şekilde 1 metre
yüksekliğinde parmaklık veya şeffaf korkuluklar yapılabilir.
b) Eğimli yerlerde
ön bahçe duvarlarının yüksekliği yaya kaldırımından 1.50 metreyi aşmamak
üzere uygun görülecek şekilde kademelendirilebilir.
c) Bahçe
duvarlarının yola bakan ön, yan ve arka bahçelerdeki diğer bölümleri de yol
üstüne isabet eden kısım gibi devam eder.
(2) Yan ve arka
bahçe duvarları;
a) Yan ve arka
bahçe duvarlarının tabii veya tesviye edilmiş zeminden yüksekliği 1 metreyi
geçemez. Ayrıca bu duvarların üzerine görüşe engel olmayacak şekilde 1
metre yüksekliğinde parmaklık veya şeffaf korkuluklar yapılabilir.
(3) Ön bahçe
duvarı yapılması yasak / sınırlı parseller;
a) Yaya
bölgelerindeki parsellerin yollara bakan bahçelerinde hiçbir suretle bahçe
duvarı yapılmaz.
b) Zemin veya
bodrum katlarında dükkan da dahil ticari amaçlı kullanım olan binalarda
yola bakan bahçelerde bahçe duvarı veya yayaların can emniyetini tehlikeye
düşürecek manialar yapılamaz.
c) Ön bahçe
mesafesi 7 metre ve daha dar olup otopark olarak kullanılan parsellerde, ön
bahçede bahçe duvarı ile benzeri mania yapılamaz; 7 metreden daha fazla ön
bahçe mesafesi bulunan yerlerde ise parsel hududundan itibaren 5 metre
bırakılarak geriye kalan bölümde sadece bitkisel çit yapılabilir.
(4) Devletin
güvenlik ve emniyeti ile harekât ve savunma bakımından gizlilik veya önem
arz eden bina ve tesisler ile okul, hastane, cezaevi, ibadet yerleri,
elçilik ve benzeri özellik arz eden bina ve sanayi tesislerinin
çevresindeki bahçe duvarları çevreye uyum sağlamak ve komşu parseller için
sakınca doğurmamak üzere ilgili belediyenin imar birimince uygun görülen
şekil ve yükseklikte bu madde hükümlerine bağlı olmadan yapılabilir.
(5) Bahçe
duvarları parselin ruhsat eki mimari projesine işlenerek yapılabilir.
(6) Bahçe
duvarları ve temelleri istinat duvarı olarak yapılsalar dahi, yola tecavüz
edemezler.
(7) Yığma duvar
malzemesi ile yapılan bahçe duvarlarının yüksekliği doğal/tesviye edilmiş
zeminden 1 metreden fazla olamaz.
Kapıcı dairesi
ve bekçi odası
MADDE 44 –
(1) Kapıcı dairesi ve bekçi odası yapılacak binalar;
a) Konut
kullanımlı bağımsız bölüm sayısı 40’tan fazla olan ve katı yakıt kullanan
kaloriferli veya kalorifersiz binalar için bir adet kapıcı dairesi yapılması
zorunludur. Birden fazla yapı bulunan ve toplam konut kullanımlı bağımsız
bölüm sayısı 40’tan fazla olan parsellerde de bu hüküm uygulanır, ancak
konut kullanımlı bağımsız bölüm sayısının 80’i aşması halinde ikinci bir
kapıcı dairesi yapılır. İlave her 80 daire için ek bir kapıcı dairesi
yapılır. Ayrıca, birden fazla yapının bulunduğu parsellerde 60’tan fazla
konut kullanımlı bağımsız bölümü olan her bir bina için mutlaka ayrı bir
kapıcı dairesi yapılır.
b) Katı yakıt
haricindeki diğer ısıtma sistemleri kullanılan konut kullanımlı binalar
için konut kullanımlı bağımsız bölüm sayısının 60’tan fazla olması halinde
bir, 150’den fazla olması halinde 2 kapıcı dairesi yapılması zorunludur.
İlave her 150 daire için ek bir kapıcı dairesi yapılır.
c) Sıra evler
düzeninde, ayrık, ikiz nizamda tek bağımsız bölümlü 1’den fazla müstakil
konut binası bulunan parsellerde kapıcı dairesi yapılması mecburiyeti
aranmaz.
ç) Yapı inşaat
alanı 2000 m2’den fazla olan işyeri ve büro olarak kullanılan binalarda
bekçi odası yapılması şarttır.
(2) Kapıcı
dairelerinin ve bekçi odalarının ölçü ve nitelikleri;
a) Kapıcı
daireleri, doğrudan ışık ve hava alabilecek şekilde düzenlenir.
b) Taşkın riski
taşıyan alanlarda kalan binalarda düzenlenecek kapıcı dairelerinin kapı ve
pencere boşluklarının alt seviyesi su taşkın seviyesinin en az 1.50 metre
üzerinde olmak zorundadır.
c) Kapıcı
dairelerinin toprağa dayalı ve iskân edilebilen bodrum katlarda yapılması
halinde, oturma odası ve bir yatak odasının dış mekâna açılması, bu
mekânların taban döşemesinin üst seviyesinin tabii veya tesviye edilmiş
zemine gömülü olmaması, kapı ve pencere açılmak suretiyle, doğal aydınlatma
ve havalandırmasının sağlanması, sel, taşkın ve su basmasına karşı önlem
alınmış olması zorunludur. Kapıcı dairelerinin toprağa gömülü duvarlarında
kuranglez yapmak suretiyle kapı ve pencere açılamayacağı gibi, bu
duvarlarda pencere açılabilmesi için pencere denizliğinin tabii zeminden
veya tesviye edilmiş zeminden en az 0.90 metre yukarıda konumlanması
gerekir.
ç) Bina içinde
düzenlenen kapıcı daireleri, en az brüt 60 m2’dir. Kapıcı
dairelerinde, her birisi en az 9 m2 ve dar kenarı en az 2.50
metre olmak üzere 2 yatak odası ve 12 m2’den az olmamak üzere 1
oturma odası, en az 3.30 m2 mutfak ve banyo veya duş yeri ve
tuvalet bulunur.
d) Bir parselde
birden fazla yapı bulunması halinde, yapılması zorunlu kapıcı daireleri
orantılı bir şekilde parseldeki binalar arasında dağıtılır.
(3) İşyeri ve büro
olarak kullanılan binalarda yapılacak bekçi odası en az 4 m2 büyüklüğünde,
doğrudan ışık ve hava alabilecek şekilde düzenlenir. Bekçi odasında en az
1.5 m2’lik bir tuvalet yer alır.
Kontrol
kulübeleri
MADDE 45 – (1)
Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün ve yüzölçümü en az 1000 m2
olan parsellerde, istenmesi halinde, trafik emniyeti bakımından tehlike arz
etmemek ve hiçbir şartta parsel sınırını aşmamak kaydıyla bahçe mesafeleri
içinde kontrol kulübesi yapılabilir.
(2) Kontrol
kulübesi 9 m2’yi geçemez.
(3) Kontrol
kulübesinin yüksekliği tabii veya tesviye edilmiş zeminden itibaren en
fazla 4.00 metredir.
(4) Kontrol
kulübesi ile esas bina arasındaki mesafe 2.00 metreden az olamaz.
(5) Devletin
güvenliği bakımından özellik arz eden parsellerde bu maddede belirtilen
ölçülere uyulma şartı aranmaz.
Diğer eklenti
ve ortak alanlar
MADDE 46 –
(1) Kömürlükler, odunluklar ve depolar;
a) Birden fazla
dairesi olan kalorifersiz binalarda katı yakıtla ısıtılan her bağımsız
konut için bodrumda dar kenarı en az 1.30 metre, alanı en az 3.5 m2
olan veya bahçede en fazla 3.5 m2 alanlı bağımsız girişli
kömürlük/odunluk yeri ayrılacaktır.
b) Doğalgaz veya
benzeri yakıt kullanılan sobalı/kat kaloriferli binalarda ayrıca
kömürlük/odunluk yeri aranmaz.
(2) Su depoları,
sıhhi tesisat ve akaryakıt tankları için aşağıda belirlenen esaslara uyulur.
a) Su depoları;
1) Su deposu
hacimleri; her konut için 0.50 metreküp su deposu hacmi ayrılır. Diğer tüm
binalarda, yapı brüt inşaat alanı;
500 metrekareden
az olanlarda en az
2 metreküp
500-1000 metrekare
olanlarda en az
10 metreküp
1000-1500
metrekare olanlarda en az
20 metreküp
1500-2000
metrekare olanlarda
en az
30 metreküp
2000 metrekareden
fazla olanlarda en az
30 metreküp
ve ilave her 150m²
inşaat alanı
için
0.50 metreküp
hacimli su deposu
bulundurulması zorunludur.
2) Su depoları,
ıslak hacimlerin altına gelmeyecek şekilde yerleştirilecektir. Bakım ve
temizliği kolayca yapılacak şekilde tertiplenecek, depoya temizlik için en
az 60x60 cm ebadında kapak yapılacaktır.
3) Tüm binalarda
hidrofor konulması zorunludur.
4) Su depoları
taşıyıcı sistemden bağımsız olarak betonarme, paslanmaz çelik veya sıhhi
şartlara uygun benzeri malzemeden yapılır. Betonarme su depolarının üst
beton tabliyesi üst katın zemin döşemesi olarak alınamaz. Üst katın
döşemesi ile en az 60 cm mesafe olacak şekilde boşluk bırakılarak ayrı
tavan tabliyesi yapılacaktır. Sac su depoları ile duvarlar arasında en az
60 cm boşluk bırakılacaktır.
5) Beton su deposu
yapıldığı taktirde, bina ana duvarlarından ayrı duvarı olması, döşeme ve
depo duvarlarının donatılı olarak yapılması zorunludur. Sızdırmazlık,
yalıtım maddesi ile kaplanarak veya betonun bünyesinde sağlanabilir.
Sızdırmazlığın şekli sıhhi tesisat projesinde, donatılı olacaksa, ilgili
hesaplamalar betonarme projesinde verilecektir.
6) Yangın su
depoları hakkında, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik
hükümleri uygulanır. Su depoları, yalnız yangın su deposu olarak
kullanılacaksa siyah saca antipas boya yapılarak imal edilebilir.
b) Sıhhi tesisat
projeleri, Makine Mühendisleri Odasının Sıhhi Tesisat Proje Hazırlama
Teknik Esasları yayını da dahil ilgili mevzuat ile TSE Standartları esas
alınarak hazırlanır.
c) Su sayaçları;
1) Sayaçlar kilit altında
olmayan bir mahalde tertiplenecektir.
2) Tek bağımsız
bölümden oluşan binalarda sayaçlar bina dışında, rögar veya niş içinde
tertiplenecektir.
3) Sayaç rögarları
tip detaya uygun olarak yapılacaktır. Rögar veya niş içinde kalan borular
en az 3 cm kalınlığında camyünü veya buna muadil prefabrik yalıtım
malzemesi ile yalıtılacaktır. Sayaç rögarlarına yer süzgeci konulacak ve
pis su hattıyla irtibatlandırılacaktır.
4) Sayaç rögar
kapağı ve içindeki boruların yalıtım şeklini kapsayan detay planları sıhhi
tesisat projesinde verilecektir. Bodrum katlar hariç 5 kattan fazla katlı
binalarda sayaçlar kat holünde tertiplenebilir. Daha az katlı binalarda
sayaçlar zemin veya bodrum katlarda tertiplenecektir. Kömürlük, depo,
merdiven evi benzeri ısıtılmayan mahallerde havayla temaslı borular en az 3
cm kalınlığında camyünü veya benzeri malzemeyle yalıtılacaktır.
5) Sayaçların kat
holünde tertiplenmesi durumunda tesisat boşluğu içinde, borular ve
sayaçlar, kolay müdahale edilebilir, en az 70x120 cm kapakları olan boşluklar
içinde tertiplenebilir. Ayrıca, tesisat boşluğuna süzgeç konulacak ve
süzgeç en yakın gidere bağlanacaktır.
6) Soğuksu
kollektörünün tek mahalde bulunması halinde, kollektör mahal yüksekliği en
az 1.80 m olacak ve okuma memurunun rahatça okuyabileceği şekilde
tertiplenecektir. Soğuksu kollektör ve sayaç bağlantıları rekorlu veya
flanşlı olacaktır. Tesisatta siyah boru ve malzemeler kullanılamaz.
7) Merkezi sıcak
sulu binalarda ana dağıtım ve sirkülasyon boruları ısıtılmayan mahallerde 3
cm’den az olmamak üzere Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliğine göre
yalıtım malzemesi ile yalıtılacaktır.
8) Soğuk, sıcak ve
pis su boruları zorunlu durumlar dışında döşeme içinden geçirilemez.
Zorunlu durumlarda proje detayı verilerek ve bu amaçla imal edilmiş fittings
gerektirmeyen özel plastik borular kullanılarak uygulanabilir.
9) Bina
oturmalarından dolayı meydana gelebilecek boru patlamalarını önlemek için
binaya giren ve çıkan borular duvar içinde bırakılacak daha büyük çaplı bir
boru içerisinden geçirilecektir.
ç) Su
depoları/akaryakıt tanklarının yerleri;
1) Su
depoları/akaryakıt tanklarının bodrum katlarda konulması esastır.
2) Bununla
birlikte gerekli drenaj, su ile ısı yalıtım tedbirleri alınmak kaydı ile su
depoları statik hesaplarda göz önünde tutularak çatı arasında yapılabilir.
3) Su
depoları/akaryakıt tankları herhangi bir sabit hacim yapmadan toprağa
gömülerek bahçede yerleştirilebilir.
4) Su
depoları/akaryakıt tanklarının bahçede gömülmesi halinde ancak manevra
odası olarak hizmet edecek bir hacmin yapımına, bina yol cephe hatlarının
gerisinde kalmak koşulu ile ilgili imar birimince uygun görüldüğü takdirde
izin verilebilir.
(3) Kazan
(kalorifer) dairesi;
a) Kazan dairesi
ile bacalarının tasarımlanmasında, yerleştirilmesinde ölçü ve nitelik
olarak ilgili mevzuat ve standartlara uyulması zorunludur.
b) Binaların
bodrum ve zemin katlarının tevsi edilmesi halinde kazan dairesinden ikinci
çıkış, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelikte belirtilen
şartlar sağlanmak kaydıyla, yangın merdiveninden veya %10 eğimi geçmeyen
otopark rampasından da yapılabilir.
c) Mimari uygulama
projelerinde kazan dairelerindeki kazan, boyler, hidrofor ve su deposu gibi
tesisatı, tesisat projelerinde belirlenen boyutlarıyla gösterilecektir.
ç) Kazan
daireleri, binanın diğer mekanlarından arasında 0.05 metre boşluk bulunan
bir duvarla ayrılacaktır. Ayrıca tavan arası boşluklu, 2. döşeme veya
kalınlığı 0.32 metreden az olmayan asmolen döşeme şeklinde yapılacaktır.
d) Doğalgaz ile
çalışan kazanların bulunduğu mekanlara, gaz sızıntılarını ihbar edici
sistemler (dedektörler) konulması şarttır.
e) Kalorifer
kazanlarının; TSE Belgesi ile Makine Mühendisleri Odası Tip Kalorifer
Kazanı Projeleri ve Kalite Belgesi veya Bilim, Sanayi ve Teknoloji
Bakanlığının olumlu verim ve kapasite testi raporu şartlarından birine haiz
olması zorunludur.
(4) (Ek:RG-4/3/2022-31768)
Yağmur suyu depolama sistemleri
a) 2000 metrekareden
büyük olan ada/parsellerde yapılan binalarda bahçe sulamalarında
kullanılmak üzere yağmur suyu depolama sistemi yapılması zorunludur.
b) Yağmur suyu
depolarının hacimleri parseldeki yapıların toplam çatı alanının 10 ile
çarpımı ile tespit edilir.
c) Yağmur suyu
depoları bina çatı oluklarıyla bağlantılı olacak şekilde bina bodrum
katında veya bahçede toprağa gömülü olarak yapılabileceği gibi gerekli
drenaj, su ile ısı yalıtım tedbirleri alınmak kaydı ile su depoları statik
hesaplarda göz önünde tutularak çatı arasında da yapılabilir.
Akaryakıt
servis istasyonları
MADDE 47 –
(1) Nazım ve uygulama imar planlarında gösterilmek, istasyonlar arası
mesafe ve diğer kriterlerle ilgili mevzuata uyulması şartıyla; akaryakıt ve
servis istasyonları, CNG, LNG, LPG otogaz istasyonları, hidrojen üretim ve
dolum istasyonları yapılabilir.
(2) Yapı yüksekliği
2 katı geçmemek şartıyla; istasyonların bünyelerinde kullanıcıların asgari
ihtiyaçlarını karşılayacak oto-market, çay ocağı, tuvalet, mescit, büfe,
oto elektrik, lastikçi, yıkama yağlama fonksiyonları yer alabilir.
(3) Yakıt tankı ve
borulama sistemlerinin bakım, tadilat veya onarımlarının, TSE standartları
ve ilgili kurumların görüşü doğrultusunda yapılması zorunludur.
(4) Elektrik
enerjisi ile çalışan araçların şarj edilmeleri için, ilgili elektrik
kurumunun, olumlu görüşü ile otoparklar, akaryakıt istasyonları veya diğer
uygun yerlerde elektrikli araç şarj yeri yapılabilir.
(5) Akaryakıt
istasyonları, ilgili mevzuat hükümlerine ve ilgili standartlara uyularak
yapılır.
Ekmek, pasta ve
pide fırınları
MADDE 48 – (1)
İmar planlarında aksine bir hüküm bulunmadıkça fırınlar; sanayi, küçük
sanayi, organize sanayi, kentsel servis ve konut dışı çalışma alanlarında,
ticaret bölgelerinde, akaryakıt, odun, doğalgaz veya elektrik ile
ısıtılması, 14/7/2005 tarihli ve 2005/9207 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe konulan İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik
hükümlerine uyulması kaydıyla yapılabilir.
(2) Binalarda
kısmen konut veya büro olması durumunda ekmek fırını yapılmasına izin
verilmez.
(3) Kent veya
bölge ölçeğinde hizmet veren alışveriş merkezleri içinde bağımsız bölüm
olmamak şartıyla kendi satışına yönelik olmak üzere İşyeri Açma ve Çalışma
Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümlerine uyulması kaydıyla fırınlara
izin verilebilir.
(4) Projelerinde
pastahane, lokanta, kebap ve pide fırını olarak gösterilen yerlerde, hacmin
kullanılışını tahdit edecek tarzda olmamak üzere, ancak kendi ihtiyacını
karşılamak amacıyla pasta, pide ve kebap fırınları yapılabilir.
(5) Bu fırınların
baca hesapları ve detaylarının mimari proje ile birlikte detaylandırılarak
uygulanması esastır.
Pasajlar ve
alışveriş merkezleri
MADDE 49 –
(1) Ticaret bölgelerinde yapılacak pasajların:
a) Taban döşemesi
üzerinden tavan alana kadar olan yüksekliğinin 3.50 metreden, uzunluğunun
30.00 metreden az olmaması,
b) Her biri 1.50
metreden dar olmayan en az 2 giriş-çıkış kapısı ile yeteri kadar
havalandırma bacası veya tertibatını haiz bulunması, pasaj giriş ve
çıkışlarının erişilebilir olması,
c) Birden fazla
katlı olmaları halinde her bir kat arasında bu Yönetmelikte belirtilen
şartlara uygun merdiven olması ve erişilebilirlik standartlarına uygun
düzenlemelerin yapılması,
ç) Bir kısmı veya
diğer katları başka maksatlar için kullanılan binalar içerisinde
bulunmaları halinde, diğer esas giriş merdiven, asansör ve geçit gibi
tesislerle, bu tesislere ayrılan yerlerin pasaj dışında ve müstakil olarak
tertiplenmesi,
gereklidir.
d) Kapasiteye
bağlı olarak ilgili idaresince uygun görülen büyüklük ve miktarda çocuk
oyun alanı, bay ve bayan tuvaletler, bebek bakım alanları, ilk yardım alanı
ve çarşı bütününde 30 m2’den küçük olmamak üzere ihtiyacı karşılayacak
büyüklükte mescit ayrılır.
(2) Alışveriş
merkezlerinde; 26/2/2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Alışveriş Merkezleri Hakkında Yönetmelik hükümlerine uyulur.
Tuvaletler
MADDE 50 – (1)
Binalarda 32 nci madde hükümlerine göre hesaplanan sayıda tuvalet yapılması
zorunludur. Bu yapılarda engellilerin erişiminin sağlanmasına yönelik
tedbirler alınarak en az 1 kadın, 1 erkek olmak üzere engellilerin
kullanımına ve erişilebilirlik standardına uygun tuvalet ayrılır.
(2) İbadet
yerleri, şehirlerarası yollarda yer alan dinlenme tesisleri, meydan ve park
gibi yerlerde yapılacak umumî tuvaletlerin en az yarısının, diğer yapılarda
ise en az üçte birinin alaturka tuvalet taşlı olması sağlanır.
(3) Tuvaletlerde
yeterli sayıda pisuar ve lavabo bulundurulur.
(4) Birden fazla
kullanımı haiz binalarda her kullanım için bu maddedeki kriterlere göre
ayrı ayrı değerlendirme yapılır. Uluslararası kurallara tabi yapılarda bu
Yönetmelikte belirtilenden az olmamak kaydıyla uluslararası kuralların
gerektirdiği sayıda tuvalet yapılması zorunludur.
(5) Umumî
binalarda çalışan, müşteri ve ziyaretçi gibi tüm kullanıcıların
ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kapasite hesabına göre belirlenen
büyüklük ve sayıda erişilebilirlik standardına uygun engelli tuvaleti
yapılır.
(6) Özellik arz
eden binalarda hesaplama sonucu bulunan tuvalet sayısını arttırma veya
azaltmaya imar birimleri yetkilidir.
Çay ocakları
MADDE 51 – (1)
Büro, iş hanı, alışveriş merkezi, pasaj gibi ticari binalarla, sanayi
tesislerinde; kullanma alanı en az 3 m² olmak, 0.45x0.45 metre ebadında
hava bacasıyla havalandırılmak, bir ateş bacasıyla irtibatlandırılmak
kaydıyla çay ocakları bağımsız bölüm olarak düzenlenebilir.
(2) Çay
ocaklarının nizamı ışıklıktan veya doğrudan ışık ve hava alması halinde
hava bacasına gerek yoktur.
Açık otoparklar
MADDE 52 –
(1) Büyükşehir belediye sınırları içindeki boş ada/parsellerde bulunduğu
bölgenin otopark ihtiyacını karşılamak amacıyla;
a) İşyeri Açma ve
Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümlerine uymak, UKOME ve ilgili
belediye encümen kararı alınmak,
b) Açık otopark
yerinde yapılacak kontrol kulübesi prefabrik veya kolay taşınabilir
malzemeden ve en fazla 2x2 metre ebadında olmak,
c) Üzeri hiçbir
şekilde kapatılmamak,
ç) Araç giriş ve
çıkışlarını trafiği aksatmayacak şekilde düzenlemek,
d) SİT alanları
kapsamında kalan açık otopark yeri talepleri için, Koruma Kurulundan uygun
görüş alınmak,
e) Amacı dışında
kullanılmamak ve küşat izni iptal edildiğinde kontrol kulübesi kullanan
tarafından yıkılarak kaldırılmak,
şartlarıyla geçici
açık otoparklar yapılabilir.
Paratonerler,
uyarı lambaları, antenler, elektrikli araç şarj üniteleri ve güvenlik
kameraları (Değişik başlık:RG-4/3/2022-31768)
MADDE 53 –
(1) Umumi binalar, sağlık ve eğitim tesisleri, oteller, içinde patlayıcı
madde bulundurulan binalar ile yüksek bina ve tesislere Binaların Yangından
Korunması Hakkında Yönetmelik gereği paratoner konulması mecburidir.
(2) Her türlü binanın
çatısına birden fazla televizyon, radyo ve diğer amaçlı kullanımlar için
anten tesis edilemez.
(3) Yüksek yapılar
ile havaalanı uçuş koridoru üzerinde olan yapılara ilgili belediyesince ve
yetkili kamu kuruluşlarınca uygun görülecek yerlerde uyarı lambası tesis
edilecektir.
(4) (Ek:RG-4/3/2022-31768)
Zorunlu otopark adedi 20 ve üzeri olan yeni yapılacak yapılara ilişkin yapı
ruhsatı başvurularında zorunlu otopark alanlarının 1 adetten az olmamak
üzere en az % 5’inin, ilgili standartlara göre şarj ünitesi dâhil
elektrikli araçlara uygun olarak düzenlenmesi şartı aranır. Hesabın tam
sayı çıkmaması halinde bir üst tam sayıya göre değerlendirme yapılır.
(5) (Ek:RG-4/3/2022-31768)
Binalarda, bina ve çevresinin her türlü tehdide karşı güvenliğinin sağlanabilmesi
için güvenlik kamera sistemi kurulması zorunludur. TSE Standartlarına uygun
olacak bu sistemler, 24 saat kayıt yapabilen, kayıtlarını en az bir ay
muhafaza eden, binanın ön, yan ve arka bahçelerini kayda alacak uygun
yerlerde konumlandırılmalıdır.
ALTINCI
BÖLÜM
Projeler
ve Yapı İzin Belgeleri
Yapı ruhsatına
ilişkin genel hükümler
MADDE 54 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Yapı ruhsatına
ilişkin genel hükümler hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 54 üncü
maddesi uygulanır.
Yapı ruhsatı
işlemleri
MADDE 55
–(Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Yapı ruhsatı
işlemlerine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 55 inci
maddesi uygulanır.
Kamu
alanlarında yapılacak yapılarda ruhsat
MADDE 56 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Kamu alanlarında
yapılacak yapılarda ruhsata ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin 56 ncı maddesi uygulanır.
Yapı projeleri
MADDE 57 –
(Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Yapı
projelerine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 57 nci
maddesi uygulanır.
Binalarda tasarruf tedbirleri ve iklim değişikliğine dair
ilkeler
MADDE 57/A – (Ek:RG-27/7/2022-31905)
(1) Binalarda tasarruf tedbirleri ve iklim değişikliğine dair
ilkelere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 57/A maddesine
uyulur.
Esaslı tadilat
MADDE 58 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Esaslı
tadilata ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 58 inci maddesi
uygulanır.
Yapı ruhsatı
gerekmeyen inşai faaliyetler
MADDE 59 –
(Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Yapı ruhsatı gerekmeyen
inşai faaliyetlere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 59
uncu maddesi uygulanır.
İstinat
duvarları
MADDE 60 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) İstinat
duvarlarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 60 ıncı
maddesi uygulanır.
Muvakkat yapı
MADDE 61 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Muvakkat
yapılara ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 61 inci maddesi
uygulanır.
Elektronik
haberleşme istasyonları
MADDE 62 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Elektronik
haberleşme istasyonlarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin
62 nci maddesi uygulanır.
Şantiye
binaları
MADDE 63 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Şantiye
binalarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 63 üncü
maddesi uygulanır.
Yapı kullanma
izni
MADDE 64 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Yapı kullanma
iznine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 64 üncü maddesi
uygulanır.
Yapı kullanma
izinlerinde başvuru sahibinden bilgi ve belge istenmesine ilişkin esaslar
MADDE 65 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Yapı kullanma
izinlerinde başvuru sahibinden bilgi ve belge istenmesine ilişkin esaslara
ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 65 inci maddesi
uygulanır.
Mimari estetik
komisyonları
MADDE 66 – (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Mimari estetik
komisyonlarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 66 ncı
maddesi uygulanır.
YEDİNCİ
BÖLÜM
Denetime
Dair Hükümler
Bakanlığın
denetim yetkisi
MADDE 67 – (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
(1) Bakanlığın denetim yetkisine ilişkin hususlarda Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin 67 nci maddesine
uyulur.
Fenni mesuliyet
MADDE 68 –
(Değişik:RG-27/7/2022-31905)
(1) Fenni
mesuliyet hizmetlerine ilişkin hususlarda Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin 68 inci maddesine uyulur.
SEKİZİNCİ
BÖLÜM
Yönetmeliğin
Uygulanmasına İlişkin Esaslar
Yönetmeliğin
uygulanmasına ilişkin esaslar
MADDE 69 – (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
(1) Yönetmeliğin
uygulanmasına ilişkin esaslar hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin
69 uncu maddesine uyulur.
(2) Bu Yönetmelik
kapsamında düzenlenmesi gereken taahhütnameler, tutanaklar, yapı denetim
defteri, yapı tatil zaptı, yapı kullanma izin belgesi formu ve yapı ruhsatı
formu hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin eklerinde yer alan
örnekler ve formlar kullanılır.
DOKUZUNCU
BÖLÜM
Çeşitli
ve Son Hükümler
Mevcut teşekkül
GEÇİCİ MADDE 1
– (Değişik:RG-27/7/2022-31905)
(1) Mevcut
teşekkül hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 2 nci maddesine
uyulur.
Mevcut yapı
ruhsatı başvuruları
GEÇİCİ MADDE 2
– (Değişik:RG-4/3/2022-31768)
(1) Mevcut yapı
ruhsatı başvuruları hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 3
üncü maddesine uyulur.
Mevcut
haberleşme istasyonları
GEÇİCİ MADDE 3
– (Ek:RG-27/7/2022-31905)
(1) Mevcut
haberleşme istasyonları hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici
4 üncü maddesine uyulur.
Yürürlük
MADDE 70 – (1)
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 71 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Büyükşehir Belediye Başkanı yürütür.
Ekleri
için tıklayınız
|